Ich goan noa hoes!!!

“Als Hollander van boven de grote rivieren krijg ik altijd dat-alles-is-anders-
vakantiegevoel als ik in Limburg verblijf. Overal glooiende heuvels, buitenlands aandoende dorpen en vriendelijke mensen. Hoewel het Nederlanders zijn heb ik nog altijd moeite ze te verstaan, vooral als ze met elkaar praten. Ze zijn echter niet altijd vriendelijk en in de jaren dat ik voor de Caballero-ploeg reed, waar nogal wat Limbo’s onder contract stonden, kon het er tussen deze zuiderlingen soms hard aan toe gaan. Met Huub en Jan Harings, Wim en John Schepers, Harry Steevens, Jan Krekels, Sjef Drummen, Wiel Geraeds en Arie den Hartog bestond bijna de halve ploeg uit Limburgers. Den Hartog komt weliswaar van de Zuid-Hollandse eilanden maar Arie was ... 
... na enkele jaren al zo verlimburgst dat hij vrolijk in dialect meedeed als er onenigheid was. 
Sjeng
Zo lang het bij schelden en vloeken bleef kon ik het wel volgen, maar als ze elkaar met argumenten te lijf gingen kon ik er vaak geen touw meer aan vastknopen, hoe hard ze er soms ook bij schreeuwden. Er was nog een Limburger in de ploeg en dat was soigneur Sjeng Collard (foto), een rustige man die als een vaderfiguur de gemoederen meestal wel wist te sussen. Soms lukte dat niet en verloor ook Sjeng zijn redelijkheid en rust. Dan pakte hij driftig zijn massagespullen bijeen, smeet die in zijn koffer en onder het permanent uitroepen van: ‘Ich goan noa hoes!!! Ich goan noa hoes!!!, beende hij dan naar de deur. Dat was voor de ras-Amsterdammer Cor Schuuring altijd het sein om olie op het vuur te gooien en hem sarrend op z’n Mokums te vragen of hij vóór of na zijn massagebeurt noa hoes vertrok? 
Gereserveerd
Blind van woede liep de masseur eens dwars door een glazen deur. Dat scherven geluk brengen is geen fabeltje, want het leverde geen gapende wonden op. Wel was gelijk de stemming gekeerd, want alle strijdende partijen, met Huubke Harings voorop, waren plots vervuld van mededogen. ‘Och, die aorme Sjeng, toch', jammerde de oudste Harings. Huub was een ware vertegenwoordiger van de mooiste wielerprovincie van Nederland. Geen ander gewest kan daar aan tippen, want nergens kan een mooier en zwaarder parcours worden uitgezet dan in het heuvelrijke Limburg. Terecht dat het WK – als Nederland weer eens aan de beurt is – altijd daar wordt gehouden en dit jaar voor de zesde keer. Vrienden van mij hebben nu al een plaatsje langs het parcours gereserveerd. 
Ongelukkigste Nederlanders
Op dit soort hoogtijdagen van de wielersport moet het een voorrecht zijn een Limburger te zijn en daarom is het voor veel wielerminnende Nederlanders onbegrijpelijk dat uit een recent opinie-onderzoek is gebleken dat Limburgers de meest ongelukkige Nederlanders zijn. Het gemiddelde inkomen is er ver onder modaal en de economie blijft ruimschoots achter bij de andere provincies. Omdat Den Haag daar ook niet direct en op korte termijn een oplossing voor heeft, moeten de Limbo’s het voorlopig doen met Panem et Circenses. Ooit door Julius Caesar bedacht, betekent dat Brood en Spelen, de geijkte remedie om het volk in magere tijden tevreden te houden. 
Hartig woordje
Brood, Spelen en Spelers kunnen we ook zeggen, want met de Amstel Gold Race weer in april en het WK in september ziet het er wat het spelen betreft goed uit. Nog meer geluk zullen de Limburgers beleven aan het feit dat Limburgse renners de laatste jaren weer volop meedoen in de vaart der wielervolkeren, want met Wout Poels, Rob Ruijgh, Mike Teunissen en Laurens ten Dam (import, maar nu wel een Bourgondische Maastrichtenaar) spreekt onze zuidelijkste provincie weer een hartig woordje mee in het nationale profpeloton. Het worden voor de Limburgers dus vast weer mooie tijden en het zou toch wat zijn als één van hun wielertalenten de wereldtitel 2012 met noa hoes zou nemen.
Tot volgende week!”
Jan van der Horst

Door Fred van Slogteren, 29 januari 2012 12:00

noa hoes

Ik ben er natuurlijk niet bij geweest, maar in het dialect van de westelijke mijnstreek, van de club de Bergklimmers (Steevens, Schepers)is de staande uitdrukking: Ich goan heivesj (huiswaarts). In de oostelijke mijnstreek is het Ich goan heim. 'noa hoes' begint een flink stuk boven Sittard.

Geplaatst door otto beaujon, 31 januari 2012 14:29:40

ick goi noa huus

De taalgrens van de klinkers oe en uu loopt van Blitterswijk,Swolgen, Tienray ,Meerlo,Oostrum, Venray.Ten zuiden van deze lijn wordt de ui in oe en ten noorden van deze lijn in uu uitgesproken.Dus in Horst zegt men thoes (lang uitgesproken) en in Venray thuus (kort uitgesproken).Dit heeft niets met het Limburger zijn te maken.De naam Limburg hebben we te danken aan Koning Willem 1 die deze naam nieuw leven inblies in 1815.Voordien bestond het tegenwoordige Liimburg uit Opper-Gelder ten noorden van Roermond en het Graafschap Loon en het Hertogdom Gulickten zuiden hiervan.Ten zuiden van Maastircht tot Luik heette Limburg evenals het gebied ten. westen van deze lijn.Samengevat was slechts een strook van 10 km van het huidige Llmburg, Limburg'.

Geplaatst door Wiel de Ruijter, 07 mei 2013 16:23:18

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web