Van de boekenplank van Wim …

DE KAMPIOEN VAN COLOMBIA

door Gabriel García Márquez

“Laat ik nu altijd gedacht hebben dat het Colombiaanse wielrennen pas in de jaren tachtig is begonnen. In 1983 om precies te zijn, want toen kwam er voor het eerst een Colombiaanse ploeg naar de Tour de France en die bestond uit tien in Europa volslagen onbekende begenadigde klimmertjes. Zodra ze een berg ontwaarden sprongen ze als vlooien om het hardst naar boven, maar als er gedaald moest worden, of er tegen het horloge moest worden gereden gaven ze niet thuis. Dit boek is de biografie van Ramón Hoyos, een ...

... Colombiaanse wielrenner die al in de jaren vijftig in eigen land en op het Zuid-Amerikaanse continent de status bereikte die alleen voor presidenten, kunstenaars, voetballers en filmsterren is bedoeld. Het boek is geschreven door Gabriel García Márquez en dat is niet zo maar iemand. García is internationaal een van de grootste nog levende schrijvers en in 1982 onderscheiden met de Nobelprijs voor literatuur. Groter compliment kan de wielersport, als bron voor prachtige verhalen, niet krijgen en het boek is ook zeker de moeite waard. Hoyos komt er uit naar voren als een Zuid-Amerikaans equivalent van de Flandrien, iemand die met behulp van de fiets het van een nietige armoedzaaier tot een belangrijk man bracht. De godganse dag bezig zijn fans te ontlopen, wilde hij nog aan trainen en andere bezigheden toekomen; ondertussen zijn hele familie onderhoudend en vijf maal de Ronde van Colombia winnend, waarvan de eerste keer op een baanfiets. Hij koos voor de wielersport omdat dat voor hem de enige weg was om zich uit de armoede te verheffen. Het baantje van slagersjongen die op een zware transportfiets de bestellingen in Medellin rondbracht, doet denken aan de tijd toen er in Amsterdam nog wedstrijden voor slagersjongens werden georganiseerd, waar ene Peter Post zijn eerste succes op de fiets behaalde. Hoyos was net als Post iemand die precies wist wat hij wilde en zorgvuldig zijn doelen stelde. Hij deed alles om een grote meneer te worden, zijn fans te behagen en zijn familie te eten te geven. Het boek is een kijkje in een wereld die niet de onze is, maar wel is geweest hoe moeilijk dat ook is voor te stellen. Gabriel García Márquez schreef dit boek in de jaren vijftig toen hij nog als journalist werkzaam was bij een krant. Het werd in afleveringen gepubliceerd en pas in de jaren tachtig als boek uitgegeven. Bij het lezen kreeg ik niet de indruk dat hier een groot literair genie aan het werk was geweest, maar dat kan ook aan de vertaling liggen.

Tot volgende week!”

Fred

Steun onze actie!

WAAROM PIETER WEL EN JAN EN JOOP NIET?

Door Fred van Slogteren, 18 november 2010 10:00

garcia marquez

zou inderdaad aan de vertaling kunnen liggen, maar misschien ook aan het schrijverschap van garcia marquez dat zich nog moest ontwikkelen. zijn romans zijn in ieder geval (afgaande op de nederlandse vertaling, want ik spreek geen spaans) stukken beter geschreven. maar wel heel boeiend om het boekje over hoyos en het colombiaanse wielrennen van die dagen te lezen.

helemáál onbekend waren de colombiaanse klimmertjes in 1983 trouwens niet. vooral alfonso flores en patrocinio jimenez hadden al naam gemaakt in de tour de l'avenir. flores won deze zelfs in 1980, voor soechoroetsjenkov.

Geplaatst door ronnie vd bogaart, 18 november 2010 12:22:19

Garcia Marquez

Sommige wielerboeken worden tot klassiekers verheven, maar zijn voor de doorsnee wielerliefhebber (daar reken ik mezelf ook toe) moeilijk te lezen zoals De Kampioen van Colombia, De Ronde van Italië 1949 door Dino Buzzati en de Tour de France door Antoine Blondin. Dit is literatuur. De Renner van Tim Krabbé leest toch wel wat lekkerder weg.

Geplaatst door Piet van der Meer, 19 november 2010 13:35:12

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web