15e etappe Limoux – Montpellier 192,5 kilometer


Soms kan wielrennen stomvervelend zijn. Zoals vandaag. Drie uur kijken naar niks. Een uitlooppoging waarvan iedereen weet dat die tot mislukken is gedoemd. Het is een deel van Frankrijk waar ik altijd een beetje nerveus werd. Van de wind. Tussen Perpignan en Montpellier liggen kilometers kust en altijd is er die wind. Soms wordt daar een Hollandse waaieretappe verreden zo kan het er tekeer gaan. Het kan er ook heerlijk zijn op die brede zandstranden, maar altijd kan onverwacht die wind opsteken. Er is weinig over deze etappe te melden. Ik zou het wel willen, maar wat? Die vijf renners voorop waarvan ik me Dumoulin herinner als de etappewinnaar van een jaar of wat geleden. Een dwerg van net één meter 50 tussen twee reusachtige kusmissen. Mooi gezicht maar je weet dat er geen herhaling in zit omdat er ...

... toen nog wel eens een uitlooppoging wilde slagen, maar nu niet meer. Alles is geprogrammeerd en voorspelbaar in opdracht van de Cavendishen, de Farrars, de Petacchis, die met hun ingehuurde brommers het gaatje dichtrijden opdat de rappe ratsers hun kunstje kunnen opvoeren. Drie minuten spanning met een aanloop van vele uren. Niki Terpstra zat ook in de kopgroep. Meestal mag ik graag naar Niki kijken, want hij heeft een ontwapenend charisma en een lekkere Amsterdamse flair, maar vanmiddag was ik liever gaan fietsen. Maar het was kl...weer en om je nou zeiknat te laten regenen omdat die etappe voor geen meter boeit is wat overdreven. De koplopers haalden het niet, natuurlijk niet, hoewel Terpstra pas op 3 kilometer van de streep capituleerde. Je zag de uitslag al van verre aankomen en de enige die dolblij was, was Mark Cavendish. En Laurens natuurlijk, die opgelucht zal zijn geweest omdat het er op zat en het morgen rustdag is. IJzeren Laurens, die wandelend vanuit het hotel naar de bus even werd staande gehouden door een man met een camera. Hij leek geschminkt voor een rol in een horrorfilm, maar dat was hem zelf niet opgevallen. “Het brandt een beetje”, wees hij op zijn gehavende gezicht en zijn grote ogen drukten verbazing uit over de belangstelling voor zijn leed. De etappe zat er eindelijk op, de klok sloeg borreltijd, ik schonk ons een wijntje in en dacht aan Wim van Est. (Foto: © Cor Vos)

De rituitslag:

1.    Mark Cavendish (GB.HTC) 192,5 kilometer in 4.20’24”
2.    Tyler Farrar (VS.Garmin) z.t.
3.    Alessandro Petacchi (It.Lampre)

Beste Nederlander: 21. Rob Ruijgh (Vacansoleil) z.t.

Algemeen klassement:

1.    Thomas Voeckler (Fr.Europcar) 65.23’34”
2.    Fränk Schleck (Lux.Leopard) op 1’49”
3.    Cadel Evans (Aus.BMC) op 2’06”

Beste Nederlander: 21. Rob Ruijgh (Vacansoleil) op 12’56”

Groene trui: 1. Mark Cavendish (GB.HTC) 319 pt.
Bollentrui: 1. Jelle Vanendert (B.OP-Lotto) 74 pt.
Witte trui: 1. Rigoberto Urán (Col.Sky) 65.32’29”

Door Fred van Slogteren, 17 juli 2011 20:00

ingehuurde krachten

ik denk dat Cavendish niet de enige blije was. Hoewel het me niet urenlang kan boeien, vind ik al het werk dat Danny Pate en Lars Bak deze Tour opknappen indrukwekkend.

Verder doet deze Tour me wat denken aan die van 2009. Toen moesten we het als Nederlanders, bij gebrek aan succes, vooral hebben van een landgenoot die de rest niet kon bijhouden en nu moeten we het van twee bikkels hebben die, ondanks ernstige valpartij, niet van opgeven willen weten.

Geplaatst door Philip, 17 juli 2011 23:44:33

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web