14e etappe Saint-Gaudens – Plateau de Beille 168,5 kilometer


In plaats van minder vraagtekens heeft deze etappe er meer opgeleverd. Ik voelde me een beetje als een kind dat op 5 december op Sinterklaas zit te wachten en aan het eind van de dag moet concluderen dat de Goedheiligman hem heeft overgeslagen. Er was bij de grote favorieten op de slotklim geen enkele ambitie iets te ondernemen en ik heb mijn twijfels of de heren wel zo groot zijn als hun supporters menen. Verdienen ze het nog wel om met dit nietaanvalsverdrag in één adem genoemd te worden met de iconen uit het verleden van de Tour? Het is misschien niet eerlijk om dan terug te gaan tot de dagen van Coppi, Bobet, Merckx en zelfs Hinault. Een vergelijking met LeMond en Fignon mag je echter wel maken en die zouden zich hiervoor ...

... hebben geschaamd. Tenzij de Schlecks, Contador, Evans, Basso, enzovoort hebben afgesproken dat het finale gevecht – een spetterend duel der goden - wordt uitgesteld tot de etappe naar l’Alpe d’Huez in de sfeer van de dood of de gladiolen? Dat zou betekenen dat we tot en met aanstaande vrijdag met vraagtekens zitten. Is Voeckler vandaag niet ook een kanshebber geworden? Speelt Contador nog steeds verstoppertje of kan hij beter? Hoe goed is Andy Schleck eigenlijk? Hoe goed is Basso? Hoe goed is Evans? Hoe goed is Voeckler? Iedere coureur schijnt een hekel te hebben aan de geletruidrager, maar ik krijg met de dag meer bewondering voor dat hanige mannetje. Die hebben ze nog niet verslagen, vrees ik. Bewondering heb ik ook voor etappewinnaar Jelle Vanendert, de knecht die door het uitvallen van Jurgen Van Den Broeck ineens een kopman is geworden. Hij zag hoe de ‘groten’ maar zaten af te wachten en dacht – om met José De Cauwer te spreken – ik heb nog voldoende jus in de benen, laat ik het eens proberen. En zowaar, hij werd goddelijk voor deze ingeving, want hij pakte én de dagzege én de bollentrui. Dik verdiend en grote klasse! Ook Rob Ruijgh verdient onze bewondering. Niet omdat hij met zijn zeventiende plaats in de daguitslag de beste Nederlander was, maar de wijze hoe hij over de streep kwam. Alsof hij drie keer de Cauberg was opgefietst. Hij is bezig zich zelf te ontdekken en het mooie van de Tour is dat je als jonge renner je grenzen leert kennen, waarbij ik sterk vermoed dat die van Robbie nog lang niet zijn bereikt. Die jongen kan nog veel meer. Het is soms het toeval waardoor talent de ruimte krijgt. Kijk maar naar Vanendert. Als Van Den Broeck niet was uitgevallen en Gilbert een iets betere klimmer was geweest, had hij vandaag niet op het podium gestaan. Ook Bauke Mollema verdient een pluim. De hele dag vooruit, met als winst dat hij een heleboel ervaring heeft opgedaan. Het was een mooie etappe in een prachtig decor met een helaas tegenvallende finale en dat kunnen de grote favorieten in hun zak steken. En laten we tot slot met elkaar duimen voor Laurens. Klote voor die jongen. (Foto: © Cor Vos)

De rituitslag:

1.    Jelle Vanendert (B.OP-Lotto) 168,5 kilometer in 5.13’25”
2.    Sammy Sanchez (Sp.Euskaltel) op 21”
3.    Andy Schleck (Lux.Leopard) op 46”

Beste Nederlander: 17. Rob Ruigh (Vacansoleil) op 2’38”

Algemeen klassement:

1.    Thomas Voeckler (Fr.Europcar) 61.04’10”
2.    Fränk Schleck (Lux.Leopard) op 1’49”
3.    Cadel Evans (Aus.BMC) op 2’06”

Beste Nederlander: 21. Rob Ruijgh (Vacansoleil) op 12’56”

Groene trui: 1. Mark Cavendish (Aus.HTC) 264 pt.
Bollentrui: 1. Jelle Vanendert (B.OP-Lotto) 74 pt.
Witte trui: 1. Rigoberto Urán (Col.Sky) 61.12’05”

Door Fred van Slogteren, 16 juli 2011 20:00

Valpartijen

Het is deze Tour alledaags,de valpartijen!
En elke keer weer is het behoorlijk schrikken.
Vandaag was het eerst die oude krijger Jens Voigt,die in 'n afdaling rechtdoor de afgrond inrijdt,met gelukkige afloop,dan duikt diezelfde Voigt in 'n volgende bocht weer naar het asvalt.
En alsof het nog niet genoeg was,komt in weer een andere bocht plotseling Laurens ten Dam buitenom,maakt een flinke buiteling,maar stapt gelukkig weer op zijn fiets.
Hopelijk heeft Laurens geen schade opgelopen en kan hij morgen,daags voor de rustdag,weer verder.

Geplaatst door Harry Hermkens, 16 juli 2011 20:30:44

materiaal

Denk toch ook dat het materiaal en constructies debet zijn aan de vele valpartijen.
1.) Carbon velgen in combi met speciale remblokken. Van de week was er een team dat voor de start (terecht) nog snel overging op traditionele alu velgen.
2.) De rechte vorken met weinig ''sprong''. Die toch wat nerveuzer en directer reageren. Leuk rond de kerk, maar minder in een afdaling.
3.) De carbonframes zijn behalve het lompe uiterlijk (ik houd nog van conventioneel staal) ook erg stijf en geven geen meter (nee. millimeter mee). Vroeger hoorde je een fiest nog wel eens ouwerwets piepen of kraken, Tegenwoordig geeft het alleen maar droge bonken.
4.) Als we vroeger 6 atmosfeer in de tuben deden, dan stond je eigenlijk al met je vingers in je oren. Nu zelfs met de moderne draabandjes gaat er veel meer in. Prima voor de rolweerstand. Funest voor confort en veiligheid. Vroeger stond je aan de start van een criterium en als het een beetje begon te miezeren, dan liet je je banden een beetje ''af''.
5.) Mies Stolker deed m.i. terecht een pleidooi om de regelgeving aan te passen.

Ben benieuwd naar jullie reacties.

Geplaatst door marco V, 16 juli 2011 20:46:55

@Marco V

Wim van Est kuukelde met zijn solide stalen frame, voorzien van een vorksprong waar je U tegen zegt, zommaar het ravijn in.
Tsja... als in in de TGV zit denk ik ook nog weleens aan die goeie ouwe stoom- en diesellocs; degelijk spul.

Geplaatst door theo, 17 juli 2011 20:04:40

@ Theo

True - maar daar wordt tot op de dag van vandaag nog over gesproken. En was meer uitzondering dan regel. De meeste valpartijen van tegenwoordig hebben die draagkracht niet meer.
De horlogefabrikant is hem (van Est) nog dankbaar:''Mijn hart stond stil maar mijn Pontiac liep nog''. Evenals de tubefabrikant wiens tuben sterk genoeg bleken om aaneengeknoopt hem naar boven te hijsen. ;-)

Geplaatst door marco V, 17 juli 2011 21:04:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web