De Burgerlijke Stand van 4 augustus

Edwig VAN HOOYDONCK (1966, BelgiŽ)

Van Hooydonck was een prachtige coureur. Een boomlange rossige atleet die zijn hele profcarriŤre voor Jan Raas reed. Ik heb bij Peter Ravensbergen eens een fiets van hem gezien, een Colnago. Zowel de balhoofdbuis als de buis waar de zadelpen in past waren met zoín tien centimeter verlengd en ze staken daardoor boven de horizontale bovenbuis uit. Ook reed hij altijd met een gigantisch lange zadelpen om dat lange lijf maar zo veel mogelijk van dienst te zijn. Er zijn van die momenten die je als liefhebber altijd bij blijven. Zoals de demarrage bergop van Marco Pantani, waarmee hij Ullrich definitief velde. Of de winnende WK-sprint van Mario Cipollini in Zolder. Zoín onvergetelijk moment is ook de splijtende demarrage van Van Hooydonck op de Bosberg, het voorlaatste klimmetje in de Ronde van Vlaanderen. Even uit het zadel, een paar verschrikkelijke duwen en weg was Eddy. Twee maal won hij Vlaanderens mooiste en zijn overwinningen behoren tot de meest kenmerkende uit de historie van het monument van Kaorle. Van Hooydonck was het eerste slachtoffer van epo. Hij zal het niet gebruikt hebben, maar groot was zijn verbijstering toen allerlei koekenbakkers uit ItaliŽ en Spanje hem en zijn maatje Frans Maassen in de koers voorbij reden, alsof ze stil stonden. Toen hij later doorkreeg hoe dat kon, was de lol er ook direct af. Ik zag het hem een keer bij de start van Milaan-San Remo in de microfoon spuwen. Zijn walging dat dit met zijn mooie sport was gebeurd, was meer dan oprecht. Daarom koester ik de herinnering aan Eddy Bosberg, die in 1996 de beslissing nam dat hij daar niet langer bij wilde horen. (© Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Luc LEBLANC (1966, Frankrijk)

Sinds de abdicatie van Bernard Hinault is de Franse wielersport aan het kwakkelen. Al 21 jaar geen Tourzege meer en geen renners die in de ProTour excelleren. Frankrijk is verworden tot een middelmatige wielernatie en ze moeten het hebben van incidentele successen. Het wereldkampioenschap van Luc Leblanc in 1994 Ė en ook dat van Brochard drie jaar later - was zoín oprisping die de Fransen op dat moment hard nodig hadden. Er was in 1994 onder de Franse profs een gevoel ontstaan van we pikken het niet langer. De Italianen en Spanjolen vlogen in die tijd iedereen voorbij en er werd gefluisterd over een nieuw wondermiddel. Voor het WK kreeg Frankrijk een nieuwe bondscoach in de persoon van tweevoudig Tourwinnaar Bernard Thevenet. Nanard zag kans zijn formatie te motiveren om het WK in SiciliŽ aan te grijpen voor een demonstratie van ambitie en eenheid. De Marseillaise werd van stal gehaald om het Ďvriendschap Ė gelijkheid Ė broederschapí te preken en zo gingen de haantjes de strijd in. Ze reden de hele koers voor wat ze waard waren en ze knokten constant in de voorste linies. En Luc Leblanc uit Limoges had die dag superbenen. Net als de Deen Rolf SŲrensen. Zij waren in de finale de twee grote animatoren, maar de Deen had iets te veel van zich zelf gevergd. Zo won Leblanc zijn wereldtitel en Frankrijk had weer even het gevoel een wereldnatie te zijn. Luc Leblanc was geen toprenner, maar wel iemand met fantastische uitschieters. Zoals op die bloedhete zondag in Maffialand. (© Cor Vos)

De andere op 4 augustus geborenen zijn:

