ad ad ad ad
Deel 3 is uit

De Burgerlijke Stand van 19 maart.


Eddy BEUGELS (1944, Nederland)

“Soms meen ik het aan hem te zien: hij weet dat hij het niet meer weet.”
Ik loop langs Gita door de gangen van verpleeghuis Grubbeveld aan de rand van Maastricht. Zij draagt een tas met schone kleding. Straks zal ze de vuile was mee terug nemen.
“Hij is niet agressief, eerder vrolijk. Hier lijkt hij houvast te hebben. Je zult zo zien hoe verrukt hij op me reageert.”
We passeren een ruime patio. De verse sneeuw is onbetreden. Gita had me er al over verteld: “Hij kan daar naar buiten wanneer hij wil.”
Vandaag zal hij er ook rondjes lopen. Met hem door de omgeving wandelen durft ze nu niet. De vorige keer was hij uitgegleden en gevallen. Ze moest ergens aanbellen voor hulp omdat hij zo’n weerstand bood. Zijn lichaam is nog zo verschrikkelijk sterk.
In de trein naar Maastricht had ik in een oud wielerblad het interview met Eddy Beugels herlezen, van wie ik als tienjarige in vervoering raakte. Hij sprak over zijn debuut in de nu niet meer bestaande, bijna 600 kilometer lange klassieker Bordeaux-Parijs. Net als toen werd ik gegrepen door ... 

... de even schilderachtige als streng analyserende taal. Het koersen door de onwerkelijk stille nacht, het onderlinge wantrouwen, het ochtendgloren, het tien keer sterven en tien keer weer opstaan.
Eddy Beugels zit in de gemeenschappelijke huiskamer. Hij veert op. Haar naam scanderend rent hij op Gita af, meteen gevolgd door het woord ‘sigaartje’.
“Vreemd”, zegt Gita, “anders heet een sigaartje apparaatje”. Hij kijkt mij aan met een open blik. En toch ben ik er niet.
Het heeft lang geduurd voordat bij Beugels de juiste diagnose Primair Progressieve Afasie werd gesteld. Langzaam verloor hij zijn taal, verloor hij betekenissen. Niemand kan doorgronden wat nog in zijn brein leeft en er niet meer uit kan.
We gaan naar zijn kamer. Aan de muur hangt een impressionistisch portret van Gita. “Yuri Krotov heeft dat geschilderd, Yuri Krotov”, kraait Eddy.
“Hele zinnen zijn zeldzaam”, zegt Gita. Zij vraagt wie er wordt afgebeeld. Eddy antwoordt niet.
Hij is al weg, de gang op. “Onrust, altijd onrust. Yuri Krotov was een goede vriend van Eddy.”
Op een tafeltje staat een plastic model van een racefiets. Gita heeft het er ooit neergezet, maar weet niet of het hem nog iets zegt.
Zij leerde hem kennen na zijn overigens korte wielercarrière. Het was zijn welbespraaktheid, zijn intelligentie, waar ze voor viel. “Hij was altijd aan het studeren. Kunst, rechten. Hij was veelzijdig, sprak vier talen. We openden een kunstgalerie.”
Eddy Beugels is letterlijk door de duisternis opgeslokt. Toen niemand nog wist wat er was, zwierf hij hele nachten rond. Dertig, veertig kilometer legde hij af, obsessief sigaren rokend. Bordeaux-Parijs, maar dan eindelozer.

Bovenstaande column publiceerde Peter Winnen in december vorig jaar in NRC Handelsblad. Met zijn toestemming publiceer ik het vandaag op de 67ste verjaardag van Eddy Beugels. (Foto: archief Wim van Eyle)

De andere op 19 maart geborenen zijn:

BORTOLOTTO, Claudio (1952, Italië)
CELESTINO, Mirko (1974, Italië)
COPPI, Serse (1923, overleden 29.06.1951, Italië)
CUMMINGS, Steven (1981, Groot Brittannië)
HOFLAND, Jan (1934, overleden 01.09.1999, Nederland)
INTXAUSTI ELORRIAGA, Beñat (1986, Spanje)
KUPFERNAGEL, Hanka (1974, Duitsland)
SCIEUR, Léon (1888, overleden 07.10.1969, België)
SIMON, Régis (1958, Frankrijk)
VAN DEN HAUTE, Tom (1987, België)
VIERHOUTEN, Aart (1970, Nederland)
VONA, Emanuele (1983, Italië)
ZUBELDIA AGUIRRE, Joseba (1979, Spanje)

DOE OP 26 JUNI MEE AAN DE S.P.A.A.K. CYCLING CLASSIC! (klik hier)

