De Kus!

De wielerliefhebbers, die de tijd hebben om de tv-verslagen van de Tour de France live te bekijken, kennen hem. El Diablo, ofwel de duivel. Vooral in de bergetappes kun je hem niet over het hoofd zien als hij tientallen meters met zijn vervaarlijke drietand meeholt met een omhoog zwoegende renner. Iedereen weet inmiddels dat in deze vermomming de 59-jarige Duitser Dieter Senft schuilgaat. De tv-commentatoren negeren hem ook al …

… spat hij soms van het scherm. Ze hebben een hekel aan hem en gunnen hem die aandacht niet. Terwijl de man toch iets bewonderenswaardig doet. Al sinds 1992 volgt hij de Tour, vanaf de start tot op de Champs Elysées. Iedere dag staat hij ergens langs de route met zijn Volkswagen busje en een metershoge fiets om zodra de camera’s verschijnen zijn nummertje op te voeren. Hij is een voormalige Oost-Duitser, die zodra hij de wijde wereld in mocht, omdat de Muur was gevallen, bij allerlei wielerkoersen opdook. Het feit dat hij ieder jaar gedisciplineerd de Tour volgt, is zijn investering. Daarmee verkrijgt hij voldoende zendtijd om door organisatoren van criteriums tegen betaling de duivel te komen spelen. En dat die verslaggevers hem negeren laat hem koud. Ze kunnen hem toch niet uit beeld weren. Hij behoort al lang tot de folklore van de Tour en daar zouden de mannen in die bloedhete commentaarhokjes wat meer begrip voor moeten hebben. Ze zwijgen toch ook niet als eerzame burgers zich als malloten aanstellen als de Majesteit op 30 april hun dorpie bezoekt en zij ingestudeerd en plein publique moeten solliciteren voor een plekje in een tehuis voor zwakzinnigen? Nee, want van collega Astrid Kersseboom krijgen we precies te horen wat het voorstelt, wat voor kleren die halve gare draagt en waarom en hoe dik de plaat voor zijn kop is. Misschien kunnen Herbert Dijkstra en Maarten Ducrot eens bij mijn favoriete nieuwslezeres informeren hoe ze dat doet? En waarom? Waarom niet? (Foto: © Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 24 december 2011 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web