De Kus!

Zijn naam is al geruime tijd niet meer op de slogblog voorbijgekomen. Hopelijk blijft het rustig rond zijn persoon, want over zijn vermeende dopinggebruik hoop ik nooit meer iets te vernemen. De man heeft afscheid genomen, naar ik aanneem, en wat het graven in het verleden verder oplevert zal me worst zijn. Ik ben een naïef mens en ik hoop dat we wat dopingperikelen betreft niet meer in situaties komen als in 1998 en 2007. Deze foto dateert van 2005 en Lance Armstrong is bezig zijn …

… zevende Touroverwinning te behalen. Hij is op dat moment helemaal in Crow, want singer-songwriter Sheryl Crow – in de States nog beroemder dan hij - is overal waar Lance is, behalve als hij fietst. Voor het overige zijn ze onafscheidelijk en op deze foto innig verstrengeld. Naar de oude cultuurwetten van het Europese cyclisme is dit een uitwas met alles wat er aan publiciteit bijhoort. In 2004 was ik een dag in de Tour tussen de journalisten uit de Europese landen. Een gezelschap haveloze zwervers die er al op de eerste dag uitzagen alsof ze al drie weken onderweg waren. Het zijn tropendagen voor het journaille, misschien wel net zo zwaar als de dagen van een coureur. Daar tussendoor sprongen zeker vijf Amerikaanse TV-ploegen rond. Zo heel anders dan de mannen van de NOS en hun collega’s uit andere landen. Ik heb toen een paar uur in de directe omgeving van zo’n ploeg doorgebracht. De interviewster was mooi en ze was gekleed voor een fijne strandvakantie. Een topje dat maar weinig te raden overliet, een short dat maar net de bikinilijn bedekte met daaronder een string die er aan de achterkant tien centimeter boven uitstak. Aan haar voeten twee afgetrapte sneakers en in deze outfit dartelde ze vrolijk door het Tourcircus. Ze kwam zelf natuurlijk niet in beeld, want dat zouden de preutse Amerikaanse kijkers niet gepikt hebben. Buiten beeld verzorgde ze de vragen en het commentaar. Dat sloeg echt nergens op, want ze had totaal geen verstand van wielrennen. Wel beheerste ze met haar hoge schelle stem de hele scene. Hoogst irritant en hopelijk zijn dit soort ploegen er niet meer bij nu er geen renner Lance Armstrong meer bestaat. Crow zien we trouwens ook niet meer, want nog geen half jaar na het maken van deze foto was het over met de liefde. De zoveelste in Lance’s bestaan als publiek figuur. Ik denk dat hij ze slaat als er geen camera’s in de buurt zijn. (Foto: © Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 10 december 2011 10:00

Texaan!

Armstrong, is in mijn belevingswereldje de grootste hypocriet uit de geschiedenis van het cyclisme. De eerste en enige vedette die een ploeg bodyguards in dienst nam. Supporters mochten eens te dicht bij hem komen... Voor we het vergeten: 'de koers' is van het gewone volk. In geen andere sport is de laagdrempeligheid zo groot.
En dan dat gezwaai met die metersgrote Amerikaanse vlag op de Champs Elysees. Kortom ...ik gruw van die vreselijke Texaan!

Geplaatst door André Stuyfersant, 10 december 2011 12:25:39

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web