BADILLA, Miguel (1976, Costa Rica)
BALLARINO, Giovanni (1918, ItaliŽ)
BAUVIN, Gilbert (1927, Frankrijk)
BENVENUTI, Dante (1925, overleden 20.04.1998, ItaliŽ)
BERTHOLOME, Joseph (1936, BelgiŽ)
BON, Bonnaventura (1915, overleden 01.09.2003, Frankrijk)
BOOG, Jan (1941, Nederland)
BROCH…, Frederik (1979, BelgiŽ)
BRUNI, Eugenio (1884, overleden 12.10.1956, ItaliŽ)
CHARPIOT, Andrť (1879, overleden 03.04.1957, Frankrijk)
CHARRIER, Franck (1977, Frankrijk)
CORNET, Henri (1884, overleden 18.03.1941, Frankrijk)
CRAWFORD, Jai (1983, AustraliŽ)
DEGRAEVE, Kamiel (1906, BelgiŽ)
DINALE, Alfredo (1902, overleden 02.12.1976, ItaliŽ)
EDO ALSINA, Angel (1970, Spanje)
ELENA, Raymond (1931, Frankrijk)
ENGELEN, Ludo (1955, BelgiŽ)
ESQUIVEL, Salvador (1962, Mexico)
ETTER, Fernand (1941, overleden 04.01.1997, Frankrijk)
FRANKE, Mathias (1979, Duitsland)
FREIVOLT, Stefan (1984, Slowakije)
FREUDENBERG, Mark (1974, Duitsland)
GAGNON, Elisa (1978, Canada)
GARCIA ACOSTA, Josť Vicente (1972, Spanje)
GARCIA CAMACHO, Ignacio (1968, Spanje)
GROOT, Wouter de (1985, Nederland)
GUYOT, Charles (1890, overleden 30.04.1958, Zwitserland)
GYSELINCK, Roger (1914, overleden 06.01.1996, BelgiŽ)
HANUS, Lukas (1986, Slowakije)
HERIN, Corrado (1966, ItaliŽ)
JANULEVICIUTE, Indre (1983, Litouwen)
KORKMAZ, Halil (1984, Turkije)
LECHMANN, Denis (1972, Zwitserland)
LEYSEN, Karel (1925, BelgiŽ)
LLORET ZARAGOZI, Manuel (1981, Spanje)
LUBBERDING, Henk (1953, Nederland)
LUHOVYY, Roman (1979, OekraÔne)
MARINI, Mirko (1974, ItaliŽ)
MARTIAS, Rony (1980, Frankrijk)
MULLER, Dirk (1973, Duitsland)
POITRAS, Mandy (1971, Canada)
REHBERGER, Felix (1986, Duitsland)
REYNDERS, Yvonne (1937, BelgiŽ)
RIMESSI, Alessandro (1937, ItaliŽ)
ROCCHI, Randy (1968, Verenigde Staten)
ROMANOVAS, Jonas (1957, Litouwen)
ROZANC, Francis (1927, Frankrijk)
RUUBEL, Raul (1986, Estland)
SERRANO GONZALEZ, Ricardo (1978, Spanje)
TOLAND, Jack (1953, Verenigde Staten)
VRANCKEN, Raymond (1932, BelgiŽ)
YAMAMOTO MASAMICHI (1978, Japan)
YOSHITSUGU, Koji (1959, Japan)
ZANDE, Kees van de (1933, overleden 20.10.1969, Nederland)
ZANOLINI, Christian (1968, ItaliŽ)

Door Fred van Slogteren, 4 augustus 2006 0:00

Edwig van Hooydonck

'De Rooie van Gooreind' is inderdaad beroemd geworden door zijn krachtsexplosies in onder meer de Ronde van Vlaanderen, maar vergeet ook zijn optreden in de Brabantse Pijl niet. Die won hij ook een paar keer en heus niet in de sprint. Ik meen dat die lange daarboven op de Alsemberg z'n eerste zege als neo-prof behaalde en er na afloop in snikken uitbarstte. Het was dan ook de razendsnelle doorbraak van een jongeman die als supertalent gold na zijn meer dan indrukwekkende solowinst in het nationale wegkampioenschap van de junioren in de Ardenen.

Opmerkelijk ondertussen dat deze Van Hooydonck bij de amateurs altijd en eeuwig had af te rekenen met zijn aartsrivaal Benjamin van Itterbeeck, maar dat die rivaal vrijwel nooit meer iets is vernomen in de profrangen.

Han de Gruiter

Geplaatst door Han de Gruiter, 04 augustus 2014 10:34:24

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web