De Kus!

Het is duidelijk te lezen: hij is de man(n) en zij is niet mis(s). Alle reden om elkaar eens grundig te omhelzen. Maar dat gebeurt niet. Zij wil er nog wel werk van maken maar hij staat er wat blozend en verlegen bij. Als een zoutzak. Willy Vanneste, de Vlaamse coureur die in de Tour de France van 1967 niet alleen een etappe won, maar na afloop ook ...

... de gele trui kreeg uitgereikt. Om hem een dag later weer te verliezen. Wel mocht hij in die Tour nog het groen dragen, de trui die uiteindelijk door Jan Janssen in Parijs zou worden gebracht. Bij geel en groen horen huldigingen en daar moet je op een bepaalde manier bij kunnen kijken. Jezelf presenteren, zeg maar. De vedetten van die tijd waren nog maar net vertrouwd met begrippen als ‘public relations’ en ‘een goede babbel’, maar de wijze waarop veel later Mario Cipollini dat aanpakte lag nog in een ver verschiet. Eerdergenoemde Jan Janssen was er al wel een meester in en dat zou een deel van zijn succes worden. Maar Willy Vanneste uit Zwevezele had het duidelijk zichtbaar niet. Een goede renner die in zijn carrière de Vierdaagse van Duinkerke won en ook het Kampioenschap van Zürich, maar duidelijk niet in de wieg was gelegd om shows te stelen. En die miss? Die kon daar natuurlijk ook niets aan veranderen, zeker niet in die bloemetjesjurk, het uniform van de ongeëmancipeerde huisvrouw. (Foto: archief Piet Kessels)

Steun onze actie!

WAAROM PIETER WEL EN JAN EN JOOP NIET?

Door Fred van Slogteren, 28 augustus 2010 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web