Het was me het weekje wel!

 
 
 
Het ziet er naar uit dat het koppel Iljo Keisse en Peter Schep (foto) de Zesdaagse van Gent gaat winnen en daarbij kom ik even terug op mijn voorspelling van veertien dagen geleden. In het Weekje beweerde ik toen dat Keisse alleen zou kunnen winnen als er zoveel adrenaline in hem was opgehoopt dat hij buiten zich zelf zou treden. Het zou ook kunnen dat de collega’s hem in eigen stad na zoveel ellende de overwinning zouden gunnen. Ik haalde er ook nog de hand van god bij en de …
 
… mysterieuze krachten in de sport. Adrenaline kunnen we afschrijven, want daarmee vlam je geen zes avonden lang want dat kan het lichaam conditioneel niet aan. Het lichaam van Keisse bedoel ik natuurlijk, dat door de welles/nietes schorsing zonder competitie aan deze klus is begonnen. Cadeaugevende collega’s bestaan niet in de wielersport, tenzij er forse bedragen mee gemoeid zijn. De hand van god geldt alleen voor Maradona en dus blijven slechts de mysterieuze krachten in de sport over. Veertien dagen geleden schreef ik dat nog schertsenderwijs, maar nu weet ik wel beter. Ik las de afgelopen week namelijk een interview met schaatser Bob de Jong in de VARA Gids. Er staat een foto bij waarop we de schaatszigeuner in een armetierig kamertje op de bank zien zitten. Naast de bank staat zijn racefiets, merk Santos en op de voorgrond liggen op de grond zijn kleren op een hoop, sportschoenen en een paar skeelers. In het interview doet hij verslag van zijn kijkgedrag, waar het tv betreft. Die is er nauwelijks, want zijn nieuwsvoorziening haalt hij van internet, hij snuffelt bij voorkeur in een blad met de naam Men’s Health en als onhebbelijkheid meldt hij dat zijn lege agenda altijd vol is. Een schaatsnomade die in de wintermaanden van stad tot stad trekt omdat er altijd wel ergens wedstrijden zijn die Studio Sport vrijwel ieder weekend uitzendt. En dan komt het: het favoriete boek van Bob de Jong is Mysterieuze Krachten in de Sport van Joris van den Bergh. Een werk van voor de Tweede Wereldoorlog dat je in tegenstelling tot Temidden der Kampioenen, het andere boek van Van den Bergh, niet meer met droge ogen kunt lezen. En dat is uitgerekend het favoriete boek van een van onze topschaatsers? Ik kan het bijna niet geloven. Qua training en verzorging beschikken ze over de meest moderne methodieken, qua verzorging weten ze tot in de kleinste details hoe het lichaam onderhouden moet worden, maar in mentaal opzicht laat Bob zich leiden door lectuur die echt niet meer serieus kan worden genomen. Is de moderne sportpsychologie dan aan topschaatsers voorbijgegaan? Ik kan het me haast niet voorstellen. Gelukkig heeft Bob op de foto het boek niet in de hand, anders zou ik het nog geloven ook. (Foto: © Cor Vos)

Steun onze actie!

WAAROM PIETER WEL EN JAN EN JOOP NIET?

Door Fred van Slogteren, 28 november 2010 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web