De Kus!

 

Hij was zeventien jaar beroepsrenner. Diende in die tijd slechts twee werkgevers, ook al veranderde Deutsche Telekom enkele malen van naam. Won zes keer het puntenklassement in de Tour de France en drie keer in de Vuelta a España. Zegevierde in de Tour in twaalf etappes en in de Vuelta waren het er acht. Was ook vier maal de beste in Milaan-San Remo, drie keer in Parijs-Tours en vier keer in …

… de Henninger Turm. Was ook eens primus inter pares in de Amstel Gold Race en in de HEW Classics in Hamburg. Behaalde één maal de volle winst in de strijd om de wereldbeker en reed ook nog fris en fruitig in de wintermaanden zesdaagsen, waarvan hij er dertien won. Hij is ook nog eens een aardige kerel en hij waagde zijn leven honderden keren in bloedstollende massasprints. Dat alles maakt dat hij bij zijn afscheid in 2004 een dikke kus verdiende. Van Frau Zabel. Voor al het geld dat hij bij elkaar heeft gefietst en voor het feit dat hij het er heelhuids heeft afgebracht. Na zijn carrière ging hij aan de slag bij HTC Columbia waar hij Mark Cavendish de fijne kneepjes van het sprinten leerde en volgend jaar is hij als zodanig aan Katoesja verbonden. Natuurlijk kleeft er aan de renner Zabel ook en dopingsmetje. Met veel drama deed hij in 2007 een bekentenis in de weken dat allerlei renners aan het bekennen sloegen. Flink, maar hij had het voor mij niet hoeven doen. Er hebben er heel wat bekend toen, maar nog veel meer niet. Terwijl dat toch had gemoeten. Hij had het daarom beter af kunnen kussen. (Foto: © Cor Vos)
 

Door Fred van Slogteren, 12 november 2011 10:00

Een bekentenis

Inderdaad Fred, geweldige renner die Eric Zabel. Ik herinner mij een touretappe waarin hij tijdens de eindspurt uit zijn pedaal vloog (of die brak af. Zoiets.). Dankzij halsbrekende toeren, balancerend op zijn bovenbuis, bleef hij overeind. En met hem een compleet vol spurtend peloton. Die mogen ze die avond wel eens extra verwennen, was mijn eerste reactie, want dankzij zijn blauwe kloten zitten zij nog ongeschonden in koers.
In tegenstelling tot jou vind ik zijn bekentenis over Epo gebruik wel zinvol. Dat er een heleboel stommetje spelen, waaronder onze Jannen, Peters, Jopen, Erikken, Michaels, Rinussen, Jeroenen en vele andere veel geprezen winnaars uit een ver en dichtbij verleden, zegt hooguit iets over het ethisch denken van deze vedetten. Eric Zabel deed het wel. Daarvoor mag de wielersport hem dankbaar zijn.

Soms vraag ik me af of het te maken heeft met zijn Duits zijn. Geen ander land namelijk heeft zo in zijn zwarte ziel durven kijken als de verantwoordelijken daar na WO2. Nederland daarentegen, hield gênant lang het sprookje vereind dat het louter en alleen door verzetshelden werd bewoond.
Gelukkig hebben Peter Winnen, Steven Rooks en Maarten Ducrot een beter voorbeeld gegeven. Ook Thomas Dekker, hoewel met iets te veel reserve, verdient dat compliment.

Geplaatst door Joep Scholten, 12 november 2011 16:26:12

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web