Van de boekenplank van Wim …

DE KIJK VAN DE CAUWER
door Rik Vanwalleghem
Nu we tot mijn genoegen zijn stem weer dagelijks horen ligt het voor de hand vandaag aandacht te besteden aan dit door Rik Vanwalleghem geschreven eerbetoon aan José De Cauwer. De vroegere wielrenner, ploegleider, bondscoach, opleider van jong talent en wielerverslaggever voor de VRT was en is in al die functies een meester, hoewel zijn palmares als renner dat niet bevestigt. Op de fiets was hij niet meer dan een goede knecht, maar was als zodanig wel in staat anderen (bijvoorbeeld Hennie Kuiper) als renner en mens beter te maken. Voor de rest hoef je hem niets wijs te maken want wat hij … 
… niet van wielrennen, de koers, en de psyche van een wielrenner weet, is de moeite van het weten niet waard. Hij doorziet de koers als geen ander en dat vertaalt hij dan weer in zijn commentaar bij het TV-verslag, zoals nu weer bij de Ronde van Spanje. Ik heb hem eens mogen interviewen. Dat was aan het eind van de jaren negentig en het onderwerp van gesprek was Peter Post, de ploegleider onder wie José enkele jaren heeft gediend. Ik heb in die periode met tal van mensen over Post gesproken, maar aan de getuigenis van De Cauwer had ik verreweg het meest. Hij gaf een gedetailleerde analyse van het karakter van Post, een verklaring voor diens handelen en de effecten die dat op de Raleigh-renners had. Midden in het gesprek zag ik dat het bandje in mijn taperecorder was vastgelopen en aldus niets meer opnam. Het magnetische lint zat helemaal verstrengeld tussen twee geleiderspoeltjes in het binnenste van het apparaatje en zenuwachtig probeerde ik het te ontwarren. Dat lukte niet en ik pakte een blocnote om uit mijn herinnering de belangrijkste feiten van het gesprek op te schrijven. José pakte het apparaatje en begon rustig en beheerst de chaos binnenin te elimineren met behulp van een ballpointpen, terwijl hij daarbij over heel andere dingen begon te praten die niets met Post te maken hadden. Na een paar minuten had hij het voor elkaar en lag het lint weer op zijn plaats. Hij startte de band en begon het hele gesprek opnieuw. Ik moet daar nog vaak aan denken als ik zijn stem hoor. Een sympathiek mens en een groot wielerkenner.
Door Fred van Slogteren, 23 augustus 2012 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web