Uit de ordners van Jan …

“De Ronde van Groot-Brittannië is in het verleden onder diverse namen georganiseerd. De meest bekende was The Milk Race die verreden is tussen 1958 en 1993 en vier Nederlandse winnaars kende. Fedor den Hertog won deze koers in 1969 en 1971 zelfs twee maal; Hennie Kuiper was in 1972 de beste; in 1973 volgde Piet van Katwijk hem op en Roy Schuiten was in 1974 de beste onder zijns gelijken. In 1985 werd er een open wedstrijd van gemaakt en konden ook professionals deelnemen. Tussen 1987 en 1994 heette de ronde de Kellog’s Tour, naar de bekende fabrikant van cornflakes en andere serials voor de ontbijttafel. Tegenwoordig heet de deze rondrit gewoon de Tour of Britain voor professionals en die werd vorig jaar gewonnen door ... 
... Raborenner Lars Boom. Het Britse wielrennen heeft in dit bijna afgelopen wegseizoen een enorme boost gekregen en daarom heb ik het programmaboek van de Kellogg’s Tour 1988 voor jullie uit mijn ordners gehaald.
Continental Stars
De huidige voorzitter van de UCI, de Ier Pat McQuaid fungeerde in dat jaar als koersdirecteur en blijkens de invulling van de diverse taken had hij een deel van zijn familie meegenomen. Ann McQuaid was managing director en Darach McQuaid was verantwoordelijk voor bike shop sales. Voorzitter van het hele gebeuren was Alan Rushton, ook geen onbekende in het Britse wielrennen. In de Cycling Weekly van januari 2010 werd hij ‘de Britse promotor die de grootste impact op het imago van onze sport maakte’ genoemd. Hij zorgde in de jaren tachtig met de organisatie van diverse wielerevenementen met een vernieuwende aanpak voor een soort revolutie. En hij liet vele ‘continentale sterren’ koersen tegen de gekende Britse helden. In de ogen van Rushdon had de Britse wielerbond gefaald met het promoten van de wielersport na het behalen van diverse wereldtitels en de start van de Tour de France van 1974.    
Magnificent Malcolm
Het eindklassement van deze Kellogg’s Tour werd gewonnen door de ook in Nederland bekende Malcolm Elliott. De in Sheffield geboren coureur reed in de jaren tachtig alle grote ronden minstens één keer uit, met als belangrijkste wapenfeiten drie ritten en het puntenklassement in de Ronde van Spanje. In eigen land heerste Elliott jarenlang in The Milk Race. In totaal won hij in vijf jaar tijd in de Britse rondrit zeventien ritten en in 1987 was hij eindwinnaar. Een jaar later startte hij als favoriet in de Kellogg’s Tour. 
Terrific riders
Naast Elliott had Alan Rushton in 1988 een grote groep Britse en continentale toppers naar Newcastle gehaald, zoals de winnaar van 1987 Joey McLoughlin, natuurlijk Robert Millar en verder Sean Kelly, Sean Yates en wereldkampioen Stephen Roche. Zo’n bezetting lijkt op een home challenge maar het programmaboek vermeldt ook de continentale kanshebbers Adrie van der Poel ‘one of Holland’s most renowned present-day riders who is currently enjoying a most-in form season’ is een vleiende aankondiging, evenals: ‘Holland has produced some terrific riders. And one contemporary Dutch star is Steven Rooks.’ 
No fellow Dutchman
En het zou inderdaad een home challenge worden. Elliott won de eerste twee ritten, McLoughlin de derde en toen was het klassement gemaakt. Ze werden in Londen ook gehuldigd als de nummers één en twee van de Kellogg’s Tour 1988. Kelly was derde en Yates vierde. En oh ja, Johan Lammerts en Jacques Hanegraaf wonnen ook nog een rit, maar behalve deze successen stond geen enkele landgenoot in de top van het eindklassement.
Sinds 2005 maakt The Tour of Britain deel uit van het Europese continentale circuit van de UCI, ofwel de UCI Europe Tour. De Belg Nick Nuyens won deze ronde in 2005 en de Nederlander Lars Boom in 2011. De editie 2012 werd medio september verreden en de winnaar was de Brit Jonathan Tieman-Locke. Wie? Who? Over home challenge gesproken. 
Tot volgende week,  
Jan Houterman
Door Fred van Slogteren, 1 oktober 2012 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web