De Burgerlijke Stand van 2 oktober.

Jos DE SCHOENMAECKER (1947, België)

Een paar jaar geleden verscheen in België het boek De Mannen achter Merckx, geschreven door Patrick Cornillie een van de productiefste en betere Belgische (wieler)boekenschrijvers. Het is een huldeblijk aan de renners die Merckx door de jaren heen hebben geholpen de meest imposante erelijst aller tijden bij elkaar te fietsen, een erelijst die waarschijnlijk nooit overtroffen zal worden. Het was een soort elitekorps van uiterst goede coureurs, die fysiek wel maar mentaal niet in de wieg waren gelegd om kopman te worden. Zoals Jos De Schoenmaecker uit Mechelen. Na een schitterende amateurcarrière kreeg hij een contractje bij Dr.Mann een sterke ploeg, maar wel met een bescheiden budget, reden waarom de salarissen niet indrukwekkend waren. Het waren schrale tijden voor een beroepswielrenner en Joske was allang blij dat hij een contract had, dus erover zeuren deed hij niet. Wel was hij als een kind zo gelukkig toen Jos Huysmans, een van de luitenanten van Eddy Merckx, hem belde of hij er wat voor voelde voor de Belgische wielervorst te komen rijden. Hij zei direct ja, want voor Merckx rijden betekende meer ...

... zekerheid en meer dan een verdubbeling van zijn salaris. Daar stond tegenover dat hij zijn eigen sportieve ambities geheel moest vergeten want de ploeg draaide om d’n Eddy en om niets anders. De Kannibaal moest altijd winnen en daar moest iedereen volledig aan meewerken. De keus was op De Schoenmaecker gevallen omdat het een uitstekende klimmer was en met die kwaliteit zou hij de laatste helper zijn als de Zwarte van Tervuren in het hooggebergte zijn positie moest verdedigen of versterken. Acht jaar lang hielp Jos ijverig en onbaatzuchtig mee aan de eindeloze successenreeks van zijn meester en tot op de huidige dag is hij een trouwe vazal, net als die andere mannen achter Merckx, waarvan er enkele zelfs in de Merckx-fabriek gingen werken toen hun loopbaan erop zat. Zo niet Joske, die ging zijn eigen weg, maar ontkomen aan Merckx was er niet bij, zo hij dat al gewild zou hebben. Ondanks dat hij al zijn papieren had om kok te worden vond hij werk in het laboratorium van een staalfabriek in Hoboken. Daar overkwam hem een bizar bedrijfsongeval waarbij hij alle vingers van zijn rechterhand verloor. Hij vond een andere baan en Eddy liet bij Campagnolo een schakel- en remsysteem ontwikkelen waardoor Joske op de fiets alles met de linkerhand kon doen. Zodoende kan hij iedere zondagmorgen als vanouds meefietsen als de hechte wielerfamilie zich vanuit Huize Merckx in beweging zet voor een pittig tochtje. Er wordt altijd een wedstrijdje van gemaakt om de maestro in de gelegenheid te stellen aan te tonen dat hij nog steeds de beste is. Ze werken er allemaal braaf aan mee, als vrienden voor het leven. (Foto: archief dewielersite.net)

De andere op 2 oktober geborenen zijn:

ALGERI, Pietro (1950, Italië)
BAKKER, Cor (1918, Nederland)
DOCKER, Mitchell (1986, Australië)
FOUCHER, André (1933, Frankrijk)
GEORGET, Leon (1879, overleden 05.11.1949, Frankrijk)
GUARISCHI, Barbara (1990, Italië)
GUERRA, Learco (1902, overleden 07.02.1963, Italië)
KUUM, Januus (1964, overleden 26.08.1998, Noorwegen)
LAMMERTS, Johan (1960, Nederland)
OUDE OPHUIS, Dirk (1985, Nederland)
PASAMONTES RODRIGUEZ, Luis (1979, Spanje)
SCHREURS, Leander (1985, Nederland)
SILVERSIDES, Emma (1978, Groot Brittannië)
SOLARI, Luca (1979, Italië)
VAN AERDE, Michel (1933, België)
VAN DROMME, Sharon (1983, België)
VERMOTE, Julien (1949, België)
ZUYDERWIJK, Wilco (1969, Nederland)

Steun onze actie!

WAAROM PIETER WEL EN JAN EN JOOP NIET?

Door Fred van Slogteren, 2 oktober 2010 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web