Uit de ordners van Jan

“21 juli 1953 is een datum die bij de laatste dagen van de Tour hoort. Het klassement is doorgaans gemaakt en het is tijd voor renners die nog niet aan de bak zijn geweest om een ritje te pakken of hun positie in het algemeen klassement op de valreep nog te verbeteren. Dat gold in 1953 ook voor Woutje Wagtmans toen hij op 21 juli aan de zeventiende etappe Monaco-Gap begon. Hij had nog volop kansen op een mooie klassering en samen met zijn ploeggenoot Gerrit Voorting ging hij op jacht naar etappewinst. Ze kregen de oude Gino Bartali mee die ook nog geen succes had behaald. Maar tegen de twee Nederlanders had Il Vecchio geen schijn van kans en de immens populaire Woutje greep zijn eerste etappezege. Er zou er enkele dagen later nog één volgen en Olijke Wout eindigde in het algemeen klassement op de vijfde plaats, destijds de beste prestatie ooit door een Nederlander in de Tour geleverd.
21 juli 1968 is voor de Nederlandse wielersport een historische datum. Op die prachtige zondag won Jan Janssen (foto Cor Vos) in de tweeëntwintigste en laatste rit van Melun naar Parijs als eerste Nederlander de Ronde van Frankrijk. Dat was een tijdrit over 55 km en het was tevens de eerste keer dat de NOS (toen nog NTS) een live verslag uitzond. Geen wielerliefhebber, die die dag heeft meegemaakt, zal het ooit vergeten, maar de NTS was nog niet aan dat soort sportieve hoogtepunten gewend. Nadat zeker was dat Janssen gewonnen had en enkele korte beelden van zijn intens geluk waren uitgezonden, verscheen de omroepster in beeld die lieftallig lachend meedeelde dat het nu tijd was voor een kerkdienst in Noordwijkerhout. Gelukkig zijn die tijden voorbij en de keren dat de NOS snel moet terugschakelen is er altijd nog de Belg die traditioneel alle tijd neemt, want wielrennen is daar cultuur.
21 juli is in de familie ...

... Wagtmans een belangrijke datum want na oom Wout in 1953 won neef Rini op 21 juli 1972 ook een etappe. De achttiende rit van Belfort naar Auxerre. De Bles zat dat jaar een beetje in de lappenmand. Na een fantastisch seizoen in 1971 kreeg hij een droomaanbieding om kopman te worden van de Italiaanse SCIC-ploeg. Een gigantisch salaris, een prachtige woning en alle égards die in Italië bij een kopman passen zouden zijn deel zijn. Hij zette zijn handtekening, maar kreeg snel spijt. Hij moest er niet aan denken uit zijn geliefde St.Willebrord te moeten vertrekken. Hij wist onder het contract uit te komen en hij tekende voor een nog hoger bedrag bij de Goudsmit-Hoff-ploeg van Kees Pellenaars. Maar in het voorjaar van 1972 ging hij sukkelen met zijn gezondheid en met D’n Pel maakte hij de deal dat zijn salaris gehalveerd zou worden tot de dag dat hij een groot succes kon overleggen. Die dag was 21 juli toen hij de bovengenoemde Touretappe won.
Volgens mij wist Gerrie Knetemann (foto Cor Vos) al bij zijn geboorte waar Abraham de mosterd haalt, maar op 21 juli 1977 ging hij het voor de zekerheid toch maar even checken. In Dijon uiteraard, de Franse mosterdstad aan het einde van de negentiende rit die die ochtend in Mavic-Saint-Trivier was begonnen. Hij ging er die dag vandoor met Kees Bal, maar hij hoefde in Dijon niet te linkeballen om de Zeeuw te verslaan. Het werd die dag weer een geheel Nederlands podium, omdat Gerben Karstens vervolgens de sprint van het peloton won.
De huidige ploegleider (op de foto van Cor Vos met Erik Dekker) van Rabobank Adrie van Houwelingen was een knap renner, die in 1982 de achttiende etappe van Morzine naar Saint Priest won. Adrie was een dienende coureur die zo nu en dan eens zijn eigen kans kon gaan, zoals op 21 juli. Op negentig kilometer voor de streep ging hij er alleen vandoor en hij realiseerde een voorsprong van tien en halve minuut. Hij is er als ploegleider dit jaar niet bij, want hij doet met Joop Zoetemelk samen altijd de Ronde van Spanje, maar hij zal thuis in Zaltbommel misschien even aan die prestatie terugdenken.
Er zijn op 21 juli geen renners geboren die later een Touretappe zouden winnen. Daarom gaan mijn felicitaties vandaag naar Hennie Stamsnijder (1954), een veldritspecialist die in 1981 wereldkampioen in die discipline werd. Weinigen zullen zich nog herinneren dat de huidige manager van Shimano ook een uitstekend wegrenner was. In 1980 startte hij als lid van de Belgisch/Nederlandse DAF-ploeg in de Tour en hij bereikte Parijs als tachtigste.
Eddy Merckx won op 21 juli 1969 de slottijdrit naar Parijs en werd daar vervolgens gehuldigd als winnaar van het algemeen klassement, het puntenklassement, het bergklassement en tenslotte met zijn ploegmaats ook nog als winnaar van het ploegenklassement. Over kannibalisme gesproken. Op 21 juli 1974 won hij ook nog de voorlaatste etappe van Orleans naar Parijs met 1 minuut en 25 seconden voorsprong op het volledige peloton. In de gele trui uiteraard.

Tot morgen!”

Jan Houterman

Door Fred van Slogteren, 21 juli 2006 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web