Uit de ordners van Jan …

 

“Op 24 februari 1984 verscheen tijdens de achtste jaargang de vierde uitgave van Wieler Revue en die kostte destijds in de kios ƒ 5,50. De hoofdredacteur was Evert de Rooij en redacteur in vaste dienst was Wencel Maresch. Zij schreven het blad vol met de hulp van een veertiental freelance medewerkers, onder wie nu nog bekende wielerscribenten als Herman Harens, Bennie Ceulen, Ludo van Klooster en Wout Koster. Deze uitgave stond voor een groot deel in het teken van de Tweewieler Rai, de tweejaarlijkse fietsententoonstelling die in 1984 maar liefst 154 exposanten uit 18 landen telde. Veel slogblog-liefhebbers zullen net als ik destijds ...

... naar Amsterdam zijn gereisd om alle noviteiten op fietsgebied met eigen ogen te aanschouwen. Ik kan me die beurs nog heel goed herinneren want ik was op zoek naar een nieuw karretje omdat mijn groene Peugeot eigenlijk veel te klein was voor mijn twee meter en twee centimeter, als toen in mijn paspoort stond. Die lengte is aan de ene kant een voordeel omdat het me bijvoorbeeld een definitieve afkeuring voor de militaire dienst opleverde, terwijl het aan de andere kant een nadeel is omdat het bijvoorbeeld verdraaid lastig is om zonder lichamelijke ongemakken als fanatiek toerfietser door het leven te gaan. Op stand E032 van Gazelle werd ik op mijn schouder getikt door een verkoper. ‘Wij hebben een fiets voor jou gemaakt’, klonk het. Nieuwsgierig liep ik mee naar dat deel van de stand waar een prototype hing van een frame maat 70 met een knik in de bovenbuis om de stijfheid te bevorderen. Al de volgende dag heb ik bij mijn fietsenmaker deze fietsbolide besteld en ik heb er 27 jaar later nog steeds geen afstand van gedaan.

‘Het gaat goed met de fiets’ was de boodschap die de heer J. Wijnschenk zijn gehoor meegaf tijdens de persconferentie de tentoonstelling vooraf ging. ‘Natuurlijk was ook de fietsbranche niet zonder kleerscheuren de recessie van begin jaren tachtig doorgekomen, maar toch leek de ongemotoriseerde tweewieler zoveel voordelen in zich te hebben, dat ze makkelijk tegen een economisch stormpje kon optornen.’ Naast alle fraaie fietsen konden de bezoekers zich vermaken met trial- en fietscross- demonstraties, simulator races, modeshows en een heuse KRO Play Back Show onder leiding van Henny Huisman.

In deze Wielerrevue ook de nodige aandacht voor het werelduurrecord van Francesco Moser. Op de cover staat de recordfiets afgebeeld. ‘Moser en de computer sterker dan het Uur’, is de kop boven het bijbehorende artikel van Evert de Rooij met foto’s van Sergio Penazzo. Op 23 januari 1984 reed Moser het record van Eddy Merckx uit de boeken. In Mexico kwam hij tot 51 kilometer en 151 meter. Met een reusachtig verzet van 57 x 15 finishte hij met een voorsprong van 1.719 meter op Merckx. Met een fiets die uit hoogwaardig denkwerk ontstond en daarom al een kunstwerk op zich was. De prijs was meer dan 100.000 oude Nederlandse guldens. De meest in het oog springende elementen waren de vorm van het frame met een gebogen zadel/pedaalbuis, het kleine ossekopstuur, de dichte wielen en de verlengde pedalen waarop de schoenen al voorbevestigd waren. De speciaal voor de ercordpoging ontworpen helm heeft Moser niet gedragen omdat het in de Mexicaanse zon die dag smoorheet was en hij zich te geremd voelde in zijn hoofdbewegingen.

Tot slot blader ik nog even naar pagina 31. In het kader van de rubriek ‘de verzamelaars’ was Herman Harens op bezoek bij Otto Beaujon, toen al bekend als een groot verzamelaar van balhoofdplaatjes. Inderdaad, onze eigen slogblog-Otto die elke vrijdag één van zijn pareltjes beschrijft met veel kennis van zaken van zowel de fiets als de fabrikant. Een fiets, en dan met name een racefiets, is geen dood ding waarmee een wielrenner zijn erelijst bijeen probeert te trappen. Nee, een fiets leeft of heeft geleefd, in de opvatting van Otto. Bij de ‘geboorte’ krijgt hij een naamplaatje mee dat hem zijn hele leven, tot aan de schroothoop, een identiteit geeft. Anno 1984 was de verzameling van Otto al 1200 fietsmerken rijk. Al die merken gearchiveerd en bij ieder plaatje een biografie van het merk en de maker. En van die verhalen mogen de bezoekers van de slogblog nog steeds genieten. Ik ben trouwens benieuwd hoe groot de verzameling van Otto nu is en waar hij die schat bewaard?    

Tot volgende week!”

Jan Houterman

DOE MEE AAN DE S.P.A.A.K CYCLING CLASSIC! (klik hier)
 

Door Fred van Slogteren, 28 februari 2011 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web