De Burgerlijke Stand van 25 augustus

Gilberto SIMONI (1971, ItaliŽ)

Als familielid en plaatsgenoot van Francesco Moser raakte Gilberto al heel jong besmet met de wielerbacil en daarom wilde hij wielrenner worden en niets anders. Hij had talent, veel talent. Vooral als het omhoog ging en het liefst zo steil mogelijk. Dan was hij in zijn element. Zo werd hij een van de beste klimmers van zijn generatie en won hij twee keer de Ronde van ItaliŽ. In 2003 was hij zo sterk dat Stefano Garzelli en Sergei Honchar veel meer aandacht kregen bij hun strijd om de tweede plaats dan hij. In de drie jaar die volgden ging het in de Giro minder met de man uit Trentino, maar hij bereikte wel steeds het erepodium. In 2004 derde achter Cunego, in 2005 tweede achter Savoldelli en dit jaar derde achter Basso. Simoni heeft in ItaliŽ een grote schare supporters, maar onder zijn collega's is hij niet zo geliefd. In de Lampre-ploeg kreeg hij het vorig jaar aan de stok met Cunego en de ploegleiding liet hem vallen als een baksteen. Daarna had de gearriveerde vedette de grootste moeite om een nieuwe werkgever te vinden en dat heeft ongetwijfeld te maken met zijn reputatie. Dit jaar haalde hij in de Giro alle media met zijn bewering dat Ivan Basso hem tegen betaling de overwinning in de 20e etappe had aangeboden, toen ze samen aan de leiding reden. Simoni wees het aanbod van de hand, waarna Basso hem droogweg losreed en met een foto van zijn pasgeboren kind dolgelukkig over de finish kwam. Een merkwaardige actie als je net hebt geprobeerd de overwinning te verkopen. Simoni werd dan ook niet geloofd en hij kreeg drieduizend euro boete. Ik heb de stem van Simoni nooit gehoord, maar daar is iets bijzonders mee. Het vierjarige dochtertje van een echtpaar, dat tot de fanatieke supporters van Simoni behoort, werd door een auto aangereden en ze werd in coma in het ziekenhuis opgenomen. Vier maanden later ontwaakte het meisje, omdat haar ouders aan haar bed een bandje afdraaiden met de stem van het familieidool. Ze sloeg de ogen op en het eerste woord dat ze sprak was ĎBeboí, het koosnaampje waarmee Gilberto in het gezin werd aangeduid. Zijn beeltenis staat sindsdien ongetwijfeld in menig kapelletje. (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Josť DE CAUWER (1949, BelgiŽ)

Afgelopen zondag zag ik hem voor aanvang van de tijdrit in de ambiance van de Eneco Tour. Hij had een aantal mannen om zich heen en uit de lichaamstaal zag je dat Josť De Cauwer de man was om wie het draaide. De geboren leider. Toch was hij geen groot renner en zijn palmares is bescheiden. Hij was in de vermaarde Raleigh-ploeg van Peter Post de meesterknecht van Hennie Kuiper. Niet van het type waterdrager, hoewel hij menig bidon aan de Kuip zal hebben verstrekt, maar meer de mentor die zijn fabelachtig koersinzicht gebruikte om Hennie beter te laten rijden. Die hem niet alleen als renner, maar ook als mens beter maakte. De Cauwer had een belangrijk aandeel in de vorming van Kuiper van een eenvoudig Twents boertje tot een vedette. Josť heeft geweldige pedagogische kwaliteiten en een carriŤre als ploegleider was dan ook vanzelfsprekend. Hij is misschien wel een van de beste ploegleiders die er ooit is geweest. Dat bewees hij onder andere in 1989 toen hij naar de Tour ging met Greg LeMond als kopman en een wankel ploegje in shirts van een dubieuze sponsor. LeMond was als Boy Wonder uit de States gekomen en barstend van ambitie had hij de Tour van 1986 gewonnen, nadat hij zich een jaar eerder had moeten schikken in het ploegbelang om Bernard Hinault zijn laatste en vijfde Tourzege te laten behalen. De onconventionele Amerikaan kreeg daarna een lading hagel in zijn lijf omdat een jachtgenoot hem voor een fazant aanzag. De carriŤre van Greg leek voorbij en de grote ploegen hadden al geen belangstelling meer voor hem toen De Cauwer hem oppikte en terugbracht aan de top. De Cauwer bezit het zeldzame vermogen om renners over een dood punt te helpen. Dat deed hij ook met Eddy Planckaert, de Belg die in de Tour altijd afstapte als de bergen opdoemden. Hij wist de speelvogel van zijn vooroordeel te verlossen en hij praatte hem naar Parijs. In de groene trui. Als bondscoach was De Cauwer heel succesvol, al hangt hem nog een proces boven het hoofd voor handel in doping. Hij werkt nu bij Davitamon-Lotto waar hij verantwoordelijk is voor de jeugdopleiding. (Foto: © T&T Tekst & Traffic)

