Uit de beeldentuin van Jac …


“Op de tweede dag van het nieuwe jaar is Emile Masson jr. op 95-jarige leeftijd overleden. De grootste zeges van deze Belgische coureur waren de Waalse Pijl en een rit in de Tour de France in 1938, Parijs-Roubaix in 1939 en Bordeaux-Parijs in 1946. Hij werd ook twee keer Belgisch kampioen en wel in 1946 en 1947. Hij had het wielrennen van huis uit meegekregen, want hij was de zoon van Emile Masson sr. die in 1923 eveneens Bordeaux-Parijs won en in 1919 en 1923 twee keer winnaar van de Ronde van België was. Die overwinning van Masson junior in Parijs-Roubaix kwam niet helemaal zonder problemen tot stand. De start verliep al in een sombere atmosfeer, want ...

... Hitler was Bohemen-Moldavië binnengevallen en de oorlogsdreiging hing in de lucht. Het koersverloop was zeer onrustig en er reed al meteen een kopgroep weg, die al snel een voorsprong had van drie minuten. In die groep zaten vedetten als Roger Lapébie en Charles Pélissier. De aanwezige journalisten dachten al dat de winnaar in die kopgroep te vinden zou zijn, maar in het peloton ging Gerrit Schulte zich met de achtervolging bemoeien en onder aansporing van le fou pedalent vond er voor Amiens een hergroepering plaats. Door het hoge tempo verbrokkelde het hele veld en enkele favorieten zagen hun kans op de overwinning in rook opgaan. Lapébie reed op een ongelukkig moment lek en Gaston Rebry vond het voor zijn imago beter om af te stappen en niet met een grote achterstand aan te komen. Het bleef een afvalrace, want even later moest ook Schulte afhaken, gevolgd door nog weer een favoriet: Charles Pélissier. Toch kwam het in de buurt van Arras opnieuw tot een hergroepering. Na nog wat schermutselingen zakte het tempo en Masson en zelfs Lapébie slaagden erin weer aan te sluiten, waarvoor de laatste een solo van 70 kilometer had moeten afleggen. Hij had nog wat over, want met nog 26 kilometer te gaan ontsnapte de Tourwinnaar van 1937. Masson zag echter het gevaar, sprong in het wiel van de Fransman en na een felle demarrage kwam hij alleen op kop te zitten. Al haast zeker van de overwinning gebeurde hem hetzelfde als Hennie Kuiper 44 jaar later overkwam. In de euforie van een zeker lijkende overwinning maakte hij een stuurfout en reed zijn achterband lek. Geen materiaalwagen in de buurt en hij moest zelf de schade zien te repareren. Lapébie reed voorbij en even later ook de voorsten van het peloton. Masson wist echter weer aan te sluiten en demarreerde opnieuw. Zo kwam hij op 12 kilometer van de aankomst andermaal alleen op kop en die voorsprong gaf hij niet meer uit handen. Op de wielerbaan van Roubaix noteerde hij een voorsprong van een halve minuut op zijn landgenoot Marcel Kint, terwijl Lapébie als derde over de finish kwam. Op de plaats waar Masson in 1939 lek reed is op 17 september 2005 door de club Les Amis de Paris-Roubaix een gedenkteken neergezet, in de vorm van een carré van kasseien met daarin een gedenkplaat die dat memorabele voorval toont. Het ligt wat verscholen in het gras langs de Rue de Wattignies, vlakbij een visvijver. Het was een wat late huldiging voor de oudste nog levende winnaar van Parijs-Roubaix.

Tot over veertien dagen!”

Jac Zwart

Steun onze actie!

WAAROM PIETER WEL EN JAN EN JOOP NIET?


 

Door Fred van Slogteren, 8 januari 2011 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web