Een prachtige Tour

De Tour is ten einde. Hij eindigde zoals hij begonnen was met een zege voor Thor Hushovd. Voor de elfde keer in 21 jaar stond er vanmiddag een Amerikaan in het.geel. Drie keer Greg LeMond, zeven keer Lance Armstrong en nu dus Floyd Landis. Hoe verschillend ook, met hun innovatieve instelling en winnaarsmentaliteit hebben ze de Europese wielercultuur danig verstoord. Met weinig in getal hebben ze de revolutie gepreekt en beweging gekregen in de verstarde Europese wielerwetten. LeMond was de man die het materiaal en de beloning van de renner met succes ter discussie stelde, Armstrong veranderde de manier van koersen en leerde ons dat een stoemper uit de klassiekers zich met veel wilskracht en doorzettingsvermogen kan transformeren tot een lichtvoetige klimmer en een ronderenner. Wat Landis aan het cyclisme gaat toevoegen moeten we ...

... nog afwachten, terwijl we bovendien niet weten of de wielercarrière van de ex-Mennoniet wel een vervolg zal krijgen. In het begin van deze Tour liet hij weten dat hij direct na de ronde onder het mes zal gaan om een nieuwe heup aangemeten te krijgen. De oude is kapotgevallen en daarom is een nieuwe noodzakelijk. Als dat waar is dan is het een godsmirakel dat hij deze Tour gewonnen heeft en op termijn ooit nog op dit niveau zal kunnen fietsen. Maar met die Yanken is alles mogelijk, want ik bekijk het met een Europese bril. Maar ik mag die Floyd wel met die neus van een roofvogel en die kin van Joop van den Ende en zijn prestatie in de etappe naar Morzine waren uniek.
De laatste etappe - gewonnen door Thor Hushovd (foto: Philip van der Ploeg) - was een déjà-vu van de jaren ervoor. Een rondje Champs Elysées als het toegift van een grote violist of pianist na een hemels concert. Een encore, waarin ze nog eens laten zien hoe virtuoos ze zijn. De toon is niet altijd meer loepzuiver maar het jubelt en het is leuk om naar te kijken. En wat Smeets, Dijkstra en Ducrot betreft: ik zal ze missen de komende dagen, maar ik blijf voor volgend jaar een eenmanspresentatie bepleiten. En het liefst door Maarten, want die moet aanzienlijk vaker naar het toilet dan Herbert. Van echt mooi wielrennen geniet je in stilte. En Mart: dat jasje kan echt niet hoor!

Door Fred van Slogteren, 23 juli 2006 20:07

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web