De Burgerlijke Stand van 5 juni.


Wladimiro PANIZZA (1945, overleden 21.06.2002, Italië)

Na de Tweede Wereldoorlog werden in Italië de symbolen van het fascistische regime van Mussolini snel opgeruimd en raakte het land in een machtsvacuüm. Er was enerzijds de op het katholicisme gebaseerde oude politiek en anderzijds het communisme van Togliatti die de oorlogsjaren in Rusland had doorgebracht en naar zijn vaderland terugkeerde vol met ideeën om er een socialistische heilstaat van te maken. Geen land in West-Europa telde zoveel aanhangers van Karl Marx en dan met name het Russische model verpersoonlijkt door Wladimir Ilyich Ulyanov beter bekend als Lenin, de leider van de Russische revolutie. Een grimmige strijd die heel Italië in zijn greep had en die door de schrijver Giovanni Guareschi tot dorps niveau werd teruggebracht in zijn boeken over de lotgevallen van de priester Don Camillo in zijn dagelijkse strijd met de communistiche burgemeester Peppone. De legende wil dat Gino Bartali met zijn overwinning in de Tour van 1948 een communistische revolutie in zijn vaderland heeft voorkomen, maar daarover zijn de meningen verdeeld. Hoe het zij als je communist was dan leefde en handelde je daarnaar, zoals ...

... de familie Panizza in het dorp Fornaci di Fagnano Olona in de provincie Varese. Streng in de leer gaven ze op 5 juni 1945 hun pasgeboren zoon de naam Wladimiro. Helaas voor hen groeide het manneke niet uit tot een vechtjas in dienst van de gedroomde idealen maar tot een knokkertje op de fiets. Toegerust met veel klimtalent ontwikkelde hij zich tot een bekwaam ronderenner. Er zijn wat dat betreft veel overeenkomsten met Joop Zoetemelk, want ook Panizza kende een zeer lange carrière als beroepsrenner, want hij zat maar liefst negentien jaar beroepshalve op de fiets en hij nam zestien keer op rij deel aan de Ronde van Italië. Als hij niet fietste was zijn bed zijn favoriete verblijfplaats en hij oefende zijn beroep uit met de onverstoorbaarheid van een monnik. Daar houden de overeenkomsten op, want Panizza haalde nooit echt de top. Hij bleef net daaronder steken. Hij eindigde in de Giro negen keer bij de eerste tien en een tweede plaats in 1980 was zijn beste resultaat. In de Tour reikte hij in 1974 tot de vierde plaats en verder staan er slechts een twaalftal zegepralen op zijn conto in minder bekende koersen als de Giro di Reggio Calabria, de Giro del Friuli, Milaan-Turijn, enzovoort. En zo is zijn carrière enigszins vergelijkbaar met de geschiedenis van het communisme. Het beloofde veel, maar er is uiteindelijk niet zo veel uitgekomen. Een hartaderbreuk maakte in 2002 een eind aan het leven van het petekind van Lenin. Hij werd slechts 57 jaar. (Foto: archief T&T Tekst & Traffic)

De andere op 5 juni geborenen zijn:

BAENSCH, Ron (1939, Australië)
BAILETTI, Paolo (1988, Italië)
BARREDO LLAMAZARES, Carlos (1981, Spanje)
BRAAT, Frans (1934, Nederland)
BROEK, Henk van de (1932, Nederland)
CATTANEO, Marco (1982, Italië)
COUSIN, Jerôme (1989, Frankrijk)
DE KETELE, Kenny (1985, België)
DE NEGRI, Pier Paolo (1986, Italië)
LAUSCHA, Robert (1983, Oostenrijk)
LEBEAU, Jean-Claude (1979, België)
PENNE, Frederik (1978, België)
POTTIER, René (1879, overleden 25.01.1907, Frankrijk)
ROZENDAL, Harry (1965, Nederland)
TABORRE, Fabio (1985, Italië)
WAGTHO, Lianne (1985, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 5 juni 2011 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web