Uit de ordners van Jan

“Het eerste succes dat een landgenoot op 13 juli behaalde was in 1955. En die landgenoot heeft nooit in Nederland gewoond, want Jos Hinsen is geboren in het Belgische Rijckevorsel waar hij altijd is blijven wonen. Het was de zevende etappe van Zürich naar Thonon les Bains en Hinsen maakte deel uit van een kopgroep van negen man. Ook Wim van Est was erbij en die zou die dag de gele trui veroveren. Hinsen pakte de rit, nadat de volslagen onbekende Nederbelg in de sprint verrassend de Italiaan Alessandro Fantini en de Fransman Louis Caput had geklopt.
Precies tien jaar later was de Leidse notariszoon Gerben Karstens primus aan het eind van de eenentwintigste rit van Auxerre naar Versailles. Het was het debuutjaar van De Karst en hij zegevierde na een solo van twintig kilometer. Triomfantelijk en dramatisch tegelijk was de zege die Jan Janssen op 13 juli 1967 behaalde in de dertiende etappe van Marseille naar Carpentras. Het was natuurlijk een fantastische prestatie van Jan om die rit met de Mont Ventoux in het parcours te pakken, maar de overwinning werd ...

... overschaduwd door de tragische dood op de flanken van de kale berg van zijn vriend Tom Simpson.
Twee Nederlanders komt de eer toe Bernard Hinault in een contre-le-montre te hebben geklopt. Joop Zoetemelk deed het in 1980, maar hij versloeg toen de zwaar aan zijn knie geblesseerde Breton, die een dag later zou opgeven. In 1982 trad Gerrie Knetemann echter aan tegen een gezonde en hoogst ambitieuze Hinault en hij versloeg hem met achttien seconden verschil. Het was de elfde etappe van Bordeaux naar Valence d’Agen en op een speciaal door Jan Legrand ontworpen tijdritfiets raffelde hij de 57 kilometer en 300 meter af met een gemiddelde van bijna 45 kilometer per uur. Volslagen uitgewoond was hij toen hij over de streep kwam. Toen hij met moeite met hulp van zijn verzorgers van de fiets was geklommen en als een postpaard hijgend over zijn materiaal hing (foto Cor Vos), bestond een radioverslaggever – ik meen Leo Driessen – het om hem te vragen hoe hij zich voelde. De altijd bereidwillige Kneet die zijn PR altijd tot in de puntjes verzorgde, schoot toen voor het eerst en het laatst in zijn carrière uit zijn slof en hij gaf de verslaggever een antwoord, waardoor die een dergelijke stomme vraag nooit meer gesteld zal hebben. Overigens kwam de Amsterdammer veertien seconden tekort om het geel van Hinault over te nemen.
In 1987 won Erik Breukink op magistrale wijze de dertiende etappe, een bergrit van Bayonne naar Pau. Een fantastische prestatie die hij een dag later moest bekopen met een enorme inzinking, waardoor zijn mooie klassement finaal naar de knoppen was.
De rij van op 13 juli succesvolle landgenoten wordt vandaag besloten door Jean-Paul van Poppel, die in 1988 de tiende etappe van Belfort naar Besançon in uiteraard een massasprint voor zich opeiste.
Vandaag kom ik maar één jarige Tourrenner tegen. Dat is de Belg Roger De Breuker (1940), die in 1963 winnaar was van zowel de zesde (1e deel) als de twintigste etappe.
Eddy Merckx was op 13 juli twee maal succesvol. In 1969 won hij de vijftiende etappe, een tijdrit rond Revel en in 1974 eveneens de vijftiende etappe, een bergrit van Colomiers naar Seo de Urgel.

Tot morgen!”

Jan Houterman

Door Fred van Slogteren, 13 juli 2006 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web