Uit de ordners van Jan …

 
 
 
“Vorige maand ontdekte ik tijdens een vakantie in Vlaanderen bij toeval een hagelnieuw wielerblad met de naam Cyclelive Plus Magazine. De verantwoordelijke uitgever Patrick Van Gansen schrijft in het voorwoord dat het geen magazine is voor de wielertoerist of competitieve fietser, maar een blad dat voor elke wielerfanaat een must en een collectors item zal worden. De redactie gaat de actualiteit volgen met een andere kijk op de wielersport en gaat soms lichtjes ironisch om met de (rand)gebeurtenissen. In de redactie zit naast Patrick ook Gregory Van Gansen en verder Marc Van Den Broeck en Teus Korporaal. De eerste drie zijn voor mij onbekende namen, maar  ...
...Teus Korporaal zegt me meer. We kennen hem namelijk als redacteur van Fiets Sport Magazine, het bondsorgaan van de Nederlandse Toerfiets Unie en van het mooie boek over wielermonumenten dat vorig jaar is verschenen. Zijn bijdragen aan dit blad zullen - naar ik aanneem – dan ook vooral wielermonumenten tot onderwerp hebben, waarbij tevens de streek beschreven wordt ten behoeve van cyclosportievelingen en gewone fietsrecreanten. Cyclelive Plus Magazine verschijnt tweemaandelijks in een oplage van 25.000 exemplaren.

De allereerste uitgave biedt volgens de cover een dossier over veldrijden, een mooi verhaal over het fenomeen Fred Rompelberg, een artikel over Patrick Sercu, de kannibaal van de piste en een mooie beschouwing over toerfietsen in de Haute Savoie. ‘Welke zichzelf respecterende toerfietser heeft de bergen in dat deel van Frankrijk niet beklommen? Klimmen, dalen en freewheelen rond dorpen als La Clusaz en Annecy ten zuidoosten van Geneve. Tussen fraaie foto’s lees ik dat je die bergen lekker moet proberen want de beklimmingen zijn voor de middelmatige of nog mindere klimmer een niet te groot obstakel. Boven op de top van de Aravis wacht een overweldigend stil landschap, soms verstoord door klinkende koeienbellen en een kapel van Sainte Anne, de beschermvrouwe van de reizigers. Aanstekelijk geschreven proza dat direct de lust opwekt aanstonds af te reizen en dat wat Korporaal beschrijft zelf weer eens te beleven.

Patrick Van Gansen is verantwoordelijk voor het mooie verhaal over het fenomeen Fred Rompelberg, de Maastrichtenaar die op een fiets met een snelheid van ruim 268 kilometer per uur over een zoutvlakte in de Amerikaanse staat Utah reed. De schrijver vind het verhaal er eentje om in te kaderen en voort te vertellen aan kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Fred is één van die zeldzame mensen waar nog eeuwen over gesproken zal worden. Met zijn talloze records schreef hij geschiedenis en zijn naam zal ongetwijfeld nog lang de pagina’s van het Guiness Book of Records sieren. Rompelberg vertelt in het artikel dat het wijlen Jean Nelissen was die hem attendeerde op de mogelijkheid het wereldsnelheidsrecord fietsen op zijn naam te brengen. ‘Jean vertelde erover en vond het echt iets voor mij. De recordpoging werd voorbereid door elke dag drie tot vijf uur te trainen op interval, snelheid en kracht, want er moest een enorme versnelling gedraaid worden. Elke pedaalomwenteling stond voor een afstand van 32 meter. Na talloze mislukte pogingen was het op 3 oktober 1995 raak. Getuigen waren Fred’s vrouw en dochters, alsmede de journalisten Leo van de Ruit, Raymond Kerckhoffs en een camerateam. Het jarenlang koppig doorzetten werd op de onafzienbare witte vlakte van Bonneville Salt Flats uiteindelijk beloond met een recordsnelheid van 268 kilometer en 831 meter per uur. De ten tijde van het interview 64-jarige Rompelberg is profwielrenner sinds 1971 en in 2010 vroeg hij zijn 40e proflicentie bij de KNWU aan en ook dat is een record. Waarom? ‘Na mijn snelheidsrecord kwam er een Amerikaans bedrijf aandraven met een premie van twee miljoen dollar voor het scherper stellen van mijn eigen record. Voorwaarde voor een recordpoging is dat je officieel profwielrenner moet zijn. Ondanks mijn belofte aan vrouw en kinderen nooit meer mijn leven te zullen wagen, heb ik toch jaar na jaar die licentie aangevraagd. Ik zou nog wel een poging willen wagen, alleen al om die dollars, maar misschien komt het er niet meer van.’ Dat is nu zeker, want in het novembernummer van Wieler Magazine lees ik dat Rompelberg nu definitief afzien van een nieuwe poging en ook geen licentie voor 2011 meer zal aanvragen. Hij zal wel doorgaan met het organiseren van sportieve fietsvakanties op Mallorca.

Het dossier veldrijden is een vooruitblik door Richard Groenendaal en andere vroegere coryfeeën op het inmiddels lopende winterseizoen over de kansen van alle hoofdrolspelers in de strijd om de wereldtitel, de wereldbeker en de superprestige. Richard verwacht een kopie van het vorige winterseizoen, toen Zdenek Stybar, Sven Nys en Niels Albert de lakens uitdeelden. Er kunnen echter altijd verrassingen zijn, zoals de jonge Tom Meeusen, een heel groot talent. Verder verwacht de Brabander dat de Nederlanders Corné van Kessel, Micki van Empel en David van der Poel van zich zullen laten horen, als ze althans behouden blijven voor het veldrijden en niet overstappen naar het mountainbiken of het wegrennen.        

Tot volgende week!
 
Jan Houterman

Steun onze actie!

WAAROM PIETER WEL EN JAN EN JOOP NIET?
Door Fred van Slogteren, 29 november 2010 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web