Uit de ordners van Jan

“Op 17 juli 1938, vandaag dus 68 jaar geleden, won de oudste van de gebroeders Van Schendel de tiende etappe van Perpignan naar Narbonne. Het was maar een kort ritje van 63 kilometer in de ochtenduren en ’s middags was er nog een rit. Ook daarin eindigde Antoon van Schendel kort, zodat hij winnaar werd van het klassement over de beide delen en zijn eindtijd en van alle anderen werd in het algemeen klassement verwerkt. Zo werd dat in die tijd gedaan.
In 1971 debuteerde Jan Krekels (foto Cor Vos) in de Tour en op 17 juli werd hij winnaar van de negentiende etappe van Blois naar Versailles. Krekels was een goede renner met een sterk eindschot en hij had al diverse ereplaatsen bereikt. Hij had een dag eerder al moeten winnen toen hij als lid van een tienmanskopgroep een paardenbaan opdraaide, waar hij een piste had verwacht. Hij was even in verwarring en dat was genoeg om te verliezen. De winnaar was Jean-Pierre Danguillaume. Een dag later was er geen verwarring bij Krekels en voluit spurtend won hij nu de sprint van een elfmanskopgroep net voor … juist ja, Danguillaume.
Op 17 juli 1978 won ...

... Hennie Kuiper (foto Cor Vos) de zestiende etappe van Saint Etienne naar l'Alpe d'Huez zonder als eerste de finishlijn te zijn gepasseerd. Dat zat zo. De eigenlijke winnaar was Michel Pollentier, maar bij de dopingcontrole werd ontdekt dat de Belg een ingenieus systeem van slangetjes, met een rubberen peer en een condoom met schone urine aan zijn lichaam had bevestigd om de zaak te vernaggelen. Hij werd uit de wedstrijd gezet en de etappezege ging alsnog naar Kuiper en de gele trui naar Joop Zoetemelk.
Precies negen jaar later versloeg Jean-Paul van Poppel op 17 juli het hele pak aan het eind van de zeventiende etappe van Millau naar Avignon.
De laatste Nederlandse winnaar op 17 juli was Steven Rooks, die in 1989 de sterkste was in een 39 kilometer lange klimtijdrit van Gap naar Orcières Merlette. Het was vijftiende rit en in die korte afstand waren twee cols van de eerste categorie opgenomen met daar tussenin een stuk vals plat van 15 kilometer. Een opgave voor mannetjesputters en dat was Steven die dag. Spanjaarden houden ook van dit soort opgaves, maar Steven Rooks uit het platte Noord-Holland bleef Lejarreta, Indurain en Delgado voor. Vijfde werd de latere winnaar Greg LeMond in de spannendste Tour tot de uitgave van dit jaar. Toen ging het tussen de Amerikaan en Fignon en dat werd pas op de streep in Parijs beslist. Dit jaar hebben we met nog zes dagen te gaan geen idee wie volgende week zondag in de lichtstad het definitieve geel mag aantrekken.
De Est Jaan Kirsipuu (1969) is dit jaar niet van de partij, maar hij is wel jarig. Hij won in het recente verleden vier etappes, eentje minder dan de eveneens jarige Belg Eric Leman (1946) die tussen 1968 en 1971 vijf ritten won. Ook de Fransman José Catieau (1946) is jarig, hij won de eerste etappe in 1973 die, nadat de proloog in Scheveningen had plaatsgevonden, in Rotterdam van start ging. De Tour is dus al eens in Rotterdam geweest, daarom mag Utrecht van mij de volgende Nederlandse startplaats worden. Eddy Merckx liet het op 17 juli een beetje afweten, maar aan een boom zo volgeladen mist men een enkele datum niet.

Tot morgen!”

Jan Houterman

Door Fred van Slogteren, 17 juli 2006 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web