Het balhoofdplaatje van Otto …

 
“Het woord Post op dit plaatje doet vermoeden dat we de herdenkingsweek voor Peter Post nog even willen doortrekken. Dat is echter niet het geval, want er is ooit ook een fietsenmerk Post geweest en daar had Peter niets mee van doen. Hij heeft nooit, zoals Merckx, Bobet, Janssen, Lemond, Battaglin en tientallen andere oud-renners zijn faam te gelde gemaakt als fietsenmerk. De posthoorn op het plaatje suggereert dat wij de herkomst bij de …

… posterijen moeten zoeken. Het zou best kunnen dat er in de jaren veertig postbodes op fietsen hebben gereden van dit merk, maar daar ben ik niet zeker van. De rijwielen die door postbodes worden gebruikt kun je niet echt sportief noemen, maar eerder een grofstoffelijk apparaat waar je ongestraft dagelijks zware tassen vol poststukken mee kunt vervoeren. In 1884, in de oertijd van de fiets, beschreef Baudry de Saunier in zijn 1000 pagina’s dikke fietsbijbel dat deze tweewielers wel eens een grote rol zouden kunnen gaan spelen in de postbezorging en dat dat wel eens één van de belangrijkste toepassingsmogelijkheden van de fiets zou kunnen worden. Er staat een gravure bij van een toenmalige fietskoerier rijdend op een met cement aangestreken fietspad (asfalt was nog niet uitgevonden), die sneller was dan de postkoets die op de weg ernaast voorthobbelt. Het fietsenmerk Post heeft daar echter allemaal niks mee te maken. Het merk heeft ook maar heel kort bestaan en dat was in West-Duitsland kort na de Tweede Wereldoorlog. Nadat de Duitsers hadden gecapituleerd hadden de geallieerden het voor het zeggen in het in puin liggende land. Alles van waarde werd de Duitsers als krijgsbuit ontnomen, inclusief de gerenommeerde industriële merken van voor de oorlog. Ze werden onder de geallieerde landen verdeeld en Nederland kreeg een deel ervan met het recht die te exploiteren. Zo werden wasmachines, puddingpoeder, fietsen, zeep en nog veel meer met Duitse merknamen erop in Nederland geproduceerd en mochten de Duitse fabrieken, voorzover nog operationeel, hun eigen merknaam niet meer gebruiken. Bij gebrek aan beter ontstonden toen vele nietszeggende merknamen, zoals Post, Rekord, Standard, Elite, Brillant, Ideal, soms met een voor insiders subtiele verwijzing naar de herkomst. Het bleek al gauw niet te werken, de Duitse producten met een onbekende merknaam net zo min als AEG, Siemens of BMW als merknaam op niet-Duitse producten. Het effect ervan werd langzaam teniet gedaan en in 1956 werd in Nederland het beheersbureau opgeheven en liepen de lopende concessies voor het gebruik van Duitse merknamen  af. De Duitsers kregen hun merknamen terug en sindsdien is er in dat land geen Post-fiets meer gesignaleerd. Het Wirtschaftswunder kon beginnen.

Tot volgende week!”

Otto Beaujon

Steun onze actie!

WAAROM PIETER WEL EN JAN EN JOOP NIET?


 

Door Fred van Slogteren, 28 januari 2011 10:01

verzameling

Afgelopen week heb ik ergens een filmpje gezien,waar de prachtige verzameling van Otto Beaujon,centraal stond.Herhaaldelijk viel bij de verslaggever ,de mond wijd open,bij het zien van de werkelijk schitterende verzameling,die Otto in diverse ruimtes,uitgestald had.
Complimenten!!!!!!!!!!!

Geplaatst door Harry Hermkens, 28 januari 2011 11:39:10

balhoofdplaatje

Kunt u mij helpen aan het e-mailadres van Otto Beaujon?

Geplaatst door Jan Quax, 28 januari 2011 12:28:55

Jan Quax

Ik geef nooit e-mailadressen van de vaste medewerkers. Als je me een mailtje stuurt naar fred@slogblog.nl dan stuur ik je het van Otto. Groet! Fred

Geplaatst door Fred, 31 januari 2011 07:19:23

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web