Adri van Houwelingen aan de lijn ... (deel III)

“We zijn de afgelopen week twee man kwijtgeraakt, Menchov en Boogerd. Van Michael wisten we dat hij de Vuelta waarschijnlijk niet uit zou rijden omdat hij hier is ter voorbereiding op het WK, het Kampioenschap van Zürich en de Ronde van Lombardije. Menchov kon het gewoon niet meer opbrengen om zich te pijnigen. Het is geen mentaal wrak, maar de verzadiging is er. Zo’n jongen denkt: mijn seizoen is geslaagd, de doelen die ik gesteld had zijn bereikt en dan is het moeilijk steeds weer die pijngrens op te zoeken om nog iets extra’s te bereiken. Ik heb daar wel begrip voor omdat het voor een kopman veel moeilijker is om ...

... 90 koersdagen per jaar te rijden dan voor een modale helper. Er is veel meer druk en als je dan bereikt hebt wat men van je verwacht, valt er iets van je af.
Mauricio Ardila (foto) heeft het duidelijk niet waargemaakt. Zijn prestaties zijn niet van het niveau van vorig jaar en zeker niet van wat we verwacht hadden. We moeten met onze medische staf maar eens gaan overleggen wat er met die jongen mis gegaan kan zijn. Het zijn geen aanpassingsproblemen, want toen hij naar Europa kwam wilde hij primair voor een Belgische of Nederlandse ploeg rijden. En bij Davitamon-Lotto heeft hij vorig jaar goed gepresteerd. Ik verwacht in de laatste week ook geen opleving meer van hem. Hij weet dat hij ondermaats presteert, hij doet ook echt zijn best, maar op de een of andere manier kan hij niet beter.
Rasmussen is de enige van wie ik nog iets verwacht in die laatste loodzware week. Vandaag, morgen en overmorgen zijn de dagen waarop hij kansen heeft om zijn bekende nummertje op te voeren. De etappe van vandaag is daar misschien iets te kort voor, maar die van morgen en overmorgen zijn geschikter. Met name de rit van woensdag is op zijn lijf geschreven. We zijn nu nog met zeven man over en er zit nog volop moraal in de ploeg. De Spaanse televisie houdt leuke statistiekjes bij. Een van die statistiekjes liet zien het aantal renners per ploeg die bij ontsnappingen betrokken zijn geweest. In dat klassement staan wij tweede. We zijn dus echt geen pelotonvulling, maar we spelen een rol in het wedstrijdverhaal. Er zijn tot nu toe drie ontsnappingen geweest die het tot de finish hebben volgehouden. Bij twee van de drie zat er een renner van ons bij. We missen Freire natuurlijk en in het algemeen missen we een sprinter. Als je een sprinter hebt kun je altijd blijven hopen tot in Madrid toe. Kijk maar naar Gerolsteiner. Die ploeg heeft nog maar met vier man in koers, maar ze pakken wel een etappe omdat ze een sprinter als Robert Förster hebben. Volgens jaar komt Max van Heeswijk bij ons rijden en als we zo’n type er bij hadden gehad dan had ik er alles aan gedaan om hem in koers te houden, want dan blijf je tot de laatste dag kansrijk. Ik heb twee jaar geleden al aangekaart om Theo Bos bij de ploeg te halen. Maar ik ben bang dat het nu te laat is. Hij had de Nederlandse Petacchi kunnen zijn. Als je, zoals Theo, een aantal jaren baansprinter bent geweest dan is het heel moeilijk om je nog om te schakelen tot wegrenner. Hij krijgt ook steeds meer de bouw van een baansprinter en dat gaat hem in de bergen parten spelen.” (Foto's: © T&T Tekst & Traffic/Jan Houterman)

Door Fred van Slogteren, 12 september 2006 12:55

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web