Uit de ordners van Jan

“In de krant van donderdag 11 september 1975 stond een triest bericht. De Franse beroepswielrenner Jean Claude Misac (foto) was aan een hartaanval overleden. Hij viel tijdens de training in Bar sur Aube al na drie kilometer van zijn fiets. Toen de hulpdiensten enige minuten later arriveerden was Misac reeds overleden. Misac, geboren op 27 oktober 1948, reed twee maal de Tour de France (1974–47e/1975–65e). Hij reed in het seizoen 1975 voor de Gan-Mercier ploeg en was toen ploeggenoot van onze landgenoten Joop Zoetemelk, Gerrie Knetemann, Gerard Vianen, Kees Bal, Jan van Katwijk en Jo Vrancken.

Precies één jaar later verbeterde Fred Rompelberg op de baan van het Italiaanse Monteroni het ...

... werelduurrecord achter handelsmotoren. Hij legde in zestig minuten 75 kilometer en 544 meter af. Op diezelfde dag won de Fransman Alain De Carvalho de etappe naar Thonon les Bains in de Ronde van de Toekomst. Een Ronde met veel toekomstige wielerhistorie, want de Zweed Sven-Ake Nilsson werd winnaar en verder waren er opvallende rollen voor Henk Lubberding, Tommy Prim (ook uit Zweden), Gilbert Duclos-Lasalle en Leo van Vliet. Allemaal mannen die een meer dan opvallende profcarrière realiseerden.

Zondag 11 september 1977 won Ko Hoogendoorn de Profronde van Leende door Kees Bal in de sprint te verslaan. Gerben Karstens won de sprint van de groep. Ook Piet van Katwijk, Cees Priem, Jan Huisjes, Roelof Groen, Jos Schipper, Jan Raas en Gerrie van Gerwen reden bij de eerste tien.
Het eerste deel van de vierde rit van de Ronde van Catalonië werd een prooi voor Joop Zoetemelk. In Monte Toro had hij 12 tellen voorsprong op Enrique Cima, Johan Demuynck en Freddy Maertens. Diezelfde Maertens won ‘s middags het tweede deel van de rit voor een Italiaan met de muzikale naam Mantovani.

We slaan twee jaar over en gaan naar 1980. Topamateur Jos Lammertink tekende zijn eerste profcontract bij HB Alarmsystemen, de formatie van ploegleider Henk Koopmans en sponsors Bob en Rody Hoogeboom.
Op de baan van Alkmaar kwamen enkele profrenners bij elkaar voor het Nederlands kampioenschap over 50 kilometer zonder gangmaking. Frits Pirard won de titel, het zilver was voor Hans Langerijs en het brons voor Aad van den Hoek. Verder in de top tien Theo Smit, Piet van Katwijk, Gerben Karstens, Ger Mak, Gerrie van Gerwen, Jan de Jong en Herman Ponsteen. Jan de Jong was op 11 september 1979 de hoofdpersoon in de Wielersportrubriek Wieler ABC van Ad J. Vingerhoets.

Op 11 september 1980 werd Theo de Rooy in Koolskamp kampioen van Vlaanderen. Hij had na 150 kilometer 15 seconden voorsprong op de Belgen Colijn, Van Sweefelt, De Wilde en Laurens. Voor de 23-jarige De Rooy was het zijn tweede zege in zijn debuutjaar bij de beroepsrenners.
Voor 8000 toeschouwers won Gerrie Knetemann een koers achter de dernies in Twello. Tweede werd Martin Venix, de een week eerder onttroonde wereldkampioen bij de stayers. Henk Lubberding, die voor het eerst in zijn profcarriére voor eigen publiek reed, eindigde als derde. Voor niet ingewijden: Voorst, de woonplaats van Henk, en Twello behoren tot dezelfde gemeente. De finale ging evenals de series over één kwartier en drie ronden. Knetemann won de eerste mache en de finale, Lubberding de tweede manche.

