De Burgerlijke Stand van 22 augustus.


Wil de VLAM (1947, Nederland)

Hij komt uit het Brabantse Sambeek, een kerkdorp in het Maasdal dat tegenwoordig onder de gemeente Boxmeer valt. Een dorp met van oudsher wieleractiviteiten. En dus ook renners. Zoals Wil de Vlam die in de jaren zeventig zes jaar beroepsrenner was. Hij liep niet over van het talent en pas in zijn militaire diensttijd kreeg het een beetje vorm omdat hij bij de militaire selectie van Wim Roosenburg zat en hij veel faciliteiten kreeg om te trainen. In zijn amateurjaren groeide hij daardoor uit tot een sterke coureur, die het vooral van tempo maken moest hebben. Geen klimmer en ook geen sprinter, reden waarom hij wel veel ereplaatsen, maar weinig overwinningen behaalde. Toch was zijn overgang naar de profs meer dan gerechtvaardigd want het Nederlandse peloton kreeg er in 1973 ineens twee ambitieuze profploegen bij en het aantal Nederlandse profrenners was maar beperkt. Wil tekende bij Frisol, het speeltje van oliemiljonair Nico de Vries. Hij begon zijn profloopbaan met een overwinning in de Ronde van Grave, wat naar later zou blijken zijn enige zege bij de profs is geweest. Een jaar later mocht hij ...

... mee naar de Tour in een ploeg waarvan Fedor den Hertog kopman was. Het was het jaar waarin de hele karavaan op de tweede dag de oversteek naar Engeland maakte. De Frisol-ploeg boekte daar succes, want Henk Poppe won op Engelse bodem de etappe. Terug in Frankrijk merkten de ploegleiders Piet Libregts en Hilaire Van Der Schueren (ja, toen al van de partij) dat ze verder niks in de Tour hadden te zoeken. Zeker toen op de negende dag de cols opdoken. Ze waren nog niet eens zo hoog, maar de latere winnaar Eddy Merckx kreeg het op zijn heupen en het hele peloton beleefde een loodzware dag. Op Fedor na eindigde de hele Frisol-ploeg ver in de achterhoede en Wil de Vlam stapte ergens onderweg uitgeput in de bezemwagen. Die avond kreeg hij een enkele reis Sambeek uitgereikt, maar de volgende dag op het station werd hij niet veel wijzer van de borden waar hij zijn trein uit moest kiezen. Hij kon het ook aan niemand vragen, want hij kende geen woord Frans. Uiteindelijk stapte hij in goed vertrouwen in een trein, viel onderweg in slaap en ontwaakte toen de trein op het station van het Italiaanse Sampdoria stopte. Tevreden stelde hij vast dat hij er toch in was geslaagd de eerste drie letters goed te raden en met veel omzwervingen arriveerde hij uiteindelijk in Sambeek. Het laatste stukkie ging met de streekbus en dat werd zijn toekomst. Na nog wat jaren zonder succes bij kleine ploegen te hebben gereden, werd hij buschauffeur. Vanaf vandaag gaat hij zijn laatste jaar in na 33 jaar zijn streekgenoten naar school en fabriek te hebben vervoerd. Achter het grote stuur denkt hij nog vaak aan zijn wielerjaren. “Het zijn alleen maar goede herinneringen”, zegt hij door de telefoon. “Ik heb destijds van mijn hobby mijn beroep kunnen maken en aan de grootste wielerwedstrijd ter wereld meegedaan. Dat is toch mooi!” Ja Wil, dat is mooi en maak er vandaag een fijne dag van. (Foto: archief Wim van Eyle)

De andere op 22 augustus geborenen zijn:

BLOEMERS, Quintero (1991, Nederland)
BONGERS, Gert (1946, Nederland)
BOS, Theo (1983, Nederland)
BRAMBILLA, Gianluca (1987, Italië)
CAUCCHIOLI, Pietro (1975, Italië)
DE SARRAGA ORVID, Mario (1980, Spanje)
GUDERZO, Tatiana (1984, Italië)
HOLLENSTEIN, Reto (1985, Zwitserland)
HUYSE, Omer (1898, overleden 02.03.1985, België)
LOON, Patrick van (1984, Nederland)
VIJVER, Jef van de (1915, overleden 20.02.2005, Nederland)
IJZENDOORN, Rik van (1987, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 22 augustus 2011 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web