Het balhoofdplaatje van Otto …

“Dit plaatje kwam ik afgelopen zomer tegen in een Belgisch privé museum. Het is een exemplaar zoals er zoveel bestaan, omdat het in vroeger dagen in België wemelde van de fietsenmakers die elk hun eigen huismerk hadden. Het moeten er duizenden zijn en ene Ignace, een brandweerman uit Aalst die tevens lid is van de plaatselijke veloclub, benut de lange wachttijden, die bij zijn beroep horen, om al die fietsmerken te inventariseren en te rubriceren tot een overzichtelijk geheel. Een schier onmogelijke taak, omdat het … 
… er te veel zijn en de informatie over veel van die huismerken niet meer is terug te vinden. Dat geldt gedeeltelijk ook voor dit plaatje, want de gebroeders Van Nevele waren fietsenmakers die vrijwel zeker uit Oost-Vlaanderen kwamen, maar uit welke plaats precies weet ook Ignace niet. 
De naam Van Nevele doet wel onmiddellijk denken aan het wielergeslacht Planckaert. Het blad Wieler Revue zou ooit een reportage publiceren over de broers Willy, Walter en Eddy en misschien ook wel neefje Jo en in de redactievergadering is toen onenigheid ontstaan over de titel die ze er boven wilden plaatsen. Dat was: De Bende van Nevele, met een vette knipoog naar het destijds gevreesde en nog steeds niet gepakte moordenaarscommando De Bende van Nijvel, dat zwaar bewapend supermarkten overviel en tijdens die gewelddadige acties met volautomatische wapens op alles schoot wat bewoog. Dat was iets te heftig voor een knipoog en daarom is die kop er nooit gekomen. 
Het verhaal van de Planckaerts en in het bijzonder van Eddy Planckaert, het zwarte schaap van de familie, is door Ivan Heylen - de zanger van de jaren-zeventig-hit Hé schoon wijveken - opgetekend in Het geslacht Planckaert, een zeer leesbaar en grappig boekje met veel unieke foto’s van de gebroeders uit familiealbums. Eddy is na zijn rennersloopbaan altijd een chaotische optimist gebleven, met af en toe een hilarisch TV-optreden als bedelaar of oudijzerboer. Er was ook nog iets met een kampeerboerderij in de Ardennen, als ik het me goed herinner. Een hilarische man, die helaas helemaal uit het zicht is verdwenen. Net als De Bende van Nijvel  trouwens en ik vrees in beide gevallen voorgoed.
Tot volgende week!”
Otto Beaujon
Door Fred van Slogteren, 5 oktober 2012 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web