De Burgerlijke Stand van 23 februari.

Bart OEGEMA (1983, overleden 11.01.2011, Nederland)
Deze Amsterdammer was in aanleg een heel goede wielrenner, die vooral bergop tot grote prestaties in staat was. Zijn grote makke was echter het feit dat zijn brandende ambitie om een topper te worden niet strookte met zijn mentaliteit. Hij was geen boeffie, zoals Peter Post dat eens verwoordde. Hij kon niet over lijken gaan en had absoluut geen killersmentaliteit. “Je kon hem vertrouwen”, zegt een vroegere ploeggenoot over hem en dat moet voor een echte wielrenner eigenlijk een belediging zijn. Er kan er altijd maar één winnen en voor een echte coureur is dan iedereen een concurrent ook al is het je trainingsmaat, of je beste vriend, of je broer. Bart Oegema leefde voor tweehonderd procent voor de wielersport en zijn grote droom was ... 
... een contract bij een profploeg. Hij achtte zich zelf geschikt voor dat keiharde métier, maar nog niet goed genoeg. Daarom trok hij naar Frankrijk en meldde zich daar bij een wielervereniging en pas twee jaar later kwam hij terug naar Nederland. Hij was als renner gegroeid, koerste beter en slimmer, maar was toch nog altijd meer met ploeggenoten bezig, om ze te helpen en waar mogelijk raad te geven, dan met zijn eigen kansen. De vier jaar jongere Lars Jun, eveneens een Amsterdammer en een ploeggenoot herinnert zich Bart als zijn mentor, die hem de fijne kneepjes van het vak leerde. “Een geweldige gozer, met wie ik in de stad ook wel eens wat ging drinken. Je kon met hem lachen. Het was een heel sociaal mens en daarom eigenlijk niet geschikt voor de wielersport, hoewel het een heel goede wielrenner was.” Bart was in de zevende hemel toen er een profploeg in hem was geïnteresseerd, want eindelijk zou zijn droom bewaarheid worden. Maar toen brak hij zijn arm en er was ineens geen interesse meer. Een gecompliceerde breuk en het herstel duurde lang. Bart besefte dat hij niet meer op topniveau zijn geliefde wielersport zou kunnen beoefenen. Hij had een goede opleiding voltooid en een baan vinden met een aantrekkelijk salaris en dito perspectieven was geen enkel probleem. Hij had een vriendin waarmee het goed klikte, lieve ouders en alles zou op zijn pootjes terecht komen. Maar dat kwam het niet. Bart miste de wielersport elke minuut van de dag en uiteindelijk kwam hij tot de conclusie dat hij zonder de koers niet gelukkig kon zijn. Het leidde tot de uiterste consequentie en op 11 januari 2011 pleegde Bart Oegema zelfmoord. Zijn vriendin, ouders, familie, vrienden en ieder die hem had gekend in verbijstering achterlatend. (Foto: © Cor Vos)
De andere op 23 februari geborenen zijn:
CELLI, Luca (1979, Italië)
KNOOP, Peter van de  (1957, overleden 04.02.2001, Nederland)
LISOWICZ, Tomasz (1977, Polen)
MIDDELKAMP, Theofiel  (1914, overleden 02.05.2005, Nederland)
MIRANDA, Helder (1979, Portugal)
MOLETTA, Andrea (1979, Italië)
NEDERLOF, Tim (1987, Nederland)
OOIJEN, Cornelius van  (1986, Nederland) 
PISANESCHI, Laura (1982, Italië)
RIVIÈRE, Roger  (1936, overleden 01.04.1976, Frankrijk)
SCHUR, Gustav-Adolf  (1931, Duitsland)
STEUTEN, Fons  (1938, overleden 22.09.1991, Nederland)
VALENTIN, Tristan (1982, Frankrijk)
WAUTERS, Marc  (1969, België)

Door Fred van Slogteren, 22 februari 2012 23:00

Fons Steuten

In 1959 deed Olympia's Toer Haarlem aan. Ik was nog maar een beginnend rennertje en zag de deelnemers als helden. Bas Malipaard won de etappe en de leiderstrui hing over de sterke schouders van Huub Zilverberg. Daar stond ik me aan te vergapen en zelf de stemmen van de coureurs nam ik in mij op als klanken van muziek. Het gejammer van renners die onderweg bij valpartijen betrokken waren geraakt maakte me emotioneel, maar hun wonden vond ik stoer. Twee rugnummers van renners had de organisatie ons meegegeven om hen naar ons thuis te begeleiden. Willie Bos en Fons Steuten heetten ze en het waren Limburgers. Door geldgebrek werden de renners toen nog in gastgezinnen ondergebracht.
Gezellige jongens die twee Limburgers en niet te beroerd om aan tafel uitgebreid hun koerservaring aan mij te vertellen. Ik ben Fons Steuten sindsdien in de uitslagen altijd blijven volgen, zag hem een beetje als mijn favoriet. Vele jaren later ontmoette ik hem in de ronde van Luxemburg voor veteranen. We koersten fel tegen elkaar. Hij was goed, maar ik was jonger dan hem, dus sterker. Hij feliciteerde me bij mijn overwinning en ik vertelde hem terloops onze eerste ontmoeting tijdens Olympia's Toer 1959.
Hij kon zich de slaapplaats nog herinneren, maar heeft nooit kunnen bevroeden dat dat jochie van toen later mede dankzij hem een winnaar kon worden!
Fons Steuten, een held!

Geplaatst door Jan v d Horst, 23 februari 2012 13:24:17

Trieste dag wel die 23e

Het verhaal van Bart Oegema kende ik niet. Indrukwekkend! Eigenlijk wel een trieste burgerlijke stand vandaag. Peter van de Knoop, veel te jong overleden aan een hartstilstand. Voor in de veertig geworden.Hij was volgens mij ook de weg kwijt na het wielrennen en dan nog Fons Steuten overleden aan de gevolgen van een val tijdens een fietstocht Steuten viel door een overstekend kind. Ook veel te jong heengegaan daardoor. Gelukkig is Den Fiel nog stokoud geworden en heeft hij op zijn oude dag nog prachtige interviews aan Jeroen Wielaert en Jean Nelissen (ook al overleden) gegeven, zodat zijn verhaal blijft voortleven. Tijd voor het voorjaar dan maar tijd voor nieuwe hoop, tijd voor nieuw leven, tijd voor Het Volk (mag ik nog Het Volk zeggen? Ja dat mag ik zeggen)en de Ster van Zwolle. Het gaat weer beginnen! Gelukkig maar

Geplaatst door Arjan, 23 februari 2012 22:04:22

Omloop Het Nieuwsblad

Gek genoeg zeg ik ook nog steeds Omloop Het Volk. Hoe lang is dat al geleden?

Geplaatst door Jan Quax, 24 februari 2012 05:21:21

Rivière

En wat dacht je van het drama Roger Rivière?

Geplaatst door Michel, 24 februari 2012 07:33:18

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web