De Burgerlijke Stand van 7 januari.


Georges CLAES (1920, overleden 14.03.1994, België)

Een onvervalste hattrick, daar droomde Georges Claes van in de eerste maanden van het jaar 1948. Parijs-Roubaix was zijn wedstrijd want niemand kon in die tijd zo goed over die stenen dokkeren als hij en hij had zo’n sterke constitutie dat hij op het eind op d’n piest van Robeke er altijd nog een sprintje kon uitdraaien waar de anderen niet van terug hadden. In 1946 had hij zo met de Fransman Gauthier afgerekend en een jaar later had de snelle baanrenner Dolf Verschueren eveneens geen schijn van kans gehad. Zo trok Georges Claes vol zelfvertrouwen naar Parijs om een hattrick te scoren, een prestatie die alleen Octave Lapize in 1909, 1910 en 1911 had geleverd. Hij ging dat evenaren dat was zo goed als zeker. Het verontrustte hem niet dat drie man al vroeg het hazenpad kozen en een voorsprong opbouwden. Hij zorgde er wel voor dat de kloof niet te groot werd en toen het moment daar was zette hij de achtervolging in met zijn landgenoten Michel Remue en Marcel Hendrickx. Ze hadden de koplopers snel te pakken en even later sloten ook Rik Van Steenbergen en Fiorenzo Magni nog aan en ging Claes als ...

... favoriet met zeven man de finale in. Van Steenbergen kwam even praten en de man die later drie keer wereldkampioen zou worden, vertelde hem dat hij niet fris meer zat en dat hij zich wel wilde opofferen om Claes aan zijn derde zege te helpen. Het maakte de man die vandaag 91 jaar geleden in Lovenjoel werd geboren alleen maar zekerder van zijn zaak. Hij voelde zich nog superfit en toen hij om zich heen naar die vermoeide koppen keek, wist hij zeker dat hij voor de derde maal ging winnen. Hij besloot te demarreren in de overtuiging dat niemand hem kon volgen. Toen bleek weer eens dat coureurs vaak uitstekende toneelspelers zijn. Met een verschrikkelijk demarrage pakte Claes honderd meter en hij besloot even uit te blazen. Hij keek om en zag de Fransman Emile Idee aankomen en die ging erop en erover met Van Steenbergen lachend in zijn wiel. Claes kon even niet reageren en zag Verschueren komen. Toen die bij hem was merkte Claes al gauw dat die zijn ziel aan Van Steenbergen had verkocht en hij daarom al het werk zou moeten opknappen. De keienspecialist gaf alles en naderde de twee voorop tot op dertig meter. Toen hij ze bij wijze van spreken kon ruiken ging plotseling het licht bij de Brabander uit. Van Steenbergen won zijn eerste Parijs-Roubaix en Rik I zou de keienklassieker in 1952 nog eens winnen. Dat was het jaar dat Georges Claes met koersen stopte met 50 overwinningen op zijn palmares. Zeventien jaar later debuteerde zijn gelijknamige zoon bij de profs. Een verdienstelijke renner, maar lang niet zo goed als zijn vader. Die ging de geschiedenis is als de man die drie keer op rij Parijs-Roubaix had kunnen winnen. (Foto: archief dewielersite.net)

De andere op 7 januari geborenen zijn:

ARROYO DURAN, David 1980, Spanje)
ATZORI, Umberto (1988, Nederland)
CAZALA, Robert (1934, Frankrijk)
GRAAF, Boudewijn de (1983, Nederland)
JOHNSON, Benjamin (1983, Australië)
MATZBACHER, Andreas (1982, overleden 24.12.2007, Oostenrijk)
OLDE DUBBELINK, Peter (1980, Nederland)
SCHULTE, Gerrit (1916, overleden 26.02.1992, Nederland)
SOETENS, Jan (1984, België)
VAN RIJSSELBERGHE, Bernard (1905, overleden 25.09.1984, België)
WIJK, Jan van (1962, Nederland)


Steun onze actie!

WAAROM PIETER WEL EN JAN EN JOOP NIET?

 

Door Fred van Slogteren, 7 januari 2011 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web