Uit de ordners van Jan …


“De Zesdaagse van Maastricht zal ook deze winter geen doorgang vinden. Volgens voorzitter Fred Rompelberg van het organisatiecomité is men er helaas niet in geslaagd de benodigde 500.000 euro bij elkaar te krijgen om het evenement nieuw leven in te blazen. De Limburgse zesdaagse vond tussen 1976 en 1987 jaarlijks plaats en keerde in 2006 eenmalig terug. In 1976 nam Jan Huynen, destijds algemeen directeur van de Eurohal in Maastricht, het initiatief in een tijd waarin het Nederlandse wielrennen hoogtijdagen beleefde. Huynen kwam met Peter Post, destijds wedstrijdleider in onder meer Rotterdam, overeen dat die ook de eerste Maastrichtse zesdaagse in die functie voor zijn rekening zou nemen. Het kwam allemaal rond en van 17 tot en met 22 december 1980 draaide het circus onder grote publieke belangstelling in de Eurohal. Winnaars waren de …

… Australiër Graeme Gilmore en de Belg Patrick Sercu. Ook in de jaren daarna was het evenement succesvol met veel publieke belangstelling en steeds een sterk deelnemersveld. In 1987 werd de Eurohal afgebroken om plaats te maken voor het congrescentrum MECC. Daar past ook een demontabele wielerbaan in, maar de organisatie in 2006 was geen succes. Jaar na jaar is sindsdien gepoogd het evenement van de grond te krijgen en dit jaar had van 7 tot en met 12 december de 14e editie moeten plaatsvinden. Zoals hierboven al aangegeven kwam de financiering echter niet rond en moesten Rompelberg cs. capituleren, maar niet nadat ze hebben beloofd dat het er in december 2011 toch echt van gaat komen. Iedereen heeft destijds De Rompel uitgelachen toen hij aankondigde het wereldsnelheidsrecord aan te vallen en dat staat nu al weer vijftien jaar op zijn naam met ruim 268 kilometer per uur. Daarom sluit ik niet uit dat ook dit hem gaat lukken.

De editie van 1980 waarvan ik het programmaboek in mijn ordners heb bewaard, was een groot succes. Het Nederlandse wielrennen floreerde als nooit tevoren en de organisatie zal weinig moeite hebben gehad het evenement financieel rond te krijgen. Joop Zoetemelk, dat jaar winnaar van de Tour de France, was er weliswaar niet, maar het deelnemersveld mocht desondanks gezien worden. In het lijvige 98 pagina’s tellende programmaboek dat ik destijds voor een rijksdaalder heb aangeschaft, schrijft Peter Post dat ‘de beste coureurs aanwezig zijn en het daarom erg lastig is om vooraf te zeggen wie er na zes dagen als winnaars zullen eindigen’. De koppels Sercu-Fritz en Clark-Allan golden als favorieten, maar ze zouden het niet redden. Zoetemelk was er niet maar twee andere Nederlandse toppers, Gerrie Knetemann en Jan Raas, wel. De welbespraakte Amsterdammer was gekoppeld aan René Pijnen, Neerlands beste zesdaagserenner en de Zeeuw zou zes dagen lief en leed delen met de Duitse topper Udo Hempel. De Belgische trekpleister Willy Debosscher zou samenrijden met de Duitser Horst Schutz. Dat jaar waren er twee plaatselijke favorieten. Adje Wijnands was gekoppeld aan regerend wereldkampioen stayeren Wilfried Peffgen, een van de beste pistiers van dat moment. De andere Maastrichtenaar in het rondtollend geweld was bovengenoemde Fred Rompelberg, destijds een bekende stayer en veelvuldig wereldrecordhouder. Hij was gekoppeld aan een andere sterke stayer de Rotterdammer Martin Venix. De zesdaagse werd uiteindelijk gewonnen door Gerrie Knetemann en René Pijnen voor Patrick Sercu en Albert Fritz.

Tijdens de zesdaagse kon je ook een plaatje kopen, volgezongen en –gespeeld door Danny Clark. Deze spectaculaire Australiër was op dat moment wereldkampioen Keirin en met zijn vele zesdaagsezeges een van de toppers in het deelnemersveld. Tijdens de Maastrichtse zesdaagse van het jaar ervoor was hij ook ontdekt als country en westernzanger. Het was de toen bekende deejay Krijn Torringa die hem avond na avond na de koers op het podium haalde om het publiek te laten kennismaken met de muzikale kwaliteiten van Danny. In aansluiting daarop produceerde Eric Boom van Phonogram een singletje, waarop Clark te horen is met de Nederlandse countryzanger en radiopresentator Ruud Hermans. Ook dit plaatje met een door Danny persoonlijk gesigneerde zesdaagsehoes is nog in mijn bezit, omdat ik het destijds voor vijf gulden in de Eurohal heb gekocht.  

Tot slot nog een mooie kerstgedachte op rijm in 1973 gemaakt door A. Visser, destijds de huisdichter van het blad Wielersport.

KERSTTIJD



 

 

 

 

Tussen Kerstmis en Nieuwjaar,
gaan we ons bezinnen.
Willen – beter dan dit jaar –
straks weer herbeginnen.
Want dit tijdvak donker kort
’t valt niet te ontveinzen,
is geen tijd voor wielersport,
maar voor overpeinzen.
Nu geen demarrages meer,
even geen motoren,
laat ons samen voor één keer
het oude Kerstlied horen.
Tussen Kerstmis en Nieuwjaar
denken wij terug aan toen.
Met een knipoog naar elkaar
en ’t nieuwe wielersportseizoen

Heel fijne kerstdagen toegewenst en tot volgende week!”
 
Jan Houterman

Steun onze actie!

WAAROM PIETER WEL EN JAN EN JOOP NIET?

 

Door Fred van Slogteren, 20 december 2010 9:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web