Van de boekenplank van Wim …

KRONIEK VAN DE OLYMPISCHE SPELEN

door Joop Holthausen en Ruud Paauw
Ik heb dit boek al jaren in mijn kast staan, onder direct handbereik (een kwart slag met mijn stoel draaien) van mijn werkplek en ik schat dat ik het wel een keer of twee per week raadpleeg om iets te checken of de exacte uitslag te bekijken. Ik heb in al die jaren nooit het gevoel gehad dat de auteurs er met de pet naar hebben gegooid, waardoor het als bron uitermate betrouwbare lectuur is. Behalve veel statistisch materiaal bevat het per toernooi (zomer- en winterspelen) in chronologische volgorde veel wetenswaardigheden, die niet zelden een … 
… glimlach veroorzaken. Vooral in de eerste decennia van de moderne Olympische Spelen ging het er nogal kneuterig aan toe. Zo staat boven een stukje over hoogspringster Lien Gisolf de kop: ‘Als trainingspak had ik een oude broek van mijn oom’. Ze was nog een schoolmeisje in Voorburg toen ze op de jaarlijkse sportdag bij het hoogspringen hoger sprong dan de anderen en ze zonder veel training of begeleiding een jaar later haar land mocht vertegenwoordigen bij de Olympische Spelen van Amsterdam in 1928. In haar tweede echte wedstrijd verbeterde ze het wereldrecord. Tijdens de spelen logeerde ze bij een oom en tante in Amsterdam en ging ze met de tram dagelijks naar het stadion. Bij de wedstrijden droeg ze een door de vrouw van de trainer gebreid sportbroekje dat ernstig kriebelde. Zo won ze zilver met een sprong over 1 meter 56. Ter vergelijking: nu staat het wereldrecord op 2 meter en 9 centimeter. Met Joop Holthausen als een van de auteurs staat er natuurlijk ook flink wat over de wielersport in. Het mooiste van het boek vind ik de vele foto’s van de spelen uit het begin van de twintigste eeuw. De kleding van de turnsters, zwemsters, schaatsers werken op de lachspieren en dat Johnny Weismuller en Sonja Henie ooit beroemde filmsterren zijn geworden, kun je – bij het zien van hun sportieve foto’s – haast niet geloven. Vooral daarom is het een leuk boek, ook al eindigt het met de spelen van 1992 in Barcelona. Maar dat is het lot van kronieken over onderwerpen die na het verschijnen van een boek gewoon doorgaan. Het op blauw papier gedrukte katern achterin met alle uitslagen van alle sinds 1898 gehouden spelen, is compleet maar het had van mij wel iets uitgebreider mogen zijn.

Door Fred van Slogteren, 16 februari 2012 9:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web