Theo Sijthoff (1937-2006)

Ik wist dat Theo Sijthoff al geruime tijd ernstig ziek was, maar toch kwam zijn doodsbericht vandaag als een verrassing. Hij was lang geleden een wielrenner met talent die het als beroepsrenner niet heeft gemaakt. Wel heeft hij in zijn tweede carrière als modeontwerper die wielertijd altijd gebruikt in zijn onmiskenbaar geniale PR. De Rotterdammer was een van de weinige wielrenners die openlijk uitkwam voor buitensporig dopinggebruik in een tijd dat dat overigens nog niet verboden was. Zoals de Amsterdamse innercrowd in de jaren zestig heftig aan het experimenteren was met coke, speed, LSD en hasj, daar was de Rotterdamse wielerwereld in die jaren synoniem voor overmatig amfetaminegebruik. Met Theo voorop. Hij heeft er nooit over gezwegen, maar zich zelf wel vaak als wielrenner groter voorgedaan dan hij was. Maar je hebt van die types die je dat niet kwalijk neemt. Hij overwon knap zijn ...

... verslaving en in plaats van in de goot ging hij de mode in. Hij kocht creaties in Parijs bij de grote modehuizen en hij leverde die aan zijn klanten. Later ging hij ook zelf ontwerpen in zijn fraaie witte pand onder de Van Brienenoordbrug. Aanvankelijk alleen voor de welgestelden van de Maasstad, maar nadat hij enkele grote TV-shows had mogen aankleden werd hij dé modekoning van Nederland, waar alle grote artiesten kind aan huis waren en die zelfs de koningin tot klant had. Zijn gevoel voor PR buitte hij optimaal uit en hij was in de jaren tachtig een man met aanzien en in bonus. Maar toen stortte zijn rijk in en medio jaren negentig ging Theo failliet. In plaats van weg te schuilen gaf hij het ene na het andere interview en sprak dan teksten uit als: ‘als je geschoren wordt, dan moet je stil blijven zitten. Maar als het voorbij is kom ik terug!’. Hij moest lang stil blijven zitten, want hij werd ernstig ziek. Zijn aangekondigde comeback heeft hij daardoor niet meer kunnen realiseren. Hij woonde al jaren in België en nu is hij dood. Een van de laatste wielrenners, met een stoet schoftig mooie verhalen aan zijn kont, is niet meer. Rust zacht, Theo, we zullen je missen!

Foto: archief Wim van Eyle

Door Fred van Slogteren, 24 juli 2006 19:19

een herrinering van theo sijthoff

ik wist niet dat het slecht ging met theo,heb de destijds uitgezonden avro vinger aan de pols niet gezien,ik schrok,want als rotterdamse kwam ik wel eens in zijn modezaak,en ik vond het zo'n mooie man,had een stille crash voor hem,{ik ben van 1959} nu pas zag ik de beelden,zo kwetsbaar en oprecht,en tegelijk zo confronterend,met de vergankelijkheid.voor zijn wielercarriere was ik te jong,en na zijn vertrek uit rotterdam was het stil.ik hoop dat hij rust heeft.en zijn nabestaanden natuurlijk veel sterkte.

Geplaatst door nora, 25 juli 2006 13:48:26

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web