Dan neem ik de uitslagen van het weekend 11-12 september 1982 nog even door. In de Ronde van de Toekomst won op zaterdag de Colombiaan José Alfonso Lopez. Op zondag maakte de jonge Amerikaan Greg LeMond (foto) veel indruk. Hij won een individuele klimtijdrit over 21,5 km. Citaat uit de pers: ‘Binnen een week heeft de 21-jarige Amerikaan Gregory LeMond tweemaal laten zien, waarom hij waarschijnlijk een van de grootsten uit de tachtiger jaren zal worden. Zondag eindigde hij als tweede bij het WK in Goodwood en een week later wint hij op briljante wijze een bergtijdrit in de Ronde van de Toekomst.’ In die Ronde speelden de Nederlanders Jo Maas, Ad van Peer, Rini Ansems, John van Asten, Ron Snijders, Leon Nevels, Jac van Meer, Peter Hoondert, Armand van Mulken en Henk van Weers geen enkele rol van betekenis.
De profronde van Hoevelaken werd gewonnen door Hennie Kuiper met vijf seconden voorsprong op Theo Smit, Gerrie van Gerwen, Jan Raas en Henk Lubberding.

In het blad Wielersport van 11 september 1980 stond een uitgebreid verslag van de wereldkampioenschappen in Frankrijk. Nederland had uit 1979 maar liefst zes titels te verdedigen. (Jan Raas, Petra de Bruin, Martin Venix, Matthé Pronk, Bert Oosterbosch en Keetie van Oosten-Hage). Oranje bleef nu steken op één maal goud, drie keer zilver en één keer brons. Het goud was voor amateurstayer Gaby Minneboo, die Matthé Pronk senior versloeg. De andere twee zilveren medailles waren voor profachtervolger Herman Ponsteen en profstayer René Kos. Petra de Bruin won tenslotte brons in het achtervolgingstoernooi bij de vrouwen.

Verder in Wielersport een groot verslag door Ben Zomerdijk van de vijde Caraco-Omloop in Hellendoorn voor veteranen en junioren. De veteranenkoers was voor Roel Hendriks voor Fred Vos en Johan Hup. Bij de junioren was het zoals zo vaak vuurwerk. Na 126 kilometer won Harrie Wolters uit Goor voor Hans Daams en Leon Kerstens. In de uitslag ook nog twee namen van toekomstige toppers: Gert Jan Theunisse, negende en Teun van Vliet, veertiende.

Het Wieler ABC van Ad Vingerhoets ging voor een deel over de op 16 november 1944 geboren Jan de Jong uit Zwanenburg. De Jong begon in 1959 zonder veel succes bij de aspiranten. Pas een jaar later komen we zijn naam in een uitslag tegen, een twaalfde plaats in het provinciaal kampioenschap van de nieuwelingen. Bijna twaalf seizoenen was hij daarna amateur. Voorzover ik kan nagaan behaalde hij op de weg vier zeges, twee in 1965, één in 1974 en één in 1975. Sinds 1971 hield hij zich ook bezig met het rijden achter grote motoren. Zijn beste resultaat was een tweede plaats tijdens het nationaal kampioenschap van 1973. Hij heeft ook twee maal aan het wereldkampioenschap deelgenomen.
Sinds 1 augustus 1975 was De Jong beroepsrenner. Op de weg is het magertjes gebleven en als beste uitslag staat een vierde plaats in Alphen aan den Rijn op zijn palmares. Hij was een trouw deelnemer aan de baankampioenschappen zowel achter grote motoren, als in de achtervolging en in de sprint. Op het laatste onderdeel werd hij in 1978 zelfs Nederlands kampioen. In 1979 werd hij, zoals hierboven vermeld, negende bij het kampioenschap baan over 50 kilometer.

De overwinningen van Eddy Merckx vonden op 11 september plaats in het Franse Armentieres in 1967 en in Beek in 1971. In 1966 behaalde hij op 11 september een bijzondere tweede plaats in Laval, gekoppeld aan zijn landgenoten Willy Planckaert, Willy Bocklant en (dat is heel bijzonder) Rik Van Steenbergen. En waar Eddy op 11 september 2001 was weet ik niet, maar waar ik was weet ik wel. Zoals iedereen.

Tot volgende week!”

Jan Houterman

Door Fred van Slogteren, 11 september 2006 8:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web