De Burgerlijke Stand van 16 november.


Martial GAYANT (1962, Frankrijk)

Deze Fransman is al sinds jaar en dag ploegleider van Française des Jeux, die Franse formatie die al jaren op het hoogste niveau meerijdt, maar zelden de publiciteit haalt. Dit jaar hebben ze vrijwillig een stapje teruggedaan en is het een ProContinental-ploeg. Die geldbesparende move konden ze makkelijk maken, omdat ze op voorhand verzekerd waren van een wildcard voor de Tour de France, omdat Prudhomme cs. nu eenmaal altijd een stuk of vier Franse ploegen aan het vertrek wil. Weinigen zullen zich Gayant nog als renner herinneren. Toch staan er mooie overwinningen op naam van deze rustige inwoner van Picardië, zoals Parijs-Camembert in 1985, de Grand Prix Ouest-France Plouay in 1986 en de Tour de Limousin in 1990. Verder etappezeges in de Ronde van Italië en in de Tour de France. Ook was hij in 1986 Frans kampioen, maar dat was in het veldrijden een discipline waar hij in de winter graag een uitstapje naar maakte. Kortom, Martial Gayant was ...

... een goede renner in de jaren net na het tijdperk Hinault toen Frankrijk in afwachting was van een nieuwe superster, die overigens nog steeds op zich laat wachten. De mooiste uitslag op de erelijst van Gayant is waarschijnlijk zijn tweede plaats bij het WK op de weg van 1988. Het is een beetje schjemielig voor Gayant, dat niemand dat meer weet of het zich nog realiseert. Hij stond in het Belgische Ronse echter wel degelijk op het erepodium met de Italiaan Maurizio Fondriest als de nieuwe wereldkampioen en de Spanjaard Juan Fernandez die derde werd. Velen zullen zich de tumultueuze finale van dit WK herinneren, maar niemand weet nog dat Gayant toen tweede werd. Wat was het geval? In de laatste ronde reden drie renners voorop met gering verschil op het peloton. De Belg Claude Criquielion, de wereldkampioen van 1984, leek de beste papieren te hebben, maar zijn opmars werd gestuit door de Canadees Steve Bauer die de Waal pardoes de hekken in reed en daarmee ook zijn eigen kansen verprutste. Lachende derde was de jonge Italiaan Fondriest die de regenboogtrui op een presenteerblaadje kreeg aangeboden. Iedereen die zich dit herinnert zal waarschijnlijk denken dat ze gedrieën ook het erepodium vulden, maar niets is minder waar. Criquielion kwam lopend over de finish toen de kop van het peloton al voorbij was met Gayant als sprintwinnaar. Bauer die als tweede de streep was gepasseerd werd uiteraard gediskwalificeerd en Criquielion werd als elfde geplaatst. Daarom heeft de man, die vandaag 49 jaar wordt, thuis in Chauny nog een zilveren medaille in de kast liggen. Voor wie twijfelen mocht dat hij ooit zelf heeft gekoerst. (Foto: archief dewielersite.net)

De andere op 16 november geborenen zijn:

CORNELISSE, Henk (1940, Nederland)
DE ROECK, Bart (1984, België)
JONG, Jan de (1944, Nederland)
MEER, Johan van der (1954, Nederland)
NEIRYNCKX, Kevin (1982, België)
VAN WIJNENDAELE, Karel (1882, overleden 20.12.1961, België)

Door Fred van Slogteren, 15 november 2011 23:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web