De Burgerlijke Stand van 1 oktober.

Wilfried PEFFGEN (1942, Duitsland)

Na een korte carrière als handballer en voetballer werd de Keulenaar op zijn zestiende wielrenner. Hij had talent en hij werd direct Duits wegkampioen bij de junioren. Zes jaar later werd hij het ook bij de amateurs. Hij werd daarna een echte Radprofi, bij wie het verdienen van geld voorop stond. Hij startte vier keer in de Tour de France. In 1967 maakte hij bijna een doodsmak door een overstekend hondje, maar de andere drie keer reed hij de ronde uit. In de middenmoot. In de Vuelta was hij succesvoller. In 1968 werd hij 22e in de eindstand en won hij een etappe. In 1972 werd hij Duits kampioen op de weg en in diezelfde periode ging hij zich steeds meer toeleggen op de baan. Zesdaagsen en koppelkoersen werden zijn specialiteit. Hij was er goed in. Hij startte in 188 zesdaagsen en hij won er zestien. Meestal met zijn landgenoot Albert Fritz als koppelgenoot. Maar het meeste succes behaalde Peffgen als stayer. Achter de grote motor van entraineur Dieter Durst werd hij drie keer wereldkampioen en vijf keer Europees kampioen. Hij stopte in 1982 met wielrennen en hij begon een rijwielzaak in Keulen. Daar is hij nog steeds druk mee, maar in de winter laat hij de zaak toch een aantal weken aan zijn vrouw over om als wedstrijdleider de Zesdaagse van Dortmund te runnen. Dat doet hij al vele jaren en de speaker hoeft zijn naam maar te noemen om aan het publiek een ovationeel applaus te ontlokken. Wilfried Peffgen ist nie vergessen.

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

José BEYAERT (1925, overleden 11.06.2002, Frankrijk)

„Ik was vooruit met twee Belgen, een Engelsman en een Fransman. Die Belgen kende ik wel, dat waren rappe jongens. Voor de finish was er een klein heuveltje en daar demarreerde ik. Die Belgen doken gelijk op mijn wiel, terwijl ze aan de andere kant van de weg die Fransman lieten lopen. Die won en ik werd tweede. Van die Fransman heb ik nooit meer wat gehoord.“ Dit vertelde Gerrit Voorting me eens letterlijk over de Olympische wegwedstrijd van 1948, waarin hij een zilveren medaille behaalde. De Fransman waar hij het over had was José Beyaert, een renner uit de Noord-Franse stad Lens. Beyaert won met zijn landgenoten Moineau en Dupont ook nog eens brons in de 100 km. ploegentijdrit. Daarna werd de gebrilde Fransman prof en hij reed twee keer de Tour de France. In 1952 kreeg hij een uitnodiging om deel te nemen aan de Ronde van Colombia. Hij won en hij werd verliefd op dat land. Hij ging er wonen en werd zakenman. Zijn vrouw Louisette begon een restaurant in Bogota en hij zat jarenlang in de export van tropisch hardhout en ertsen. In zijn vrije tijd bemoeide hij zich met het Colombiaanse wielrennen. Hij werd bondscoach en in 1983 wist hij Felix Levitan over te halen om een Colombiaanse ploeg in de Tour te laten starten. Beyaert volgde de Colombiaanse verrichtingen jarenlang als radioverslaggever. In 1997 keerde hij met bloedend hart Colombia de rug toe en keerde terug naar Frankrijk waar hij in La Rochelle ging wonen. Het Zuid-Amerikaanse land wordt al jaren geterroriseerd door de misdaad en het is er gewoon niet veilig. Vijf jaar later overleed hij.

De andere op 1 oktober geborenen zijn:

POELS, Wout (1987, Nederland)
VETHAAK, Flip (1914, overleden september 1991, Nederland)
WILSON, Matthew (1977, Australië)

Door Fred van Slogteren, 30 september 2006 22:00

Wout Poels

He Wout
Van harte gefeliciteerd met je verjaardag!!!!
....en voor het komend jaar,al
vast heel veel succes bij Fon-
das!
Ik zie je nog wel!
Hay

Geplaatst door Harry Hermkens, 01 oktober 2006 08:38:40

beyaert

leuk om wat meer te lezen over josé beyaert. hij komt ook voor in het boek 'de kampioen van colombia' (journalistiek proza) uit de jaren vijftig van de bekende colombiaanse schrijver gabriel garcia marquez. hij werd dikwijls gewoon de fransman genoemd.

Geplaatst door ronnie vd bogaart, 02 oktober 2007 09:58:15

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web