Testosteronmedicamenten geven een epo-effect

Ik dacht dat alles wel zo’n beetje gezegd en geschreven was over het dopinggeval Landis, maar in het Belgische blad Cyclo Sprint van deze maand staat een interview met de uroloog Jo Stragier. Hij herhaalt wat andere medici al meermalen hebben gezegd dat de wederopstanding van Landis na die enorme inzinking nooit het gevolg kan zijn van een extreme toediening van testosteron. ‘Testosteron werkt op termijn, heeft zijn tijd nodig. In sommige gevallen tien weken.’ Hij gaat verder met het opsommen van de vier voordelen van het middel. ‘Eerst en vooral doet het ...

... de spierkracht en spiermassa toenemen. Daar bestaan vaste cijfergegevens over. In het beste geval is er een toename van 15 procent. Een tweede effect is de rechtstreekse invloed op de vetmassa. Die neemt af, je verliest gewicht, terwijl de spiermassa toeneemt. Er is ook een mentale invloed. Het heeft een euforiserend effect. De renner is geconcentreerder en zijn motivatie en goesting nemen toe. Hij traint graag, hij wil afzien en er in vliegen. Zijn zelfvertrouwen is optimaal.’
Het duurt daarna even voor Stragier met het vierde voordeel komt en daar stond ik toch van te kijken. Testosteron heeft ook invloed op de hematocrietwaarde. Het middel brengt meer zuurstof in het bloed, waardoor het een epo-effect heeft zonder dat epo gebruikt hoeft te worden. Het voordeel van testosteron boven epo, is volgens de Belgische arts het feit dat je zelf het hematocrietgehalte kunt sturen. ‘Iemand met een gewone hematocriet van 45,9 heeft na tien weken testosteron een waarde van 49,2 en na veertien weken 53,4. En dat bij regelmatig en langdurig gebruik.’
Stragier heeft ook een verklaring voor het feit dat Landis die bewuste dag wel positief was en op andere dagen niet. ‘Ik ben ervan overtuigd dat de dag van die uitzonderlijke rit zijn testosteronwaarde dezelfde was als de dagen voordien. Maar omwille van zijn uitzonderlijke prestatie ging men verder zoeken. Men had argwaan, zodat men ook de parameters en de index bekeek. Normaal onderzoekt men dat niet. Alleen bij uitzonderlijke twijfel.’ De index was 11 over 1, terwijl het 2 over 1 mag zijn. Dat is niet normaal en het betekent dat er bij Landis praktisch geen sprake van lichaamseigen productie was, maar dat vrijwel alles was toegediend. Het argument van Landis dat zijn te hoge testosteronwaarde te wijten zou kunnen zijn aan het gebruik van flink wat alcohol de avond tevoren, verwijst Stragier naar de prullenmand. ‘Larie, alcohol doet het testosterongehalte eerder zakken dan stijgen.’
Dus heren dopingcontroleurs in het vervolg ook even de parameters en de index checken. Dan zitten jullie goed tot de artsen van de renners weer iets nieuws hebben bedacht.

Door Fred van Slogteren, 10 september 2006 9:44

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web