De andere op 25 augustus geborenen zijn:

ABAL DIEGO, David (1986, Spanje)
ALBERGER, Erich (1892, overleden 29.12.1941, Duitsland)
ALDAG, Rolf (1968, Duitsland)
BńCHLI, Renť (1977, Zwitserland)
BAKHMETIEV, Oleg (1972, Rusland)
BELTMAN, Chantal (1976, Nederland)
BERNAUDEAU, Giovanni (1983, Frankrijk)
BERTOLETTI, Simone (1974, ItaliŽ)
BETSCHART, Kurt (1968, Zwitserland)
BOEVE, Henk (1957, Nederland)
BRAVO SOBA, Rosa Maria (1976, Spanje)
BRUNETTA, Guillermo (1975, ArgentiniŽ)
CHEN, Keng Hsien (1978, Taiwan)
CHIOCCIOLI, Franco (1959, ItaliŽ)
DALLíARSINA, Decimo (1908, ItaliŽ)
DEMARIN, Massimo (1979, KroatiŽ)
DIERCKX, Louis (1947, BelgiŽ)
DOOREN, Bas van (1973, Nederland)
DUCLOS LASALLE, Gilbert (1954, Frankrijk)
EGMOND, Ab van (1938, Nederland)
FAUSTINI, Stefano (1968, ItaliŽ)
FERDEGHINI, Lorenzo (1971, ItaliŽ)
GALLI, William (1979, ItaliŽ)
GIAUX, JerŰme (1986, BelgiŽ)
GONZALO RAMIREZ, Eduardo (1983, Spanje)
GROENVELD, Josephine (1982, Nederland)
HESZ, Karsten (1987, Duitsland)
LANZONI, Giuseppe (1959, ItaliŽ)
LAWRIE, Bill (1934, overleden 24.11.1997, AustraliŽ)
LEVACIC, Ivan (1931, ServiŽ)
MAGGINI, Elisa (1982, ItaliŽ)
McBURNIE, Dustin (1982, Canada)
MERLE, Alexis (1983, Frankrijk)
MOGORE, Christophe (1963, Frankrijk)
MOLINERIS, Jean-Luc (1950, Frankrijk)
MOREELS, FranÁois (1903, overleden 08.08.1980, BelgiŽ)
MORIN, Ludovic (1873, overleden 03.09.1930, Frankrijk)
NAKAMURA, Tamamo (1982, Japan)
OPRINS, Ad (1950, Nederland)
ORAVETZ, Greg (1966, Verenigde Staten)
POZZI, Alessandro (1969, ItaliŽ)
SALTZMANN, Eric (1962, Verenigde Staten)
SANTOUX, Roger (1931, Zwitserland)
SCHOEMAN, Anriette (1977, Zuid-Afrika)
SIBILLE, Guy (1948, Frankrijk)
SMITH, Andrew (1981, Nieuw Zeeland)
S÷RENSEN, Jan-Erik (1959, Denemarken)
TERRETTAZ, Thomas (1981, Frankrijk)
TOORTELBOOM, Frans (1943, BelgiŽ)
TRUEBA PEREZ, Fermin (1915, Spanje)
VALLS, Rafael (1985, Spanje)
VERHOEVEN, ludovicus (1940, BelgiŽ)
WICHMANN, Anke (1975, Duitsland)

Door Fred van Slogteren, 25 augustus 2006 0:00

Gilberto Simoni

Enige kennis van die Italiaan is me vreemd, maar afgaande op wat ik ooit over hem heb gehoord, zou het best eens kunnen kloppen dat hij weigerde een ritzege te kopen in de Giro. Volgens een bekende buitenlandse journalist heeft diezelfde Gilberto Simoni zijn broodheer destijds laten weten, geen salaris te willen ontvangen zolang een blessure hem verhinderde ervoor te koersen.

Het klinkt bijna onwezenlijk, maar waar of niet waar, het zal wel geen toeval zijn dat juist over die coureur zoiets naar buiten kwam. Vromer dan de Paus? Geraffineerd? Of domweg een vent met karakter die niet voor het geld wilde buigen en juist daardoor een buitenbeentje in het peloton zou zijn geweest. Wie het zeker meent te weten, mag nu aan het woord komen. Tenzij big boss Fred dat niet wil.

Han de Gruiter.

Geplaatst door Han de Gruiter, 25 augustus 2013 10:54:30

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web