Het was me het weekje wel!


Nadat de Nederlandse renners op Sebastiaan Langeveld en Maarten Tjallingii na, het in de voorjaarskoersen hadden laten afweten, deden ze het in de eerste etappekoersen een stuk beter. In de Ronde van België doen Nikki Terpstra, Joost van Leijen en Pim Ligthart het geweldig, nadat Lieuwe Westra op fraaie wijze de proloog won en de eerste leiderstrui mocht aantrekken. In de Ronde van Italië volg ik met veel plezier de verrichtingen van Steven Kruiswijk (foto). De jonge Brabander uit Nuenen doet het geweldig en rukte gisteren op naar de negende plaats in het algemeen klassement. Of hij dat vandaag zal houden in de afsluitende tijdrit is nog allerminst zeker, want Mikel Nieve staat slechts één seconde achter hem. Dat wordt dus nog even spannend vanmiddag. Verder is er van spanning in deze Giro niet veel te merken. De winnaar ...

... is al twee weken bekend, want Contador verdeelt en heerst als Coppi in zijn grote dagen. Van de week werd ook bekend dat de behandeling van zijn zero-zero-zero-zaak pas in augustus op de rol staat en hij dus gewoon op 2 juli aan de start van de Tour de France kan staan. Als hij dat aan het begin van de Giro had geweten, had hij de afgelopen drie weken misschien anders gereden hoewel ik geen moment de indruk heb gehad dat hij steeds voluit is gegaan. Ik ben dus heel benieuwd of hij start of dat hij rust neemt en in augustus de Vuelta rijdt (en wint). De Giro was dit jaar extreem zwaar en ook Contador is maar een mens. We zullen het zien.
De afgelopen dagen heeft de wielerwereld op grootse wijze afscheid genomen van Jan Derksen, de laatste van de grote sprinters waarvoor in de jaren veertig en vijftig de stadions en de sportpaleizen in heel Europa volliepen als er een sprinttoernooi werd gehouden. Jan woonde destijds in de Okeghemstraat in Amsterdam-Zuid en dat was op nog geen kilometer afstand van het Olympisch Stadion. Dat was dan ook het tweede huis van Jan. Een plaats waar hij vele successen heeft behaald en waar hij dagelijks trainde, zijn eigen kleedruimte had en zijn materiaal opsloeg in het hok van Engelmoer. Op die vertrouwde vierkante meters stond hij donderdagavond in zijn kist voor de laatste maal sur place, met naast zich de fiets waarop hij in 1957 voor de derde keer in zijn carrière wereldkampioen werd. Een waardig afscheid omdat de familie besefte dat Jan een publiek figuur is geweest en dat je rouw in dat geval moet delen. Ook de uitvaartplechtigheid had grote allure en toen spreker Henk Bruijntjes om een daverend applaus vroeg, kreeg Jan Derksen voor de laatste keer het daverend applaus waarvan hij in zijn actieve jaren zo vaak heeft mogen genieten. In deze week sloeg de dood nog een keer toe en wel in Spanje waar de Spaanse renner Xavier Tondo op bizarre wijze om het leven kwam door toedoen van een haperende garagedeur. Het geleek op een remake van De Lift, de spannende en on-Nederlandse film van Dick Maas. (Foto: © Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 29 mei 2011 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web