De Kus!

Het is het moment waarop een wereldkampioene beseft wat haar is overkomen. Maanden van keiharde voorbereiding en training zijn beloond. Nadat ze van de fiets is gestapt is ze in bezit genomen door haar coach, trainer, verzorgers, familieleden en fans. Ze ervaart het als een roes, maar dan op het podium waar haar de regenboogtrui is aangetrokken en de medaille omgehangen, komt dat moment. In een flits gaat alles nog eens aan haar voorbij. De opofferingen; het Spartaanse leven; nee, zeggen tegen ... 
... alles wat leuk is; opstaan om naar bed te gaan midden in een spannende film; ook bij slecht weer die fiets op; in het donker trainen; in de bloedhitte trainen; kleumend in de windtunnel en al die andere stappen die nodig zijn om tot dit ultieme moment te komen. Daar begint het volkslied, “Trittst im Morgenrot daher, Seh’ich dich im Strahlenmeer, Dich, du Hocherhabener, Herrlicher!” Ze zingt het in haar hoofd mee. Maar dan stokt de tekst, ze weet het niet meer. Ze glijdt weg in een diepe intimiteit, zij met haar onderscheiding. Het mooiste dat ze ooit in handen heeft gehad al is het niet de eerste keer dat ze de beste van de wereld was. En dan die kus, die innige kus op dat koude stuk plastic. De ogen gaan dicht en één moment is ze in die drukke ambiance even helemaal alleen. Alleen met haar glorie. Het is maar een moment en dan weet ze de woorden weer: ”Wenn der Alpenfirn sich rötet, Betet, freie Schweizer, betet!” Karin Thurig, wereldkampioene individuele tijdrit 2005. (Foto: © Cor Vos)
Door Fred van Slogteren, 21 januari 2012 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web