Historie: Tour de France 1982

21e etappe Fontenay-sous-Bois - Parijs over 186 kilometer

Bernard Hinault sloot op de Champs Elysees de 69ste Tour de France af, zoals hij er ruim drie weken eerder in Bazel mee was begonnen: met een overwinning. De Fransman had al eerder laten weten dat hij zijn zinnen op de slotrit had gezet en hoewel het zijn vierde eindzege geen extra glans gaf, tekende het zijn vakmanschap. “Ik win wat ik wil”, maakte hij het publiek duidelijk toen hij in een massasprint Adrie van der Poel en Yvon Bertin klopte. Een eindsprint met een luchtje, want ...

... Sean Kelly sprintte niet mee. De groenetruidrager was een van de snelste sprinters van zijn tijd, belust als geen ander op eer, glorie en geld, maar die hield merkwaardigerwijs op de publicitair meest aantrekkelijke plaats de benen stil. Het gaf voeding aan de geruchten dat Hinault de Ier vriendelijk had verzocht zich gedeisd te houden zodat hij op de Champs Elysées zou kunnen gloriëren, zoals grote Fransen als Napoleon Bonaparte en Charles De Gaulle dat voor hem hadden gedaan. Even zag het er naar uit dat Pol Verschuere het vooropgezette plan zou saboteren, door in de slotronde wat afstand te nemen, maar tegen een op hol geslagen peloton was de Belg niet opgewassen en honderd meter voor de streep ging de hele meute over hem heen.

Met drie Nederlanders bij de eerste vier in de einduitslag was deze Tour natuurlijk een groot succes voor ons land. Het werd destijds echter niet als iets bijzonders gezien, gewend als we waren aan een eruptie van successen in de jaren daarvoor. Het was verheugend dat oude coryfeeën als Joop Zoetemelk en Hennie Kuiper zich nog met de besten konden meten, terwijl jongeren als Johan van der Velde en Peter Winnen al nadrukkelijk bezig waren met hun opvolging. Vier Nederlanders bij de eerste tien was een weelde, die we ons met de ogen van vandaag niet meer kunnen voorstellen. Voor de vele Nederlandse vakantiegangers die ergens in Frankrijk langs de route of op een berg hadden gestaan was Joop Zoetemelk duidelijk het meest populair. Jopie was er zoals altijd zielsgelukkig mee, maar ook met het feit dat zijn zesde tweede plaats hem ook in het peloton meer dan gegund was. De immer correcte Joop had onder zijn collega’s geen vijanden en dat is een bijna uniek feit. “Er zijn renners bij me geweest die me complimenteerden. Ook Hinault. Na de tijdrit in Saint Priest zei hij dat hij het knap vond wat ik op mijn leeftijd nog presteer. Dat deed me enorm goed.” Ook Van der Velde was immens gelukkig met zijn plaats op het podium. Als eerstejaars prof won hij al drie etappewedstrijden en dat wekte grote verwachtingen. Toen die niet werden ingelost kwamen de verwijten. Hij zou niet genoeg voor zijn sport leven en er soms met de pet naar gooien. “Ik kan goed tegen kritiek, maar daar heb ik het moeilijk mee gehad. Daarom ben ik zo blij dat ik nu derde ben geworden al kan ik nog niet precies overzien wat dat betekent.” Peter Winnen, pas in de laatste tijdrit van de derde plaats verdreven, was eveneens tevreden, hoewel hij het jammer vond het erepodium net niet gehaald te hebben. Toch zag hij de nodige lichtpuntjes: “Ik ben vierde geworden en dat is één plaats beter dan vorig jaar. Bovendien was ik een van de weinige jonge renners die in zijn tweede Tour bevestigde wat hij in zijn eerste beloofde. Hoe jammer het ook is dat ik die derde plaats verspeelde, ik ben bijzonder tevreden.” De eindklassering van Hennie Kuiper betekende dat hij in de voor Nederland historische uitslag nog meetelde, hoewel een negende plaats, voor een renner met twee tweede plaatsen op zijn palmares, natuurlijk niet tot uitbundige vreugde leidde. Zelf hield hij het erop dat er meer had ingezeten. “Dan had ik echter gedoseerder moeten rijden en dat strookt nu eenmaal niet met mijn karakter. In de etappe naar Morzine heb ik geprobeerd aan te vallen, want het publiek en de pers moet toch weten dat ik ook in de Tour aanwezig was.”

De rituitslag:

1. Bernard Hinault (Fr.Renault-Elf) 186 km. in 5u01’24”
2. Adrie van der Poel (Ned.DAF Trucks) z.t.
3. Yvon Bertin (Fr.Coöp-Mercier) z.t.

Algemeen: klassement:

1. Bernard Hinault (Fr.Renault-Elf) 92u08’46”
2. Joop Zoetemelk (Ned.Coöp-Mercier) op 6’21”
3. Johan van der Velde (Ned.TI-Raleigh) op 8’59”
4. Peter Winnen (Ned.Capri-Sonne) op 9’24”
5. Phil Anderson (Aus.Peugeot) op 12’16”

Overige Nederlanders:

9. Hennie Kuiper (DAF Trucks) op 17’01”; 19. Theo de Rooij (Capri Sonne) op 32’37”; 32. Gerard Veldscholten (TI-Raleigh) op 51’30”; 40. Adri van Houwelingen (Vermeer-Thijs) op 56’43”; 46. Henk Lubberding (TI-Raleigh) op 1u02’29”; 47. Gerrie Knetemann (TI-Raleigh) op 1u03’41”; 52. Leo van Vliet (TI-Raleigh) op 1u12’18”; 53. Ad Wijnands (TI-Raleigh) op 1u13’22”; 99. Jan van Houwelingen (Vermeer-Thijs) op 2u11’19”; 102. Adrie van der Poel (DAF Trucks) op 2u14’42”.

Jan Raas (TI-Raleigh), Johnny Broers (Wickes-Splendor), Jos Schipper (Wickes-Splendor), Bert Oosterbosch (DAF Trucks) en Peter Zijerveld (DAF Trucks) haalden het einde niet.

Puntenklassement: 1. Sean Kelly (Ier.Sem-France-Loire) 429 pt.

Bergklassement: 1. Bernard Vallet (Fr.La Redoute) 278 pt.

Jongerenklassement: 1. Phil Anderson (Aus.Peugeot) 92u21’02”

Ploegenklassement: 1. Peugeot-Shell-Michelin) Coöp-Mercier

Foto: © Cor Vos

Steun onze actie!

WAAROM PIETER WEL EN JAN EN JOOP NIET?

Door Fred van Slogteren, 25 juli 2010 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web