Het balhoofdplaatje van Otto

© Otto Beaujon

“Constante Girardengo (1893-1978) is een geweldenaar op de fiets geweest en hij wordt beschouwd als de eerste ‘Campionissimo’ van Italië. Dat wil zeggen dat die eretitel speciaal voor hem door zijn fans is bedacht. En niet ten onrechte want hij was negen maal Italiaans kampioen op de weg, hij won zes maal Milaan-San Remo, drie maal de Ronde van Lombardije, drie maal de Giro, zes maal Rome-Napels-Rome, drie maal Milaan-Modena, vijf maal Milaan-Turijn, vijf maal de Ronde van Emilië, drie maal de Ronde van Piemonte, twee maal de Ronde van Romandië en nog veel meer kleinere wedstrijden, alsmede vier zesdaagsen. Op zich was het niet ...

... vreemd dat Girandengo vrijwel uitsluitend successen behaalde in Italiaanse wedstrijden, want in ‘zijn’ buitenland was hij niet altijd even gelukkig. Hij reed bijvoorbeeld vier maal Parijs-Roubaix en viel drie maal uit. Girardengo’s enige klinkende overwinning buiten Italië was de Grand Prix Wolber in 1924, een wedstrijd die destijds als een soort officieus wereldkampioenschap gold. Hij versloeg daarin Henri Pélissier en Felix Sellier. Het wereldkampioenschap op de weg voor profs werd voor het eerst verreden in 1927 en dat was wat laat voor Girardengo, die al in 1912 beroepsrenner was geworden. De in Novi Ligure geboren kampioen werd na zijn loopbaan fietsenfabrikant. In 1957 en ’58 was er een profploeg die op Girardengo-fietsen reed. Die ploeg bestond voornamelijk uit Italianen, met enkele Belgen. Niet de minsten overigens want dat waren Rik Van Steenbergen, Stan Ockers en Raymond Impanis, destijds de campionissimi van onze zuiderburen.

Tot volgende week!”

Otto Beaujon

Door Fred van Slogteren, 11 augustus 2006 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web