De Burgerlijke Stand van 23 januari.


Jan DERKSEN (1919, Nederland)

Hij wordt vandaag 92 jaar en dat is een mooie aanleiding om in deze rubriek nog eens aandacht aan hem te besteden als de man die 65 jaar lang een licentie van de KNWU op zijn naam heeft gehad. Eerst vele jaren als actief wielrenner, daarna als bondscoach van de baanrenners en tenslotte als manager en zaakwaarnemer van vele pistiers. Ik meen dat hij pas op z’n tachtigste met die laatste activiteit is gestopt en dat is al weer twaalf jaar geleden. Ik heb wel eens met hem over die 65 jaar gesproken en zijn enthousiasme lag toen nog steeds bij zijn tijd als topsprinter toen hij op alle wielerbanen van Europa kind aan huis was. Samen met zijn grote vriend en belangrijkste rivaal Arie van Vliet was hij altijd onderweg om het in Milaan, Parijs, Berlijn of waar dan ook op te nemen tegen mannen als Reginald Harris, Antonio Maspes en nog enkele topsprinters. Hij noemde het altijd de elite van de wielersport en was diep bedroefd dat het hoofdnummer van zijn tijd een ... 

... bijnummer was geworden dat tijdens zesdaagsen als tussendoortje wordt opgevoerd. Derksen reed tussen 1940 en 1964 als professional ook in de zesdaagse, was redelijk bedreven in het achtervolgen en was ook in de training op de weg moeilijk te lossen. Hij was een renner met veel inhoud en had in deze tijd als wegrenner zeker ook een dikke boterham kunnen verdienen. Als bondscoach van de KNWU begeleidde hij jongens als Tiemen Groen, Gert Bongers en Leijn Loevesijn naar wereldtitels. Als manager stelde hij jarenlang de deelnemersvelden samen voor alle zesdaagsen in Europa en verzorgde hij punctueel de administratie van de contracten en de financiën en had hij met niet meer dan een telefoon, een blocnote, pen en een doosje postzegels contacten in heel Europa en daarbuiten. Hij was een gezellige man met vaak prachtige verhalen die volstrekt bezeten was van de sport die hij tot zijn 45ste verjaardag actief mocht bedrijven. Niemand heeft een mooier leven gehad dan ik, heb ik hem vaak horen zeggen en er was geen enkele aanleiding om hem tegen te spreken. Daarom is het zo triest dat het nu zo slecht met hem gaat. Door tot op hoge leeftijd te blijven fietsen is hij lichamelijk nog in een redelijke conditie, maar verder gaat het helaas niet goed met Jan. Daarom vind ik het belangrijk om op zijn verjaardag nog even te stil te staan bij een renner van lang geleden die onnoemelijk veel heeft gewonnen, drie keer wereldkampioen was en veertien keer de roodwitblauwe trui van nationaal kampioen mocht aantrekken. Meer kunnen we helaas niet meer voor hem doen. (Foto: © T&T Tekst & Traffic)

De andere op 23 januari geborenen zijn:

BERTHOU, Eric (1980, Frankrijk)
BIDOT, Jean (1905, overleden 17.10.1986, Frankrijk)
CAPUT, Louis (1921, overleden 09.02.1985, Frankrijk)
CENTRONE, Vincenzo (1976, Luxemburg)
DE BIE, Danny (1960, België)
DESMET, Armand (1931, België)
ENTHOVEN, Edwin (1967, Nederland)
ESKOV, Nikita (1983, Rusland)
FISCHER, Jennifer (1988, Frankrijk)
GALLOPIN, Guy (1956, Frankrijk)
HENRION, Ludivine (1984, België)
HOGERVORST, Theo (1956, Nederland)
MARES, Martin (1982, Tsjechië)
MÜLLER, Jörg (1961, Zwitserland)
NOVAL GONZALEZ, Benjamin (1979, Spanje)
VANDERAERDEN, Gert (1973, België)
ZANINI, Stefano (1969, Italië)

Steun onze actie!

WAAROM PIETER WEL EN JAN EN JOOP NIET?

Door Fred van Slogteren, 22 januari 2011 23:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web