De Burgerlijke Stand van 2 oktober.

Learco GUERRA (1902, overleden 07.02.1963, ItaliŽ)

Learco Guerra is een van de grootste renners uit de Italiaanse geschiedenis. Hij was met name een formidabele tijdrijder geweest met een enorm duurvermogen. Om die eigenschap werd hij de menselijke locomotief (la Locomotiva umana) genoemd. Een proeve van ultieme bekwaamheid legde hij af in het WK op de weg in 1931 in Kopenhagen. Dat werd toen als een tijdrit verreden en de Italiaan won met overmacht. Nummer twee (de Fransman Ferdinand Le Drogo) eindigde met 4 minuut 38 achterstand. Guerra bracht twee grote klassiekers op zijn naam, Milaan-San Remo en de Ronde van Lombardije. Het meeste succes behaalde hij echter in het grote rondewerk. Hij won de Giro in 1934 en was twee keer tweede in de Tour. In deze twee rondritten won hij totaal 38 etappes. Hij was ook nog zes keer kampioen van zijn land. In zijn nadagen waagde hij zich nog achter de grote motoren, maar daarin was hij niet succesvol. Een minpuntje op zijn blazoen was het feit dat hij zich in de jaren dertig voor het propagandakarretje van de Italiaanse fascisten, onder leiding van Benito Mussolini, liet spannen. Hij nam er niet actief aan deel, maar hij liet het zich wel welgevallen terwijl hij de status en het overwicht had om zich tegen die fascistenkliek af te zetten. We zullen het er maar op houden dat hij a-politiek was en zijn naam wordt tot op de dag van vandaag in ItaliŽ met veel respect uitgesproken. Na de oorlog was hij enige tijd ploegleider van onder meer grote mannen als Hugo Koblet en Charly Gaul. Rond 1960 kreeg Guerra de ziekte van Parkinson en na zijn dood werd er in Mantua een museum voor hem ingericht.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Johan LAMMERTS (1960, Nederland)

De roemruchte Raleigh-periode met op het hoogtepunt het gouden kwartet Zoetemelk, Kuiper, Raas en Knetemann had een imposant naijl-effect. Renners als Van der Velde, Van der Poel, Rooks, Theunisse en ook Johan Lammerts waren op hun hoogtepunt toen de grote tenoren in hun nadagen kwamen. Van hen kregen ze het zelfbewustzijn en het winnaarsgevoel mee. En zo werden ook zij winnaars. Lammerts was een sterk amateur geweest toen hij in 1982 werd opgenomen in de TI-Raleigh-ploeg. Hij presteerde goed en hij ging met Peter Post mee naar Panasonic. Dat was in 1984 en de Zomenaar zegevierde dat jaar in de Ronde van Nederland en de Ronde van Vlaanderen. Dat was natuurlijk een geweldige opsteker. In 1986 trok hij naar ItaliŽ om daar in een ploeg te gaan rijden. Het werd geen succes en hij ging naar de Franse Toshiba-ploeg. In zijn tweede jaar bij die formatie werd de Amerikaan Greg LeMond als kopman gecontracteerd. Ze werden dikke vrienden en Johan verbond zijn lot sedertdien aan dat van de Amerikaan. Hij werd zijn meesterknecht en zijn eigen ambities werden kaltgestellt. Na zijn afscheid in 1993 stortte hij zich nog in een avontuur met LeMond met het leiden van een Amerikaanse ploeg, waarover je met Leon van Bon en Jans Koerts nooit meer moet beginnen. In 2003 trad Johan in dienst bij de KNWU als topsportcoŲrdinator. De doener werd een bureauman die vorm moest geven aan een veel te ambitieus plan. Een kind kon zien dat Lammerts daar niet gelukkig was. In 2005 volgde hij Frans Francissen op als bondscoach van de veldrijders en sinds dit jaar is hij de wielerbaas van de vrouwenselectie. Tien dagen geleden kwam hij met de wereldkampioene thuis. (Foto: © Cor Vos)

De andere op 2 oktober geborenen zijn:

ALGERI, Pietro (1950, ItaliŽ)
BAAT, Arjen de (1986, Nederland)
BAKKER, Cor (1918, Nederland)
DE SCHOENMAECKER, Jos (1947, BelgiŽ)
FOUCHER, Andrť (1933, Frankrijk)
GEORGET, Leon (1879, overleden 05.11.1949, Frankrijk)
KUUM, Januus (1964, overleden 26.08.1998, Noorwegen)
PASAMONTES RODRIGUEZ, Luis (1979, Spanje)
SILVERSIDES, Emma (1978, Groot BrittanniŽ)
VAN AERDE, Michel (1933, BelgiŽ)
VAN DROMME, Sharon (1983, BelgiŽ)
VERMOTE, Julien (1949, BelgiŽ)
ZUYDERWIJK, Wilco (1969, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 1 oktober 2006 22:00

Januus Kuum

Deze Noor (geboren in Estland) leeft volgens mij niet meer. Won nooit, maar gold wel als een belofte. Na zijn carriere begon hij een fietsenzaak in de USA, maar hij raakte al snel failliet. Over zijn doodsoorzaak lopen de meningen uiteen. Ik las ergens dat hij zelfmoord heeft gepleegd. Ergens anders las ik dat hij plotseling is overleden vanwege dopinggebruik tijdens zijn carriere. Onderstaand haal ik van www.dewielersite.nl

Voornaam: Jaanus
Achternaam: Kuum
Nationaliteit: Noorwegen
(EST vanaf 02-10-1964)

Geslacht:
Werd: 33 jaar
Geboortedatum: 2 oktober 1964
Geboorteplaats: Tallinn, Estland
Overleden: 26 augustus 1998
Plaats van overlijden: , Onbekend
Professional: 1986-1994

Erelijst:

1986: 2e in Coppa Sabatini, Peccioli (ITA)

1988: 3e in GP Eddy Merckx (BEL)

1988: 2e in Eindklassement Tour de Luxembourg (LUX)

1988: 3e in 4e etappe Paris - Nice, Saint Tropez (FRA)

Zeges per ploeg/jaar:
1986: Schwinn - Icy Hot
(0 zeges)

1987: Toshiba
(0 zeges)

1988: AD Renting - I.O.C.
(0 zeges)

1989: AD Renting - Coors Light
(0 zeges)

1990: Teka
(0 zeges)

1991: TVM - Sanyo
(0 zeges)

1992: Subaru - Montgomery
(0 zeges)

1993: Trident
(0 zeges)

1994: Carrera Jeans - Tassoni
(0 zeges)

Geplaatst door Arjan, 02 oktober 2006 07:58:34

Kuum

Volgens de Wikipedia encyclopedie zou hij ťťn overwinning geboekt hebben, in zijn eerste profjaar (1986) de 10e rit van de Tour of Texas.
En er staat inderdaad vermeld dat hij zelfmoord pleegde nadat zijn rijwielzaak in Amerika failliet was gegaan.

Geplaatst door Jan, 02 oktober 2006 08:30:28

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web