Uit de stalling van Peter R. de Fiets

eigen foto

“Voor mijn verzamelhobby rijd ik niet in een personenauto, maar in een busje. Die is turquoise en dat is precies dezelfde kleur die ook de bovenbuis van deze Gazelle racefiets heeft. Daarom heb ik hem gekocht. Het is namelijk helemaal geen bijzondere fiets en er heeft ook geen beroemde renner op gereden. Wel heeft hij enkele kleine details die hem voor de verzamelaar interessant maken. Er zitten mooie figuurtjes en de merknaam in de lugs gegraveerd en hij is afgemonteerd met Campa. Maar voor de rest ...

... niks bijzonders. Een emotionele aankoop dus en om meer dan één reden. In 1986 en ’87 heb ik op de fiets een wereldreis gemaakt. Op een Gazelle en ik vond dat in 1988 bijzonder genoeg om me met die fiets bij Gazelle in Dieren te melden. Ik vroeg naar de directeur. Dat was in die tijd nog Wim Breukink, de vader van Erik. Toen de receptioniste het doel van mijn bezoek aan hem had doorgegeven moest ik direct met fiets en al bij hem boven komen. Ik laveerde achter zijn secretaresse aan door de kantoren op weg naar zijn kamer. Er volgde een geanimeerd gesprek en ik vertelde hem over mijn reis. Hij reageerde enthousiast. Toen het ijs voldoende gebroken was, durfde ik eindelijk de eigenlijke reden van mijn bezoek te onthullen. “Meneer Breukink, ik heb nu twee jaar dag en nacht opgetrokken met een Gazelle en dat is me goed bevallen. Daarom vraag ik u: kan ik hier niet komen werken?” Er volgde een lange stilte en toen kwam het antwoord: “Nee!” De reden die hij mij daarvoor gaf, was vanuit zijn standpunt heel begrijpelijk: “Je bent nog zo enthousiast over je reis, dat ik bijna zeker weet dat je binnen een jaar weer een paar jaar weggaat. Daar ga ik je niet voor inwerken. Nee Peter, dat zou niet verstandig zijn.”

Tot volgende week!”

Peter Ravensbergen

Door Fred van Slogteren, 7 februari 2006 9:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web