Uit de ordners van Jan …

 

“Het is vandaag 30 mei en het blad dat precies 29 jaar geleden verscheen was het eerste nummer van KOERS, het geesteskind van de flamboyante Charles Ruys die de wielersport diende als journalist, publicist, uitgever, organisator, coach, trainer en waarschijnlijk nog veel meer. Alleen over die man zou je al het hele blad kunnen vullen, maar in KOERS deed hij dat zelf. In de colofon staat dat het blad – zover de voorraad strekte - gratis beschikbaar was voor bezoekers van wielerevenementen, maar als je zeker wilde zijn het in bezit te krijgen kon je voor slechts 36 gulden een jaarabonnement nemen waarvoor je maandelijks een nummer in de bus zou krijgen. Wie op dat aanbod is ingegaan heeft 50 procent teveel betaald, want al na zes nummers was KOERS uitgekoerst.  


Het eerste nummer was met 32 pagina’s beperkt in omvang en ook wat de inhoud betrof kon het blad niet tippen aan toenmalige concurrenten als Wieler Revue en Wielersport. Ruys deed echter of er geen andere bladen bestonden en als een zichzelf overschattend …

… Klein Duimpje schreef hij in zijn voorwoord dat zijn blad vol stond met artikelen, beschouwingen, interviews, een wielersportgerichte puzzel en dat het verleden, heden en toekomst van de wielersport aan bod zouden komen. ‘Kritisch, doch altijd opbouwend.’ Het eerste grote interview was met - hoe kan het anders - Peter Post. Henk Zorn, bekend van het boek Wielersport, Historie, Materiaal, Training, Techniek en Taktiek, was naar Amstelveen getogen om daar met de zeer gastvrije ploegleider te spreken die op dat moment op het toppunt van zijn roem stond. Post zat op zijn praatstoel en reageerde op de actuele ontwikkelingen rond de stijgende startgelden, rennerssalarissen en prijzengelden, die volgens de voormalige zesdaagsekeizer de doodsteek voor de wielersport zouden betekenen. ‘Jonge renners moeten eerst de dwang hebben om te presteren, te trainen en te willen afzien. Als je dat niet in je hebt kun je het als renner helemaal vergeten en wordt je nooit en te nimmer een groot coureur. Om prestaties te leveren moet je wat doen. Het komt echt niet uit de lucht vallen. Jonge renners moeten blij zijn als ze in de gelegenheid worden gesteld bij een profploeg te komen rijden. Het salaris is dan niet belangrijk. Hoe beter hij gaat rijden, hoe meer hij waard wordt en daarmee gaan zijn verdiensten omhoog. Het eerste seizoen heb je nog niet veel aan dergelijke jonge renners. Een paar uitzonderingen daargelaten natuurlijk.’ Daarbij doelde Post op Ad Wijnands, die als neoprof twee ritten had gewonnen in de Tour van 1981 en Jacques Hanegraaf, die als debuterend professional meteen Nederlands kampioen werd. Op de cover van het blad staat ter illustratie dan ook een foto van deze Brabantse belofte.

In het artikel Belgenland, Wielerland probeerde Ruys de klaagzang vanuit België te weerleggen. Er zouden bij onze zuiderburen geen goeie coureurs meer zijn. ‘’t Is gedaan zunne, die jonge mannen kunnen nie meer de schaduw staan van Nonkel Rik, van den Karel en gans niet van Eddy, ’t is armoei in België’. Een gevoel van deernis bekruipt je en als je het maar vaak genoeg leest dan ga je het nog geloven ook, schrijft Ruys. De klaagzang begon toen Eddy Merckx er mee stopte. Pas toen bleek weer eens hoe gemakkelijk een heel volk verwend kan worden. Want Eddy, dat was de kannibaal. Die kwam elke koers om te winnen en heel vaak lukte hem dat ook. Dat hield hij een fiks aantal jaren vol. Tot hij op een kwade dag vertelde dat het niet langer ging. Het verwende volk wenste meteen dat er een paar anderen opstonden die het glorieuze werk van Merckx gewoon overnamen. Een schone gedachte, een gouden wens. Supervedetten van het niveau Cruijff en Merckx zijn echter zeldzaam. Maar toch: wie was begin 1982 regerend wereldkampioen? Wie won de Omloop Het Volk? Freddy Maertens en Fons De Wolf komen toch echt uit België, houdt Ruys de Vlamingen voor. En dan mogen we ook Roger De Vlaeminck, Daniël Willems en Roland Liboton niet vergeten. Kortom, het barst in Belgenland anno 1982 van de puike coureurs.

Charles Ruys schreef niet alleen over de groten van de wielersport, want KOERS was er immers voor iedereen. Elro, de professionele ploeg van Jos Elen bijvoorbeeld. Deze kleine ploeg begon enkele jaren eerder heel klein maar is anno 1982 Nederlands tweede ploeg geworden. Ook Beckers en Amko leveren renners aan het peloton. En op het allerlaatste moment bood ook Auto Brabant zes renners nog werkgelegenheid. Fred van Dongen, Kees de Brouwer, Jan van Tilborg, Jan Leijten, Wil van Helvoirt en Jan Gommers mochten hun kunsten vertonen tussen de grote jongens van Peter Post. Tot slot verviel de multifunctionele wielerman als redacteur nog even in moralistisch geklaag. ‘Het gaat om het geval Maertens. Zelden hebben wij in onze lange ervaring zulk een trieste man in de regenboogtrui meegemaakt. In tal van koersen zou je Freddy niet eens meer ontwaren, ware het niet dat hij in die opvallende trui mag rondrijden. In feite heeft Maertens, na die fantastische eindsprint in het wereldkampioenschap, niets meer laten zien. Nu is wel bekend dat hij allerlei zorgen aan zijn hoofd heeft, doch daar moeten we zo langzamerhand wel aan gewend zijn.’ KOERS wenste Maertens (voor de zoveelste maal) een spoedige terugkeer naar de top van de internationale meute.

Tot volgende week!”

Jan Houterman
 

Door Fred van Slogteren, 30 mei 2011 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web