Uit de ordners van Jan …

 

“Op zondag 27 augustus 2000 vond in Rotterdam een wedstrijd plaats voor vrouwen in het kader van de UCI Women’s Elite World Road Cup onder de naam Rotterdam Tour. Dit is het programmablad. Als onderdeel van de wereldbekercompetitie voor dames zou de hele wereldtop in Rotterdam aanwezig zijn. De andere voor de wereldbeker meetellende koersen vonden plaats in Canberra (Australië), Montreal (Canada), Philadelphia (Verenigde Staten) en Embrach (Zwitserland). De ‘dames-edities’ van Milaan-San Remo en de Waalse Pijl maakten de cyclus compleet. Uit het programmablad citeer ik burgemeester Ivo Opstelten, die in het voorwoord schrijft dat …

… de gemeente Rotterdam zich altijd zeer positief heeft opgesteld ten opzichte van de wielersport. De Zesdaagse van Rotterdam is een begrip en ook velen zullen zich de aankomst en start van de Touretappes in 1973 nog kunnen herinneren. Ook zou Rotterdam graag de organisatie van de Nederlandse Kampioenschappen binnenhalen. Eerst mocht de stad zich echter verheugen op de organisatie van een wereldbekerwedstrijd voor dames, met start en finish op de Coolsingel. Het 140 kilometer lange parcours voerde vanaf de start voor het stadhuis via Charlois, Voorne-Putten, Goeree-Overflakkee, Hoeksche Waard en IJsselmonde terug naar het centrum van Rotterdam waar de laatste 25 kilometer in een aantal plaatselijke ronden werden afgelegd. De Erasmusbrug zou in de finale als scherprechter dienen.

De Stichting Wielerpromotie Beneden-Maas kon na afloop van het evenement tevreden zijn. Naast een vlekkeloos verloop kon er namelijk ook een Nederlandse winnares gehuldigd worden. Met dank aan Leontien van Moorsel zorgde Chantal Beltman voor een primeur door voor de eerste Nederlandse zege in een wereldbekerwedstrijd voor vrouwen te zegevieren. Door haar hulp aan de 24-jarige renster van de nationale selectie verzekerde Van Moorsel zich van de onvoorwaardelijke steun van Beltman bij de Olympisch Spelen van Sydney later dat jaar. Nadat Beltman voor de Olympische wegploeg was geselecteerd had ze de Jean-Paul van Poppel, de bondscoach, laten weten dat ze wat steun geven de voorkeur gaf aan Elsbeth Vink, met wie ze jaren had samengewerkt. Hoewel de twee de zaak al hadden uitgesproken kon Van Moorsel door haar steun in Rotterdam niet meer stuk bij Beltman. ‘Ze heeft mij de kans gegeven mijn eerste grote internationale wedstrijd te winnen’, straalde de Tilburgse, die dat jaar nog maar twee criteriums op haar naam had staan. ‘Ik ben blijkbaar met goede benen uit de Tour gekomen. Ik kon het eindelijk een keer afmaken. Leontiens aandeel was groot en ik ben haar daar heel dankbaar voor.’ Ook Van Poppel was dik tevreden: ‘Dat het scenario zo goed zou verlopen had ik niet verwacht. Dit was de perfecte test voor de Spelen. De wedstrijd heeft de teamspirit voor de ploeg een grote impuls gegeven. In Australië hebben we ook nog tijd om een team te smeden maar dit brengt ons al een heel stuk op weg.’ De net terug van een trainingsstage op de baan in het Duitse Büchten teruggekeerde Van Moorsel en Beltman kwamen halverwege de zesde wedstrijd om de wereldbeker samen in een kopgroep te zitten. Veel rensters probeerden nog weg te komen maar de groep kwam steeds weer bij elkaar. Van Moorsel en Beltman slaagden er met de Russische Ivanova en de Italiaanse Pregnolato in om na 75 kilometer koers een beslissend gat te slaan. De vier bouwden uiteindelijk een voorsprong op van vier minuten. In de plaatselijke rondjes in en rond de Coolsingel gaf Van Moorsel Beltman op het juiste moment het sein om weg te springen.

Tot volgende week!”

Jan Houterman


 

Door Fred van Slogteren, 29 augustus 2011 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web