Oorlog in de koers en vrede daarna …

Afgelopen vrijdag startte in Rotterdam de eerste editie van de World Ports Classic, een nieuwe wielerkoers georganiseerd door de ASO, bekend van de Tour de France, Parijs-Roubaix, Luik-Bastenaken-Luik en andere grote koersen. Als ik me goed herinner is de wedstrijd een uitvloeisel van de samenwerking tussen Rotterdam, Antwerpen en de ASO tijdens de Grand Depart in 2010. Hoewel de plaats, waar in Rotterdam (Parkkade/Westerkade) de start plaatsvond, een toplocatie is zat het aanvankelijk niet mee. Slagregens … 
… overspoelden in de ochtenduren het VIP-dorp en de renners doken na het tekenen van het startblad snel de bus weer in. 
Nadat de Rotterdamse burgemeester Aboutaleb het startsein had gegeven, vertrok een peloton van 150 renners voor een rit over de Zuidhollandse eilanden en Zeeland naar Antwerpen. Wij volgden de koers in een touringcar met oud-renner Rob Harmeling aan boord voor het verschaffen van informatie uit de koers en een verklaring over het belang ervan: "De World Ports Classic is zo vlak voor het WK een serieuze koers. Iedere prof zoekt bevestiging, zeker in deze weken. Zo’n Oscar Freire is hier geen pelotonvulling. Marcel Kittel moet laten zien dat hij, ondanks het succes van Degenkolb in de Vuelta, bij Argos-Shimano nog steeds de nummer één is. Tom Boonen zal zich hier serieus testen en verder ben ik heel benieuwd of Theo Bos zich hier met wat sprinttoppers kan meten. Theo is de laatste tijd enorm gegroeid." Na deze uitleg vertelde Rob dat hij zojuist telefonisch van Koos Moerenhout had vernomen dat het in de koers oorlog was en er hard gekoerst werd. In de buurt van Kapelle stopte de bus en zagen we de renners in groepen voorbij flitsen. Terug in de bus was de koers op schermen te volgen en we zagen Tom Boonen op een kasseistrook demarreren. Prachtige beelden die wel op Parijs-Roubaix leken, maar toch echt in Zeeland werden opgenomen. We waren inmiddels op de Antwerpse ring aangekomen en daar is het op vrijdagmiddag bepaald niet rustig. We kwamen nog maar stapvoets vooruit, terwijl op het scherm de renners steeds meer haast maakten. De vrees dat we niet op tijd bij de finish zouden komen was dan ook gerechtvaardigd. Op het beeld zagen we de renners al door de Antwerpse Kaaien vliegen. Gelukkig was daar de verlossende afslag en de chauffeur kon het gaspedaal weer indrukken. Net op tijd stonden we bij de finish en ik zag op het grote videoscherm dat de renners nog 2,8 kilometer hadden te gaan. We zagen een grote groep op de streep afstormen en daar Boonen nipt Greipel kloppen. Het was een mooie koers geweest die de volgende dag een vervolg zou krijgen toen de renners in omgekeerde richting terug naar Rotterdam koersten, waar Greipel wederom klop kreeg, maar nu van Theo Bos. Tom Boonen werd met één seconde verschil eindwinnaar voor Andé Greipel en de Noor Alexander Kristoff, met Tom Veelers daar kort achter als beste Nederlander.
In een tijd dat veel wedstrijden door geldgebrek geschrapt worden is de World Ports Classic een prachtig initiatief en een betere eerste winnaar kon de organisatie zich dan ook niet wensen. 
Na de huldiging was het op vrijdagmiddag tijd voor een drankje en een hapje, waarna de bus ons naar een luxueus hotel in het centrum van Antwerpen bracht. Op onze kamer vonden we een uitnodiging voor het World Ports Classic Dinner of the Champions. Daar zouden we als eenvoudige slogblog-verslaggever met zicht op de Antwerpse haven aan tafel zitten met mannen als Eddy Merckx, Jan Janssen, Joop Zoetemelk, Roger De Vlaeminck en Christian Prudhomme. 
Het was inderdaad een mooie avond die door Carl Huybregts vakkundig en humoristisch  elkaar werd gepraat; waar De Vlaeminck van Prudhomme een oeuvre-prijs kreeg uitgereikt; de burgemeesters van Rotterdam en Antwerpen vrienden voor het leven werden en Mark Vanlombeek plechtig verklaarde dat deze wedstrijd een mooie alliantie was tussen het sportland Nederland en het wielerland België. Bij al dat positivisme had ik pas op het eind in de gaten dat Merckx en Zoetemelk er helemaal niet waren. 
Kortom, een mooie dag met oorlog in de koers en vrede op aarde. En nu maar hopen dat ook het publiek deze wedstrijd in de komende jaren gaat waarderen, want over de publieke belangstelling was nog wel wat te klagen. 
Philip van der Ploeg

Door Fred van Slogteren, 2 september 2012 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web