Historie: Tour de France 1977 – 3e etappe


3e etappe - Oloron Sainte-Marie - Vitoria 248.2 kilometer  

"Als de Tourkaravaan in de Pyreneeën verblijft worden de Spanjaarden altijd wat nerveus. Zo dicht bij huis een etappe winnen is al gauw goed voor eeuwige roem en daarom hoopten de vele duizenden Spanjolen langs de route op Spaans succes. Ze kregen waarvoor ze van heinde en ver waren gekomen, want José Nazabal – door de Nederlanders in de karavaan al snel omgedoopt tot Nassibal – bediende ze op hun wenken. De rit begon in het Pyreneeëndorp Oloron Sainte-Marie en eindigde in Gasteiz, de Baskische naam voor de hoofdstad van Spaans Baskenland, bij ons beter bekend als Vitoria. Omdat Vitoria ook de vestigingsplaats was – en misschien nog steeds is - van de limonadefabrieken van KAS, de sponsor van de ploeg van Nazabal, waren met name de KAS-renners supergemotiveerd. Even voor het overschrijden van de Spaanse grens begon Nazabal aan een honderd kilometer lange solo die hij ter meerdere glorie van KAS en hemzelf winnend zou afsluiten. Hij bereikte een maximale voorsprong van twaalf minuten, waarvan hij er in ...

... de slotfase weer zeven moest prijsgeven, omdat de overige renners in de laatste kilometers gingen beseffen dat ze niet naar de Tour waren gekomen om te luieren, maar om te koersen. Geletruidrager Didi Thurau maakte zich echter niet ongerust: “Hij was ongevaarlijk voor het klassement en mijn ploegmakkers hoefden dus niet achter hem te jagen.” Voor de start van de etappe kreeg Peter Post in zijn mobiele Raleigh-bastion onverwacht bezoek van Frisol-manager Piet Libregts en diens sterrenner Jan Raas. Wat was het geval? Raas had die ochtend in het hotel per ongeluk de verkeerde schoenen gepakt en al bij de warming-up gemerkt dat ze een maatje te klein waren. De Zeeuw verrekte van de pijn en aangezien er geen tijd meer was om uit eigen voorrad een paar andere schoenen op te diepen, werd een vriendschappelijk beroep op Post gedaan. Uiteraard kreeg Raas passende schoenen. Niet alleen uit collegiale gevoelens jegens Libregts, maar ook om bij Raas in een goed blaadje te komen. Nadat de Nederlandse kampioen aan het eind van het vorige seizoen met Post en Raleigh had gebroken, had hij in het voorjaar van 1977 zowel Milaan-San Remo als de Amstel Gold Race gewonnen en Post wilde de Zeeuw graag terug. Toen hij Raas met zijn nieuwe schoenen monter zag wegstappen kon de Amstelveense ploegbaas het echter niet laten te brommen: “Vroeger letten coureurs beter op hun spullen”. (Foto: archief dewielersite.net)

De rituitslag:

1.    José Nazabal (Sp.KAS) 248,2 kilometer in 7.35’30”
2.    Alex Van Linden (B.Bianchi) op 5’15”
3.    Patrick Sercu (B.Fiat) z.t.

Beste Nederlander: 5. Theo Smit (Frisol) z.t.

Algemeen klassement:

1.    Dietrich Thurau (Dld.TI-Raleigh) 23.07’10”
2.    Eddy Merckx (B.Fiat) op 8”
3.    Michel Laurent (Fr.Peugeot) op 13”

Beste Nederlander: 5. Joop Zoetemelk (Miko-Mercier) op 18”

Tot morgen!"

Jan Houterman

Door Fred van Slogteren, 3 juli 2011 14:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web