Uit de wasserette van Henk …

“Nooit gedacht dat mijn dikke kop en gestalte nog eens zou kunnen wedijveren met die van Greg LeMond, de drievoudige Amerikaanse Tourwinnaar uit de jaren tachtig. In zijn glorietijd kon ik me altijd voorstellen dat er regelmatig bij hem werd aangebeld met de vraag of hij buiten kwam spelen. ‘Let’s play ball, Greg’. Toen hij met zijn fiets eind jaren zeventig naar Europa kwam stond hij onaangekondigd op de stoep bij … 
… Peter Post, toen de grote almachtige ploegleider van de wereldberoemde Raleigh-formatie. Post keek hem eens aan, zag een jongetje met een beugeltje en een gezicht vol acné en dacht: ‘wat moet ik met dat kind?’ Hij speelde de sollicitatie door naar Jan Raas en Gerrie Kenetemann, zijn sterrijders en die vonden het ook drie keer niks. Tien jaar later had het beugelbekkie drie Touroverwinningen en twee wereldtitels achter zijn naam, omdat Cyrille Guimard het wel in hem zag.
Zijn palmares is inmiddels overschaduwd door die van zijn landgenoot Lance Armstrong, eens zijn grote vriend nu zijn grootste vijand, die hij ten aanzien van dopinggebruik een leugenaar en een hypocriet noemt. Hij heeft er een boek over geschreven dat hij overal in de wereld aan het promoten is. Hij was enkele jaren geleden met dat doel in Nederland en ik kreeg dit truitje van hem. Zijn corpulentie is te wijten aan de restanten lood in zijn lichaam na een jachtongeval toen zijn zwager een kalkoen in hem zag en vol hagel pompte. Dat vertelde hij althans, maar toen ik hem later zag eten, begon ik te twijfelen of dat wel de enige reden was. ‘Qui s’excuse, s’accuse’, zeggen de Fransen dan.
Tot volgende week!”
Henk Theuns

Door Fred van Slogteren, 8 juli 2015 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web