Door Fred van Slogteren, 19 maart 2011 0:00

Eddy Beugels

Hoewel in de koers geen vriend, maar 'vijand', was er altijd wederzijds respect voor elkaar. De intelligente Limburger Eddy Beugels was dikke mik met Rottertdammer Evert Dolman en ik als Haarlemmer was dat weer met de andere Limburger Harry Steevens. De onderlinge rivaliteit van deze zuiderlingen kwam op ons westerlingen nogal onprofessioneel over. Wielercoach Joop Middelink had er de handen vol aan om bij de nationale selectie de twee Limburgse kemphanen in het gareel te krijgen, maar Eddy en Harry begrepen het uiteindelijk en in samenwerking bracht het Nederland met Evert Dolman de wereldtitel. Een Hollander, dat weer wel!
ik had Eddy graag in betere omstandigheden willen feliciteren met zijn verjaardag. Soit!

Geplaatst door Jan v d Horst, 19 maart 2011 13:09:35

vete

Ik heb het met Harry Steevens eens gehad over die vete tussen hem en Eddy. Hij vertelde me dar dat destijds één grote komedie was, alleen maar wederzijds opgevoerd om de startgelden voor beide op te schroeven. Elke koersinrichter wilde de twee aan de start in de hoop op spektakel in de koers. Vooral in Limburg waren ze bereid daarvoor diep in de buidel te tasten. Na afloop namen ze er - uit zicht van de supporters en de pers - vaak een pint op. Volgens Harry waren ze in werkelijkheid de beste maatjes. Groet! Fred

Geplaatst door Fred, 19 maart 2011 14:14:26

Opmerkelijk...

...zonder de gehele goegemeente van deze blog over mij heen te krijgen is het wél opmerkelijk dat Dolman aan dezelfde vreselijke ziekte leed als Beugels...

Geplaatst door André Stuyfersant, 19 maart 2011 19:57:05

Eddy Beugels

Bij het lezen van het stukje over Eddy Beugels (heel ontroerend) schoten mij zo maar een paar herinneringen naar te binnen.
Hoewel Jan van der Horst in 1966 Nederlands beste amateur was, werd m.i. de grootste atletische prestatie geleverd door Eddy Beugels in de Omloop van de Baronie, die hij met grote voorsprong wist te winnen. In dat zelfde jaar was hij, buiten zijn schuld, het middelpunt van een grote rel bij zijn club Twc Maastricht. In de zomer van dat jaar was Harrie Stevens prof geworden en samen met andere profs van die club was hij van mening dat bij het clubkampioenschap van Nederland geen amateur in het A team mocht starten. Twc Maastricht had vier professionals en een amateur opstellen was een vorm van broodroof. De rapen waren gaar. Het blad “Wielersport” liet geen spaan heel van pseudo vedette Stevens. Hoe het verder afgelopen is weet ik niet. Ik meen dat de ploeg niet van start gegaan is.
Toen Beugels de klassieker Bordeaux-Parijs had gereden, beklaagde hij zich na afloop dat hij tandwiel 17 niet had gemonteerd. Toen bestond een kransje uit hooguit zes tandwielen.
In de Tour van 1970 werd hij in de etappe naar Bordeaux derde. Het was een sprint met tien man naast elkaar. Wolfshohl won en nummer tien lag nog geen half wiel achter nummer één.
De laatste jaren staan de kranten vol van woekerpolissen. In de jaren zeventig viel Eddy Beugels de levensverzekeringsmaatschappijen en hun tussenpersonen al aan over veel onduidelijkheden en onzekerheden. Ik geloof dat hij toen de belangen behartigde van Eef Dolman. Hij was zijn tijd ver vooruit

Geplaatst door Piet van der Meer, 19 maart 2011 21:27:54

Beugels, rectificatie

In de eerste zin, moet het woordje "naar" vervallen.

Geplaatst door Piet van der Meer, 19 maart 2011 21:30:37

Beugels/Dolman

Beste André, Volgens mij hebben primair progressieve afasie (Beugels) en de ziekte van Prick (Dolman) alleen heel in de verte iets met elkaar te maken omdat ze beide in de neurologische hoek zitten. Als je met je opmerking iets wilt suggereren, dan is het goed te weten dat Wim Schepers en Henk Nijdam, de twee andere overledenen van de Tourploeg van 1968 door heel andere oorzaken te vroeg zijn gestorven en de zes nog levende oud-coureurs volgens mij in blakende gezondheid verkeren. Groet! Fred

Geplaatst door Fred, 20 maart 2011 07:29:52

..ik wil helemaal niks suggereren. Vind het alleen opvallend dat twee ex-renners, goede vrienden, op zo'n jonge leeftijd getroffen worden door zo'n zeldzame ziekte.

Geplaatst door André Stuyfersant, 20 maart 2011 11:42:42

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web