Uit de wasserette van Henk …

“Gisteren schreef Fred in de rubriek Herinneringen bij een foto over de kansen van de Nederlandse renners om eindelijk weer eens de wereldtitel te winnen. 27 jaar na Joop Zoetemelk. Hij achtte die kansen klein en dat zal iedereen wel met hem eens zijn. Toch is er altijd een kans, want de geschiedenis van het WK is vol verrassingen. In 1999 had nog nooit iemand van Oscar Freire (foto) gehoord. Een onbekende jonge renner die twee dagen voor het WK werd opgeroepen omdat een van de geselecteerde Spanjaarden ziek was geworden wint de wereldtitel. Een toevalstreffer van een eendagsvlieg, werd gezegd. Ammehoela, want ... 
... twee jaar later werd het Spaanse volkslied andermaal voor hem gespeeld en in 2004 nog eens. Drie wereldtitels in zes jaar tijd, wie had dat kunnen voorspellen? 
Maar, zal iemand zeggen dat Valkenburg-parcours met die rottige Cauberg laat dit soort verrassingen niet toe. Dat is andere koek, want daar wint altijd een grote. Marcel Kint, Briek Schotte en Jan Raas waren in hun tijd grote kampioenen, die niet onder hun favorietenrol bezweken, maar het spel op de Cauberg bekwaam speelden en het briljant afmaakten. Helemaal waar en die drie kanjers droegen de regenboogkleuren met ere. Wie zijn geld in 1998 echter op de Zwitser Oscar Camenzind had gezet was nu schathemeltjerijk geweest. Geen Lance Armstrong, geen Michele Bartoli, geen Peter Van Petegem, geen Andrea Tafi, geen Michael Boogerd, maar een onbekende Zwitser had die dag op de beroemdste berg van Nederland superbenen en trok aan het langste eind. 
De strijd om de regenboogtrui is onvoorspelbaar en dat is gelijk ook de charme. Gelopen races bestaan niet.
Tot volgende week!”
Henk Theuns   

Door Fred van Slogteren, 19 september 2012 8:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web