Historie: Tour de France 1977 – 17e etappe


17e etappe Chamonix – l’Alpe d’Huez 184,5 kilometer

Dinsdag 19 juli 1977 is de geschiedenis ingegaan als een absolute hoogtijdag in de Nederlandse wielerhistorie. De eerste overwinning van Hennie Kuiper op l’Alpe d’Huez. De kleine Tukker was geladen. Als kopman van de TI-Raleigh-ploeg was hij aan deze Tour begonnen, maar het was zijn jonge ploeggenoot en Tourdebutant Didi Thurau die de proloog won en vervolgens ruim twee weken lang de gele trui mocht dragen. De trui die hij zo begeerde en waarvan hij al zo vaak had gedroomd. Het ploegbelang eiste echter dat hij de leiderspositie moest gedogen, ja zelfs verdedigen, maar god hoorde hem ’s nacht brommen in de hotelkamer die hij altijd met José De Cauwer deelde. Ze hadden het er vaak over hoe ze de situatie konden doorbreken zonder met ploegleider Peter Post in conflict te komen, maar er was geen mogelijkheid. De enige kans was het hooggebergte, waar Thurau de beste klimmers wellicht niet zou kunnen volgen. Daar werden de verschillen in minuten gemeten en daarom was het een ontketende Hennie Kuiper die op de flanken van de Nederlandse berg, die toen nog geen Nederlandse berg was, een machtsgreep deed. Zeven kilometer voor de finish ...

... bovenop deze 1860 meter hoge Alpenreus liet hij Bernard Thevenet en Joop Zoetemelk staan, alsof het twee wassen beelden waren in de collectie van Madame Tussaud. Lucien Van Impe was de enige die hem nog voorging, maar daar zat Kuip die dag totaal niet mee. Hij had de bordjes van Thevenet en Joop vakkundig leeggegeten en voor het achterhalen van Van Impe had hij zijn eigen volle bordje nog. Hij had superbenen, de adrenaline spoot door zijn lijf en de eerzucht kwam als stoom uit zijn oren. In de verte lag Van Impe in de berm met allerlei om hem heen, maar met twee verschrikkelijke duwen spoot Hennie er voorbij de kleine Belg achterlatend in het niemandsland van de verloren zoon. Met nog tien bochten te gaan was de etappezege al een feit, want geen lekke band of andere pech kon deze Kuiper nog afstoppen. De etappezege was voor hem en hij had zelfs ook nog de gele trui kunnen pakken, als hij geen onverbeterlijke romanticus was geweest. Nuchtere renners zien of horen niets in hun gang naar de hemel, maar onze goudkuip genoot intens van het dolgeworden Nederlandse publiek dat hem met hun enthousiasme als het ware naar de top droeg, waar een jaar eerder Joop Zoetemelk had getriomfeerd. Uitbundig zwaaiend naar iedereen, naar links en rechts buigend om maar zoveel mogelijk van deze stralende momenten te genieten, zakte zijn tempo ver terug. Maar het deerde hem niet, deze triomf kwam maar één keer in zijn leven voor. In het algemeen klassement had Thevenet nog maar 49 seconden voorsprong en als hij als in een tijdrit voluit tot op de streep was gegaan, dan was hij klassementsleider geworden en had hij de Tourzege met zijn mentaliteit nooit meer uit handen gegeven. Maar daar dacht Hennie op dat moment helemaal niet aan, want triomf is er om van te genieten. Zo maakte hij maar 41 seconden van zijn achterstand goed en die acht tikjes waren van later zorg. Zo kreeg de moordende koninginnerit een apotheose waarvan de Tourorganisatoren alleen maar hadden durven dromen. In de slotfase was Kuiper vanuit een achtervolgend groepje van drie opgerukt naar koploper Van Impe om vervolgens na een korte solo de volle winst te pakken. In zijn opmars had hij nogal wat schade aangericht. Zo kwamen Roy Schuiten, Piet van Katwijk en Aad van den Hoek ver buiten de tijdslimiet binnen. Ze waren niet de enigen, want maar liefst dertig man hadden de race tegen de tijd verloren. Meestal is de jury bij zo’n groot aantal tolerant, maar dit keer was daar geen sprake van. Er was geen pardon en de Tourkaravaan was met één pennestreek tot 56 man gereduceerd. (Foto: © Cor Vos)

De rituitslag:

1.    Hennie Kuiper (Ned.TI-Raleigh) 184,5 kilometer in 6.00’20”
2.    Bernard Thevenet (Fr.Peugeot) op 41”
3.    Lucien Van Impe (B.BP-Lejeune) op 2’25”

Algemeen klassement:

1.    Bernard Thevenet (Fr.Peugeot) 97.35’51”
2.    Hennie Kuiper (Ned.TI-Raleigh) op 8”
3.    Lucien Van Impe (B.BP-Lejeune) op 1’58”

Door Fred van Slogteren, 19 juli 2011 14:00

tour de france

historie

Geplaatst door jos sijstermans, 18 juli 2014 20:41:08

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web